Iggy Pop - Free (2019)

Wat een waardeloze plaat. Minuten lang gelul uit een doorgerookte rauwe strot. Waardeloze zooi

dan zal hij wel gauw de dood aankondigen.....

Het is eigenlijk wonderbaarlijk te noemen dat een Iggy Pop zich vol energie nog steeds staande houdt. Het ruige leven heeft zijn littekens gevormd in gelaat en ziel, maar verder is er bar weinig veranderd. Hij klinkt met zijn donkere warme stem nog hetzelfde als toen hij met The Stooges 50 jaar geleden hun debuut afleverde.

De vitale godfather of punk gaat onverstoorbaar door, maar wel met wisselend succes. Zo waren daar de geslaagde samenwerkingen met Queens Of The Stone Age welke de stevige rockplaat Post Pop Depression opleverde en de sterke retro synth song Stray Dog op Music Complete van New Order en de met de house pioniers van Underworld voltooide Teatime Dub Encounters. Daar tegenover staat het op zoutloos dieet staande Préliminaires en het afgeraffelde coveralbum Après.

In een periode van een decennia vielen de afgelopen jaren belangrijke figuren in zijn leven weg, zoals de Asheton broers Ron en Scott, Lou Reed en David Bowie. Het gemis van Lou Reed komt memorabel sterk naar voren in het op een gedicht van deze grootheid gebaseerde We Are The People wat in spoken word versie wordt voorgedragen. De enige keer dat de 72 jarige leeftijd in zijn stem hoorbaar is. De voorliefde die Bowie voor de jazzmuziek en blazers had zweeft als een geest over de hele plaat heen, al wil Iggy Pop nergens uitgestreden en vol berusting klinken. Toch zou een Sonali zich prima staande gehouden hebben op Blackstar.

Met Free zet hij een forse stap in de goede richting. Als er iemand is die het leven met zijn ups-and-downs lichamelijk heeft ondervonden is het Iggy Pop wel. De zelfkant met het duistere stadsleven lijkt zich om zijn persoon omwikkeld te hebben. Dat hier een sfeervolle kale jazz begeleiding het beste bij past mag voor iedereen duidelijk zijn. Op Free wordt de rol als ondersteunende muzikant opgeëist door Leron Thomas. Deze veelbelovende jazztrompettist mag de treurnis van de straat verwoorden in zijn prachtige emotionele spel. Naamsbekendheid bouwde hij op als sfeermaker bij Erykah Badu en Kanye West. Verder wordt er op de plaat een elftal aan inwisselbare sterspelers ingezet om het geheel vorm te geven, al ontbreken echte grote namen.

Maar goed, de hoofdrol is natuurlijk weggelegd voor Iggy Pop. Nadat hij in het titelstuk eerst zichzelf mede deelt dat hij vrij wil zijn gaat na de verlossende bevestiging Leron Thomas al helemaal op in het donkere bestaan van de metropool bezoeker. Hierbij wordt er minimaal onderscheid gemaakt tussen de digitale en fysieke wereld. Hij geeft de heimelijke nachtbezoeker van het internet een naam in het fictieve Dirty Sanchez, waarbij een zin als This Online Porn Is Driving Me Nuts een stuk minder fictief en duidelijker is.

Een duistere samenleving, waar het deprimerende bestaan van de nachtclubstripper bezongen wordt in Love Missing om later als Femme Fatale op het podium te verschijnen in het seventies getinte James Bond. Met een Faith Verne van het toepasselijk genoemde damescollectief PINS die in de huid kruipt van het verleidelijke vrouwelijke personage. Iggy Pop is zich nog steeds maatschappelijk bewust, de centrale rol van de vrouw en de albumtitel zijn eenvoudig te herleiden naar het hele #MeToo gebeuren. De zanger plaatst ze niet zozeer in het zich als slachtoffer, maar geeft ze naam als een krachtig evenbeeld van de man.

Met een speelduur van net over het half uur is alles gezegd wat de zanger mede wil delen. Gedragen teksten worden afgewisseld met popsongs en een aardig staaltje sfeervolle jazz. Er wordt gespeeld met spanning en sfeer. Free is een avondplaat waarbij vanachter een gordijn de nacht toeloert om de luisteraar te verwelkomen.

Iggy Pop - Free | Jazz | Written in Music - writteninmusic.com

Heiligschennis.

Een van de vreemdere, quirky platen in Iggy's oeuvre, met tveel trompetjes, spoken word, synths, gecroon beats en een all around free (goh!) vibeje. Ik vind 'm fijn.