Sheryl Crow - Threads (2019)

Indrukwekkende gastenlijst voor dit unieke project van Sheryl! Eerste vrijgegeven nummers smaken naar meer.

Tja....ik was na haar debuut uit 1993 al klaar met haar, maar toch maar eens luisteren. Lang leve Spotify. Ben wel bang dat het tegen beter weten in is.....

Zeker een indrukwekkende lijst zeg...

Ik haakte 'pas' na haar 3e album af:). Wellicht lang voordeel van de twijfel door het feit dat ze tijdens een concert in Paradiso na haar debuutalbum persoonlijk haar plectrum aan mij gaf. Maar daar mag een kritische luisteraar zich natuurlijk niet door laten leiden. En hoewel een grote gastenlijst geen garantie is voor een goede plaat liggen de meeste nummers toch lekker in het oor, vooral ook door diezelfde gastenlijst. Ook alleen al het bij elkaar krijgen zoveel grote namen verdient bewondering! Sheryl kondigde al min of meer aan hierna geen nieuw album meer uit te brengen omdat ze dit aan project toch niet meer kan tippen. Ik vrees dat ze gelijk heeft.

Ze heeft er ook lang aan gewerkt; een aantal leven al niet meer.

Ik vind vooral Beware of Darkness (van dhr. Harrisson) ontzettend goed gelukt. Goede plaat verder, maar mijn spanningsboog heeft moeite met de lengte. In een ander decennium was dit geen probleem geweest.

Door medewerking van al die artiesten is het een gevarieerd (pop)album worden geworden die lekker klinkt.
De mooiste nummers vind ik persoonlijk: Live Wire met Bonnie Raitt en Mavis Staples, Everything Is Broken met Jason Isbell en Still the Good Old Days met Joe Walsh.

Na haar tweede album had ik genoeg van Sheryl Crow, ze knipte d'r haar af en dat was teveel voor mij. Toch vond ik haar live altijd geweldig. Ook wanneer ze featuring te horen was, beviel mij dit goed. Haar roots liggen immers bij Michael Jackson waar ze als achtergrondzangeres te horen was tijdens de Bad tour. En dat is Sheryl Crow ten voeten uit, een live muziekdier. Ze heeft een heerlijke flexibele stem, die weliswaar niet de meest emovatieve is, maar wel alle regionen en stijlen bespeeld. Nu ik dan na decennia dit album draai realiseer ik me dat Sheryl altijd een heel eigen geluid heeft laat horen, een Zuidelijke Verenigde Statensound, bluesy, die je in een rokerige jazzclub moet horen waarbij de ramen moeten meerammelen.

Gelukkig kun je in deze moderne tijd de tracks, die je niet trekt, eruitgooien, en dat zijn bij Threads het nummer met Emmylou Harris en het liedje van Bob Dylan. Ooit was ik fan van Emmylou maar ze doet onwijs gekweld sinds jaren, en dat trek ik niet meer. Het liedje van Bob Dylan, Everything Is Broken, is te herhalend en tekstueel opdringerig.

Dat gezegd hebbende moet ik eerlijk bekennen dat ik geniet van alle andere nummers. Ze beuken lekker of raken een gevoelige snaar. Veel supergoed gitaarwerk, met dat onnavolgbare rauwe en scheurende. De meewerkende artiesten snappen dit album ook heel goed. Ze voelen allemaal 100% met Sheryl mee in de blues. Daarmee staat Sheryl wél alleen in de muziekbusiness, voor wat betreft de groten der aarde. Ze heeft gezegd dat Threads misschien haar laatste album is. Dat valt goed te merken, want bij mij resoneert hij behoorlijk diep. Beware Of Darknees van George Harrison bijvoorbeeld, in dat nummer voel ik heel veel verdriet, de strijd om een depressie op afstand te houden. Sheryl heeft kanker weten te overwinnen, en nu wordt ze weer gekweld door een goedaardige breintumor, waar ze welicht aan geopereerd moet worden en begrijpelijk enorm tegen opziet

De muziekindustrie is zo veranderd, sinds hij digitaal is gegaan, en albums niet meer per sé de standaarddistributie zijn. Is het mede daarom dat Sheryl individuele lange en heavy tracks wil gaan uitbrengen? Ik kijk er naar uit.

Mooie bijdrage, Bert K. Welkom op de site! Ben zelf nog niet aan het einde gekomen van deze plaat. Wellicht de komende weken .

Vooraf had ik weinig verwachtingen van deze plaat, dat kwam vooral door de samenwerking met talloze bekende artiesten. Maar dat valt reuze mee. Sterke uitvoeringen van covers waarvan ik nog niet eerder had gehoord (The Worst). Het album dreigt af en toe wel wat in elkaar te zakken wat snelheid betreft, maar is toch een mooi geheel.

Haar laatste album naar het schijnt, omdat hele albums maken (of het luisteren ervan van a tot z) een "dying art form" is. Dat is geen vrolijk makende gedachte maar.. Sorry Sher, hoewel ik juist wel een album luisteraar ben, beperk ik me in dit geval ook tot wat losse nummers. Maar ik ben dan ook niet de grootste fan.
"Beware of Darkness", "The Worst" en "Lonely alone" zijn de nummers die ik vaker zal luisteren.

En toch komt er weer een nieuw album . Ik ben haar na ‘Feels like home’ kwijtgeraakt omdat de muziek mij niet meer boeide. Vandaag door de melding van een nieuw album weer eens gaan grasduinen en op dit interessante project gekomen. Mooie reacties dus morgen eens beluisteren.