Twilight Force - Dawn of the Dragonstar (2019)

Spyro is er maar even bij gaan zitten. Een nieuwe zanger (betere), een nieuw geluid. Of toch niet. De eerste vrijgegeven track en opener van dit album is een onvervalste power metal pomprocker zoals ook op het vorige album. Misschien iets minder pompeus. Met de nadruk op iets en misschien.

Ik ken Alessandro Conti van volgende albums:

Trick or Treat - Rabbits' Hill Pt. 2 (2016)
Lione / Conti - Lione / Conti (2018)

Een zeer goede zanger vind ik. En de vorige werkjes van Twilight Force vond ik prima in orde. Gewoon aangeschaft dus, deze Dawn of the Dragonstar. Nu maar hopen dat het geen draak is.

Bijna een uur lang volledig over the top power metal. Denk Rhapsody (Of Fire) en vermenigvuldig dat met 10 en dan heb je enigszins een idee van wat je kunt verwachten. Hoewel ik dit soort power metal prima kan waarderen (Symphony of Enchanted Lands staat niet voor niets in m'n top 10) vind ik deze plaat toch iets teveel van het goede. Elk nummer is vol gas vooruit en er is nauwelijks tijd om even op adem te komen. Voor een paar nummers zeker leuk, maar een uur lang vind ik toch wat teveel.

Bij de nieuwe van Hammerfall lees ik dan weer een klacht dat er twee 'zeik-ballads' op staan waar niemand op zit te wachten. Het is ook nooit goed.

Hahaaaa, wat een vrolijke metal is het ook wat deze mannen maken. Lekker bombastisch en zonder veel gezeik eigenlijk. Heerlijk om even zonder veel aandacht naar te luisteren eerlijk gezegd, dan komt voor mij de muziek het beste tot z'n recht. Power metal op zijn best, hopelijk komt er snel weer een nieuw album van de mannen.

Het debuut vind ik nog aardig en had een paar goede, echt catchy songs, maar Heroes of Mighty Magic en deze razen voor een groot deel langs me heen met een Disneyfilmscore die alle metaal dichtslaat. Ik merk dat ik af en toe behoefte krijg aan vet riffwerk, echte rock. Zanger Alessandro Conti is wel iemand die echt wat kan en vooral zijn samenwerkingen met Luca Turilli (o.a. Rhapsody) heb ik heel hoog zitten. Hij doet het hier ook wel goed hoor. Verder heeft het album wat momenten en leuke ideeën zoals in het slotepos met Chinese invloeden 'Blade of Immortal Steel', maar iets meer breaks en lucht in het verstikkende geluid was wel prettig geweest.

Ik heb ook altijd het idee dat deze gasten een beetje trollen en strooien met willekeurige fantasyclichés, maar misschien ligt dat aan mij.

Klopt idd! Twilight Force is een van die bands die samen met Gloryhammer zijn begonnen met de lollige tiktok power metal golf die de mainstream-versie van het genre nu domineert. In tegenstelling tot bands als Victorius en Angus McSix vind ik Twilight Force wel nog gewoon goede muziek maken naast de kermisshow op het podium. Het geluid is helemaal dichtgesmeerd als zijnde een Rhapsody of Fire on crack, en met elk nieuwe album verdwijnt de spontaniteit net een beetje meer, maar wel blijven ze spetterende solo's, razende tempo's en pakkende refreinen opleveren op een manier die op z'n minst een luisterbeurt of twee, drie waard is. Zelf vind ik Alessandro Conti wel een beetje een saaie zanger op z'n tijd, en ligt mijn voorkeur toch echt bij de voorganger.

Ja, ik snap de raakvlakken met Gloryhammer in de zin van dat het met een knipoog is, maar daar ligt de parodie er nog iets dikker bovenop.

In theorie zou me dit moeten liggen, maar het wil nog niet helemaal lukken. Vind Rhapsody en Gloryhammer beter to-the-point nummers schrijven met krachtige refreinen die de aandacht opeisen.