Speedy J - A Shocking Hobby (2000)
mijn stem
33 stemmen
0
geplaatst: 22 augustus 2004, 12:16 uur
Deze man ooit op een feestje weten draaien, en was bepaald niet onder de indruk. Het moet een van de saaiste sets geweest zijn die ik al gehoord heb denk ik. Gelukkig is dit album andere koek dan wat Speedy J op de draaitafels legde toen, maar of het nu ook beter is ...
"A Shocking Hobby" heeft in ieder geval een redelijk unieke sound. Een soort van downtempo industrial, zonder de stevige bassritmes. Probleem van het album is dan ook dat sommige tracks een beetje doelloos voortkabbelen en de mindere kanten van verschillende genres samenbrengen. "Terry Zippy" is zo'n voorbeeld. Lauwe opener, dark ambient achtig nummer maar ondanks alle distortion en waves kan het geen echt creepy sfeer opbouwen. Wat vooral mist is controle over de samples, van subtiliteit is dan ook helemaal geen sprake, en dan is toch wel een vereiste bij dit soort tracks. Veel lawaai en weinig gevoel. "Borax" is een stukje beter, vooral wanneer halverwege enkele mooie waves het nummer binnensluipen, maar de bassritmes zijn te saai en traag om veel pit in het nummer te leggen. Daarnaast zijn ze wel te prominent aanwezig om van een chille track te spreken. "Ferber Mudd" is een beetje een loos intermezzo en ook Balk Acid weet niet veel klaar te maken.
"Vopak" is het eerste nummer dat me echt weet te bekoren. Echt rauwe samples en eindelijk wat tempo te bekennen. Klinkt lekker industrial. Het begin van een beter stuk op het album, want ook "Actor Nine" klinkt een stuk beter. Niet zo distorted, maar wel lekker dansbaar. Jammer genoeg een korte opflakkering, want "Sabina Seat" is weer niet veel soeps. Veel ambient klanken, verbrot door rauwe afwerking zonder subtiliteit. "Amoco Cadiz" sleept er nog wat dnb invloeden bij, maar heel veel baat het toch niet, al is ook dit nummer gevoelig beter dan de rest van het album. Afsluiten doet Speedy J met "Manhasset", een track die voor mij nogmaals de onkunde van Speedy J aantoont op dit album.
't Is best experimenteel en vernieuwend wat Speedy J hier probeert te doen, en een hele nieuwe richting voor hem, maar jammer genoeg bakt hij er niks van. "Vopak" is de enige echt goeie track, "Actor Nine" en "Amoco Cadiz" zijn leuk, maar de rest is bagger, alle distortion ten spijt. Bijna totaal mislukt experiment. 1.5*
"A Shocking Hobby" heeft in ieder geval een redelijk unieke sound. Een soort van downtempo industrial, zonder de stevige bassritmes. Probleem van het album is dan ook dat sommige tracks een beetje doelloos voortkabbelen en de mindere kanten van verschillende genres samenbrengen. "Terry Zippy" is zo'n voorbeeld. Lauwe opener, dark ambient achtig nummer maar ondanks alle distortion en waves kan het geen echt creepy sfeer opbouwen. Wat vooral mist is controle over de samples, van subtiliteit is dan ook helemaal geen sprake, en dan is toch wel een vereiste bij dit soort tracks. Veel lawaai en weinig gevoel. "Borax" is een stukje beter, vooral wanneer halverwege enkele mooie waves het nummer binnensluipen, maar de bassritmes zijn te saai en traag om veel pit in het nummer te leggen. Daarnaast zijn ze wel te prominent aanwezig om van een chille track te spreken. "Ferber Mudd" is een beetje een loos intermezzo en ook Balk Acid weet niet veel klaar te maken.
"Vopak" is het eerste nummer dat me echt weet te bekoren. Echt rauwe samples en eindelijk wat tempo te bekennen. Klinkt lekker industrial. Het begin van een beter stuk op het album, want ook "Actor Nine" klinkt een stuk beter. Niet zo distorted, maar wel lekker dansbaar. Jammer genoeg een korte opflakkering, want "Sabina Seat" is weer niet veel soeps. Veel ambient klanken, verbrot door rauwe afwerking zonder subtiliteit. "Amoco Cadiz" sleept er nog wat dnb invloeden bij, maar heel veel baat het toch niet, al is ook dit nummer gevoelig beter dan de rest van het album. Afsluiten doet Speedy J met "Manhasset", een track die voor mij nogmaals de onkunde van Speedy J aantoont op dit album.
't Is best experimenteel en vernieuwend wat Speedy J hier probeert te doen, en een hele nieuwe richting voor hem, maar jammer genoeg bakt hij er niks van. "Vopak" is de enige echt goeie track, "Actor Nine" en "Amoco Cadiz" zijn leuk, maar de rest is bagger, alle distortion ten spijt. Bijna totaal mislukt experiment. 1.5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.