Vanden Plas - The Ghost Xperiment: Awakening (2019)

Net de eerste luisterbeurt achter de rug. Typisch Vanden Plas-album. Heel herkenbare melodieën, ritmes ... Het ligt allemaal heel lekker in het gehoor, goed gemaakt. Alleen is het jammer dat er weinig evolutie in hun geluid zit, ze verrassen niet meer. Misschien dat een volgende luisterbeurt wel nog wat nieuwe elementen oplevert.

Na het fantastische Beyond daylight album ben ik deze band uit het oog verloren. De albums die erna kwamen vond ik minder en minder worden. Ze pakten mij althans een stuk minder, laat ik het zo zeggen. Laatst hoorde ik een nummer waarbij ik gelijk de stem van Kuntz herkende. Klonk goed! Daarna het hele album maar eens gaan luisteren. En ik moet zeggen; ook dat viel absoluut niet tegen. Ben het wel eens met bovenstaande schrijver dat je de band gelijk herkent. Ze klinken nog exact hetzelfde als ten tijde van Beyond daylight. De één vind dat een minpunt, ik vind herkenbaarheid juist iets positiefs.

Een beetje op de plank blijven liggen deze release. Sluit me aan bij bovenstaande berichten. Het zijn en blijven topmuzikanten en het klinkt weer prima, maar ook nu denk ik weer heel snel "heb ik al gehoord van ze". Bij de concerten die ik van ze gezien heb had ik dat ook een beetje. Het lijkt kortom vaak erg op elkaar en de progressie is redelijk ver te zoeken. Ik luister er nog een paar keer naar.

Een beetje een herhalingsoefening met weinig verrassingen, maar het songmateriaal is degelijk genoeg en de uitvoering is top. En hier en daar maakt de band nog steeds de nodige indruk. Melodieuze progressieve metal van de bovenste plank derhalve, maar volgende keer graag wel wat nieuwe elementen en wat meer avontuurlijke songstructuren.

Zeer matig album ik dacht eindelijk dat ze weer naar het niveau van beyond daylight en far off Grace gingen maar helaas. Klinkt wel beter dan de vorige 2 want die vond ik helemaal waardeloos. Het klinkt nogal onsamenhangend alsof ze hier dachten van we maken maar weer een nieuw album omdat het publiek het wil maar we flansen even snel wat in elkaar zoals eerder hier al aangegeven niets nieuws onder de zon.

De twee laatste platen van Vanden Plas moet ik eigenlijk nog luisteren. Maar ik ben al jaren niet meer met progmetal bezig.

Voordeel is wel dat het korte platen (of gewoon normale albumlengtes) zijn.

Ik kwam deze nog geseald en al in de kast tegen. Het seal er maar eens vanaf gehaald en nu op de draaitafel. Toch wel een heel behoorlijk album moet ik zeggen. Ondanks (of juist dankzij?) dat het nergens echt spannend wordt luistert het toch prima weg. Muzikaal wordt er wel erg sterk gemusiceerd namelijk. En het album duurt ook precies lang genoeg om de stem van Kuntz (die toch een gevalletje love it or hate it blijft) aan te kunnen.