black midi - Schlagenheim (2019)

Bmbmbm gezien op Mercury Prize. Indrukwekkende song en hoog tijd om heel dit album te checken. Dit is inderdaad wat rock muziek nodig had. Opwinding!

Wat doet deze niet in de top 50? Voor de eindejaarslijstjes

Die extreme uitspraken geef ik niets om. Als ik iets niet goed vind, dan vind ik dat niet goed. En dan zeg je zoiets van dat het niet je smaak is. Ach ja... sommige doen dat op een andere manier...

Ik vind dit echter een fijn album. Weer eens wat anders. En het nummer Ducter is behoorlijk verslavend. Ik houd wel van dit soort chaos. Maar teveel van dit soort muziek hoeft van mij ook weer niet. Ik beluister hem niet vaak. Maar Ducter staat natuurlijk wel op mijn playlist. Want dat is echt een geniale song...

Jongens, dit is gewoon keihard Polvo 2.0!
Niks nieuws, maar vooral heel erg geïnspireerd door. Kan niet anders.

Het hele album is soms net ietsje té voor m'n gevoelige oortjes, maar het eerste en het laatste nummer zijn wel helemaal top, echt twee van de beste nummers van het jaar.

Als je door vele ‘kenners’ op basis van vroege liveshows bestempeld wordt als “The Next Big Thing” en vergeleken wordt met paar een legendarische namen, word je al vroeg geconfronteerd met de druk om de lof te rechtvaardigen. Met Schlagenheim hebben de jonge Londense herriemakers hun strepen cum laude verdiend.

De 4 bandleden zijn allen nog steeds onder de Amerikaanse leeftijdgrens om alcohol te mogen consumeren, maar genieten van een onderling balans alsof ze al jaren samenspelen. Dit valt meteen op als je hun live shows ziet, als een ware noise rock jam band lijken ze elkaar naadloos aan te voelen. De hoofdingrediënten zijn het duo Geordie Greep en Matt Kwasniewski-Kelvin (beide hebben zowel hun eigen gitaarspel als ook eigenzinnige vocalen), bassist Cameron Picton en de zeer vakkundig drummer Morgan Simpson. Een gecoördineerde steekvlam van energie is het resultaat.

Opener “953” start subliem, een barrage aan gitaarrifs, wat overgaat in een swingende gitaarjam. Een tempovertraging volgt, de uitgekiemde percussie van Simpson wordt evidenter en de uitzonderlijke zangstem van Geordie introduceert zich. Het nummer pakt vervolgens het tempo weer op, neemt voor een fractie de vorm aan van chaotische tokkelrock en gooit er nog even een bombastisch slotstuk tegen aan. Prettig kennis te maken, wij zijn Black Midi.

Black Midi beschikt over een aardig arsenaal aan muzikale invalshoeken. “Speedway” kabbelt wat voort in vergelijking met zijn voorganger, maar de gecreëerde atmosfeer is sterk aangedikt waarbij ook die verfijnde percussie in de spotlight komt. Waar “Near DT, MI” het explosieve karakter van de band aantoont, blijken ze op “Western” en “Of Schlagenheim” ook zeer capabel in het uitvoeren van uitgestrekte composities en zelfs dansbare ritmes.

Persoonlijke favoriet is “bmbmbm”, alleen al om die bezeten en excentrieke uitspraak van het woord Purpose. Één reperterende gitaarnoot biedt houvast in een nummer gevuld met onverstaanbaar achtergrond-gebrabbel, drumsalvo’s en gitaar-geïnduceerde chaos. I Love it.

Minpuntjes? “Reggea” is het meest rechtdoorzee en daarmee gelijk het minst interessante nummer op het album.

Een debuutalbum van jewelste, energiek én excentriek. Het bewijs dat de spotlight meer dan verdiend is. Deze gasten ga ik zeer nauwlettend volgen in de toekomst.

God wat vet! Een dikke twee jaar geleden een livestream gezien van een of ander festival in IJsland en tot dan toe was dat het enige wat er bekend was over black midi. Geen website, geen singletjes, geen bandcamp of iets dergelijks. Niets. Ik was toen al zeer onder de indruk van de band.

Vervolgens flink in de ban geweest rondom de Tool-hype en het nieuwe album, waardoor de albumrelease me is ontglipt. Leuk om te zien (en te lezen) dat de band op MusicMeter erg gewaardeerd wordt.

Een zeer aangename verrassing dat de band een groter publiek heeft, en het debuutalbum klinkt ontzettend lekker! Smaakt naar meer, ook al hoop ik stiekem dat ze niet al te groots en bekend worden (het onbekende vind (vond?) ik ook wel iets hebben).

Een elf minuten durende track uit de Schlagenheim-sessies die niet op de plaat staat:

Sweater

Een absoluut meesterwerk!

Zit mooi tussen 2 meningen te hinken; aan de ene kant vind ik 953 en Ducter onweerstaanbaar goed. Ook Speedway maakt met z'n vleugje Krautrock een goeie beurt en Near DT, MI ontspoort heerlijk naar het einde. Al de rest is dan weer variërend van te langdradig (Western) naar te chaotisch (Years Ago) en zelfs met het toch wel volgens velen hier uitstekende Bmbmbm kan ik niet veel wegens te onnozel klinkend en uiteindelijk te mager afstekend bij de opener van het album dat hier de beste song is.

Opvolger:

Black Midi announce new album 'Cavalcade' with cult-inspired new video 'John L'

Het blijft een meesterwerk! Aan "Cavalcade" kan ik, ondanks vele draaiuren, maar niet wennen. "Schlagenheim" pakte mij direkt.

Helaas ben ik wat minder enthousiast dan jullie allemaal (de meesten dan).
Ik vind de zang wat aanstellerig en ben er van overtuigd dat als de zang net wat anders was ik dit echt geweldig had gevonden.
Een krappe 3,0.

Helaas is black midi niet voor iedereen, maar ik vind het rauwe geluid op deze plaat geweldig.

Ze gaan helaas uit elkaar!

Pffff, wat klote zeg. Nu, ze zullen hierdoor alleen maar legendarischer worden denk ik, want wat een oeuvre laten ze na! Drie meesterwerken, of niet dan Arno en ArthurDZ?

Ja dat zéker, alleen staat er bij dat het ook om een hiatus kan gaan. Laten we dat maar hopen dan!

Sowieso, vooral hun album uit 2022 is er eentje voor de eeuwigheid wmb.

Zelfde gevoel hier als toen Isaac uit BCNR stapte. Die zijn ook niet meer zo goed als die eerste twee albums met hem erbij.

Amai, vreselijk nieuws