Shura - Forevher (2019)

De nieuwe Shura, Forevher. Blauwe buitenhoes, blauwe binnenhoes, blauwe lp, veel blauw dus. Waardige opvolger van haar debuut, ditmaal op Secretly Canadian. Zag nog geen review staan en ja, iemand moet numero uno zijn, toch..

Spannende plaat, een consistent geheel en denkelijk richting 3,5 voor mij. Uit 5, je kunt minder krijgen. Nadeel dit maal, geen echte hoogstandjes, de eerste had, voor mij, duidelijk meer uitschieters, wellicht ook omdat het, uh..ja, de eerste was. Iets nieuws, altijd spannend. Goede plaat, her en der wat donker van toon, de muziek dan. Een nummer schiet er dan wel uit, iets te weinig om richting 4,0 te gaan maar de fenomenale afsluiter, Skyline, be mine, parel van een nummer, muzikaal spannend, gelaagd, perfecte keys en fraaie melodie. Die heb ik al vaak gedraaid ja, absoluut. Zeker een aanrader dus. Duik er eens in...

Ze moeten gemaakt worden, liefdesliedjes die je door de puberteit heen helpen. Het is een fase in het leven welke je zo aangenaam mogelijk moet overleven. De onvolgroeide hersencellen zijn gevoelig voor de Top 40 troep die de wereld in geworpen worden. De blijvertjes krijgen een nostalgisch plekje in je brein, en zijn vaak te koppelen aan een indrukwekkend moment of belevenis. De rest mag gezien worden als onnodige tijdsverspilling, net als de nietszeggende uren die je doelloos op de bank doorbrengt. Je gedachtes komen niet veel verder dan bij het beeld van de perfecte klasgenoot, waarvan je weet dat deze jou toch niet ziet staan. En daar past een liefdesplaat met zoete love songs prima bij.

Alexandra Lilah Denton is een goede zangeres met absoluut een aangename stem. Onder het alter ego Shura brengt de uit Hammersmith afkomstige dame haar eerste plaat Nothing’s Real uit. De verkeerd gespelde fout in de titel Forevher van de deze zomer verschenen opvolger roept eigenlijk nog de meeste interesse op. Met de soft soul tracks past ze perfect tussen de plastic pop die er in de jaren tachtig gemaakt werden. Door een overdosering van haarlak worden de zintuigen tot in een roes verdoofd, waardoor de waarneming net wat schappelijker te noemen is. Oké, ritmisch zit er best wel een lekkere swing in, dus helemaal vlak is het niet.

Het klinkt allemaal behoorlijk Amerikaans, en dat is op zich logisch. De Britse vocaliste is ten tijden van het opnameproces verhuist naar Minneapolis. De ziel van het van daar afkomstige overleden kleine genie Prince dwaalt zeker rond op Forevher. Het sensuele geluid zou in zijn handen voorzien met wat pittigere ingrediënten, zeker kunnen scoren. Met net dat tikkeltje aan funk; een kreuntje hier en daar, droge blikkerige drums en een door Christine le Duc gesponsorde kledinglijn zou het wel goed komen. Nu is het op de uitbarsting van het afsluitende Skyline, Be Mine na te voorzichtig. Die gemixte gitaar en breakbeats hadden best wat vaker terug mogen komen. Haar achtergrond als multi instrumentalist komt nu te weinig naar voren.

Forevher is een typische Arbeidsvitamineplaat. Prima te draaien bij de afwas en wat strijkwerk. Zelfs de stofzuiger mag met standje zorgeloos aangezet worden. Helaas wil het mij verder minimaal boeien. Ze zal er zeker haar hebben en houden ingestopt hebben, daar ben ik heilig van overtuigd, het raakt mij verder niet.

Shura - Forevher | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com