James - Pleased to Meet You (2001)

Ik ben niet zo'n supporter van James, maar deze plaat vind ik geweldig goed. Destijds gekocht in Leeds, en aan het verblijf aldaar bewaar ik fijne herinneringen. Dat helpt ook in mijn waardering. 4 sterren
(wie is die knaap op de hoes?)

Wie die knaap op de hoes is zal ik even uitleggen : Het is namelijk een niet-bestaand persoon want het is een geretoucheerde foto - een gezicht met de gelaatstrekken van alle 7 groepsleden, dus de ogen van de ene, de mond van de andere enz. Het resultaat mag er zijn : Een mooie exotische expressieve kop met een onbestemde gezichtsuitdrukking - niet van echt te onderscheiden.
Ik vind dit een prachtalbum met een aantal geweldig mooie nummers.

mooie plaat inderdaad, en bedankt voor de info over die hoes, wist ik niet en is een leuk weetje.

Met deze plaat leerde ik James vorig jaar kennen. Vind er nog steeds een paar pracht nummers op zitten.

Strip Mine en GoldMother op LP, heb dit altijd hele goede platen gevonden. Bij de invoering van de cd deze groep uit het oog verloren en nu, plots teruggevonden.
Ondermeer deze gekocht en zéér tevreden. Zalige muziek, de titelsong klinkt heerlijk door mijn B&W's.. Geen idee waarom Oasis en co wél en deze groep niét doorbrak in Europa...

Deze plaat een jaar geleden ontdekt. Ik draai hem nog regelmatig. Is dit inderdaad de beste plaat van James of moet ik de andere albums nog een kans geven?

Ik kocht ook "Best of" aan 6tal euro, zeker de moeite!

James - The Best of James (1998)

Een beetje verscholen, bijna op het einde van het negende studio-album van een band die in Nederland toch al nooit echt populair was. Waar ik het over heb? Getting Away With It, één van de mooiste liedjes ooit gemaakt. Wat een parel.

Inderdaad. Draai ik grijs de laatste dagen. Prachtig nummer!

Wat is dit een belachelijk goede plaat, zeg! Getting Away With It is inderdaad een hoogtepunt, maar heel het album is goed. Hoewel uit 2001 ademt deze plaat de nineties. Coherent, maar zeer afwisselend. Namen die bij me opkomen: Decemberists, U2 (English Beefcake had zo op Achtung Baby kunnen staan) en de Stones. Popmuziek zoals is het graag heb.

Waarom ontdek ik dit soort platen altijd zo'n 13 jaar te laat...

Om direct aan te haken bij de vorige post: Pleased To Meet You ademt ook flink nineties (Smashing Pumpkins). Die laatste 1,5 minuut hakt er lekker in.

Belachelijk goed vind ik enkel Getting Away With It, misschien wel James' beste nummer.
Maar daarachter zie ik enkel English Beefcake en Senorita als sterke nummers. De rest doet me niet zo veel. Typerend voor James: albums zijn steeds matig/redelijk, maar je kunt een geweldig Best Of album maken met wel erg veel nummers.

Getting Away With It is een van de mooiste song ever en vooral de live versie , snap op de dag van vandaag niet dat dit geen hit hier is geweest

Fijn album van een band waarvan ik aanvankelijk dacht dat het om een soloartiest ging.
James, tja, ik dacht niet zo snel aan een band. Ik zal er vast niet alleen in staan, maar ik had ook wat onderzoek kunnen doen natuurlijk.
Waar ik zeker niet alleen in sta is de bewondering voor de song Getting Away With It. Dit was ook eigenlijk de aanleiding om dit album eens in zijn geheel te beluisteren.
Prachtig nummer, hoe perfect kan een pop/rock liedje zijn. Alles klopt aan deze kraker die mijn aandacht nooit eerder had. Zou in een betere wereld een giga hit moeten zijn. Hier in Nederland gebeurde er niet veel.

Dan de plaat. Lekker, zonder meer. Geen grensverleggende plaat en dat is ook niet de bedoeling geweest volgens mij, maar afwisselend luchtig en zo nu en dan wat zwaarder op de hand.
In ieder geval indie gemixt met pop/rock.
Lekkere ritmes, de melodieën zijn vaak oorwurmen en dat is meestal een goed teken. Zeker geen oor in, oor uit gehalte.
Fijne, niet al te hoogdravende productie en zwak materiaal staat er eigenlijk niet op.
Maar zoals al veel eerder gemeld door de users boven mij, Getting Away With It is superieur en daar kan geen andere track hier tegen op.
James heeft een aardige discografie en ben wel benieuwd geraakt naar de rest. Brian Eno hier als medeproducer trouwens. Niet de eerste de beste.

Degelijk album van James, echter voor mij minder indrukwekkend dan voorganger Millionaires.
Sterkste nummers English Beefcake, Getting Away With It en de fraaie sfeervolle afsluiter Alaska Pipeline.