Eivind Aarset, Gianluca Petrella, Michele Rabbia - Lost River (2019)

Wonderschoon album van de Noorse gitarist Eivind Aarset. Man heeft de nodige albums op z’n naam staan en is vooral bekend door zijn samenwerking met o.a. Nils Petter Molvaer, Arve Henriksen en Marilyn Mazur. Op dit album werkt hij samen met de Italiaanse drummer Michele Rabbia en trombonespeler Gianluca Petrella. Album is opgenomen in Italië en schijnt grotendeels geïmproviseerd te zijn. Dit heb ik Aarset vaker horen doen en dat bevalt me niet altijd goed. Het album Tigran Hamasyan / Arve Henriksen / Eivind Aarset / Jan Bang - Atmosphères (2016) is daar zo’n voorbeeld van. Daar verliest het ‘gepiel’ mijn aandacht.

Op Lost River is dat gelukkig niet zo. Album zit vol met heerlijke, vaak subtiele plotwendingen die je op je puntje van je stoel doen zitten. Stijl is moeilijk te duiden maar schurkt tegen een mix van jazz, ambient en electronic aan. De productie en geluidskwaliteit zijn van topkwaliteit. Album laat elk detail horen en alles heeft z’n plekje. Werkelijk een genot om naar te luisteren. Mocht je bijv zijn soloalbum Eivind Aarset - Dream Logic (2012) goed vinden luister dan zeker eens hier naar. Iets meer geïmproviseerd maar zeker zo aantrekkelijk.

Een tijdje terug mogen ontdekken, wat mij betreft een heel bijzondere plaat. Zoals Broem al aangeeft hier geen oeverloos ‘gepiel’ maar een doordacht geheel, beheerst en subtiel, Het is vooral het kalme atmosferische dat mij aanspreekt, zoals ‘What Floats Beneath’ dat bestaat uit een heel simpel gitaarakkoordje met daarbij spaarzame geluidseffecten en ‘Lost River’. Of de organische geluidseffecten in ‘What the Water Brings’. Op andere nummers zorgt de trombone hier en daar voor jazzy elementen.

Momenteel kabbelt Fluvius voorbij. Ik krijg zin om met opgestroopte broekspijpen in het water te poedelen. Mag dat tijdens het thuiswerken?