Exhorder - Mourn the Southern Skies (2019)

Of dit als een comeback album telt weet ik niet. De naam Exhorder is in ieder geval weer terug aan 'tfront na 27 !!! jaar. De grooving thrashers kunnen nog steeds een potje beuken, maar zo af en toe wordt het gas wat teruggedraaid. Nu wordt verwarmen sowieso duurder dan koelen dus dat is wel een prettige afwisseling. Pantera meets Testament. Erg lekker , so far.

Volgens de labels op de vinyl release is dit een 45 toeren plaat. Dat klinkt dus helemaal nergens naar, het is gewoon 33 rpm.

Prima come back plaatje verder, niets bijzonders, maar een lekker groovende thrash sound inderdaad,

Comeback-album van deze amerikaanse metalband. In de jaren '90 is het eerdere werk langs me heen gegaan, maar dit eerste wapenfeit in 27 jaar mag er zeker zijn. Het geluid doet denken aan Pantera, al wordt het nergens zo goed. De midtempo tracks zijn sporadisch aan de wat saaie kant, maar zodra het gas erop gaat knalt dit heerlijk uit de speakers. En Kyle Thomas is een uitstekende zanger.

Yesterday’s Bones !!

Voor de velen die de comeback van Exhorder hebben gemist / overgeslagen kunnen wat mij betreft ook alleen Yesterday's Bones zoals hierboven aangehaald wel in een mooie playlist kwijt. Wat een song!

Lekkere smerige muziek in het positieve van het woord. Het is geen Slaughter in the Vatican, maar hij is prima te pruimen. Geen topnummers, maar de kracht en heldere sounds maken van dit album een fijn album. Vergelijking met Pantera vind ik eigenlijk niet terecht.

Leuke comeback. Kyle is lekker boos, fuck dit, fuck dat, fuck you. Dat soort dingen, de hele tijd. Erg Pantera, erg southern.

Die southern thrashmetal-bands hebben iets met boos zijn. Ze kunnen bozer zijn dan andere metalbands. Wat soms best leuk is. Lekker dronken worden, lekker fuck you brullen en weer door.

Vette plaat voor tussendoor, want slecht is het nergens. Maar het is ook geen plaat die je opzet als je nou echt even muzikaal of tekstueel wilden worden uitgedaagd.