Iggy Pop - Free (2019)

Ben benieuwd.
Maar op basis van hoes, titel en eerste nummer krijg ik er ook een beetje een Blackstar gevoel bij....

Gezien zijn laatste platen is het even afwachten met welke stijl Iggy op de proppen gaat komen. Wat ik er over lees is dat het een sombere en beschouwende plaat is geworden. En een ene Leron Thomas blaast op de toeter.
Het eerste korte nummer stemt mij in ieder geval positief.

Iggy die voor Ambient / Drone gaat? Of wordt iedereen op het verkeerde been gezet?

Iggy Pop - Free (Official audio) - YouTube

Iggy Pop announces new record Free: "an album in which other artists speak for me" .

Dat zou voor Iggy een rare richting zijn maar het kan!

Als ik die foto bekijk dan lijkt het me wel verstandig dat hij een shirt koopt en dat ook gaat aanhouden.

Ik bedoel niet zozeer muzikaal, maar meer als afscheidsplaat.

Zoiets als Underworld & Iggy Pop - Teatime Dub Encounters (2018) dus?

James Bond is inmiddels ook vrijgegeven.

Iggy Pop - James Bond (Official audio) - YouTube

Aardig idee maar zijn James Bond klinkt als een live-in-the-studio-opname, eigenlijk een demo.

Goed toegankelijk geluid, maar had wel verder uitgewerkt moeten worden.

Is deze beste man al 72 jaar!? het is net Leonard Cohen die ging ook maar door.
Leuk voor de fans maar apart blijft het wel.

O....ke Dat is verrassend!
Iggy goes black star?
Die drums hadden wat mij betreft niet echt gehoeven.
Een paar subtiel kwastjes hadden meer bijgedragen IMO,..

Wow, wat vet. Sonali is al tien keer beter dan dat gedrocht van een James Bond. Vooral die DRUMS zijn zo heerlijk!!

Al vaker heb ik gezien dat Bowie's Blackstar erbij gehaald wordt als het om de nieuwe Iggy Pop gaat en dan niet vanwege het feit dat Bowie en Iggy samengewerkt hebben, maar vanwege de sfeer van Iggy's nieuwe album Free.

Ik snap het op zich wel, maar de vergelijking gaat wat mij betreft ook niet helemaal op. Ja, de sound is voor Iggy Pop-maatstaven wellicht wat donkerder (ik moet wel erkennen dat ik zelf niet heel veel albums van hem ken), maar verder vind ik Free een lichtgewicht in vergelijk met Blackstar.

Voor zover het vergelijken. Free is een prima album met wat leuke invloeden: o.a. een beetje jazz met dank aan de trompet bijdrage, maar allemaal net te weinig om het een schokkende nieuwe invloed te kunnen noemen. Ook is het een aantal keer 'voordragen' wat Iggy doet, dan sleept het mij iets te veel voort.

Kort maar krachtig en typisch een album dat nog alle kanten kan opgaan bij mij.

Ik vind het maar een saai album, met te veel gepraat. Net aan 3* voor Sonali en Glow in the Dark, wat wel toptracks zijn.

Bijzonder plaatje dit. Meer dan rond knappe songwriting draait het hier rond sfeer vind ik. En dat zal iedereen wel anders ervaren denk ik. Snap de mensen die dit saai vinden heel goed, maar ik hou echt van deze vibe wie ergens het midden houdt tussen lui, sexy, ontspannen en creepy. En ook: ik vind dat Iggy een mooie stem heeft.

Jammer genoeg is het wel een heel korte plaat naar mijn gevoel. En de monoloog nummers hadden niet echt in 3 delen gemoeten.

Fijne, relaxte plaat. Persoonlijk hou ik wel van deze versie van Iggy.

Iggy heeft echt wel goed geluisterd naar Blackstar van Bowie, loves missing, het heeft dezelfde instrumentatie en sfeer als lazarus terwijl sonali is afgeleid van het nummer blackstar. Maakt niet uit, bowie en pop waren soul brothers. Ik ga deze zeker op vinyl bestellen om verder te kunnen oordelen over deze plaat. Ik hoop niet dat het letterlijk zijn zwanenzang is. Je weet maar nooit.

I wanna go to the beach..

Deze sfeer/stijl van Iggy kunnen we al terug horen bij Avenue B en ook op Préliminaires. Wat ik jammer vind is dat die laatste twee (praat/vertel) nummers niet opgevolgd worden door nog twee (sterke) nummers. Waardoor Do Not Go Gentle Into That Good Night en The Dawn een bietje als losse flodders overkomen. Deze plaat had sowieso langer mogen duren.
Verder hou ik wel van dit soort sfeervolle platen. Iggy zijn stem leent zich ook uitstekend voor een lekker donker sfeertje te creëren. Een stem die door de jaren heen alleen maar beter en beter is geworden.

Exact, hij heeft een geweldige stem. Luister ook graag naar zijn radioshow op de BBC. Deze plaat is wat wisselvallig, maar genoeg om blij van te worden. Ik vind 'James Bond' echt geweldig, vooral qua opbouw. Simpel, complex en weer terug naar de eenvoud.
72 jaar; waar blijft de tijd.

Dat zelfde gevoel kreeg ik ook.

Had van de eerste 5 nummers een EP gemaakt en je had 4 sterren te pakken. Met de tweede helft kan ik alleen helemaal niets. Één zo'n nummer tussendoor kan heel goed uitpakken; What's He Building? van Waits schiet me te binnen. Maar hier eindigt de complete 2e helft een een voortkabbelende en weinig interessante verhalenvertellerij. Daarmee is de balans van het album ook weg waardoor het voor mij niet meer werkt. Gemiste kans en kom daarom niet verder dan een zesje. Maar dat Iggy het nog kan is duidelijk en dat stemt tevreden

Laat ik James bond nu net een leuk nummertje vinden. Best sfeervol album met prominente toeters.

Op Préliminaires weet Pop al met een behoorlijk grote koerswijziging te komen. En dat wordt nog eens doorgezet met Après. Persoonlijk kan ik dat alleen maar toejuichen van de beste man. Hoewel ik Après niet bepaald geweldig vind. Het zal er ook te maken mee hebben dat Pop alweer 72 jaar oud is. Het lichaam kent zo te zien ook behoorlijke gebreken. En om nu weer in 2019 de punk rocker te gaan uithangen is waarschijnlijk een brug te ver voor hem. Ik hoop in iedere geval van harte dat hij deze koerswijziging blijft uitdiepen.
Pop komt met een stel prima muzikanten op de proppen. Die zoals hij zelf zegt "an album in which other artists speak for me, but I lend my voice". Enigzins in de stijl van Bowie's Black Star dus.

Een stel goede bij elkaar geraapte (onbekende) muzikanten bij elkaar zetten en dan maar hopen dat er iets uitkomt waar je als zanger en hoofdfiguur iets mee kunt. Dat is niet de meest gangbare manier van muziek maken. En al helemaal niet als je niet eens de muzikale regie op je neemt. Behoorlijk ongewoon als Iggy zijnde. De man die vrijwel altijd de regie in handen heeft. Althans, dat denk ik dan.
Wat mij betreft pakt dit behoorlijk goed uit. Pop weet zeer zeker zijn eigen stempel op deze plaat te drukken. Hij weet met zijn mooie coole, doorleefde, diepe en overtuigende zang/stem een lekker donker sfeertje te creëren. Dat kun je ook wel met een gerust hart aan hem overlaten. En met enige regelmaat komt zijn gelegenheidsband de show stelen. Vooral toeter man Leron Thomas weet lekker zijn toeter weg te vinden op deze plaat. Of drummster Tibo Brandalise, die op Sonali lekker subtiel te werk gaat. Sowieso mijn favoriete nummer.
Het probleem bij deze plaat is dat die wat kort is. Zijn spoken words stijl heeft absoluut een meerwaarde. Een stijl die hij al eerder subliem op Avenue B hanteerde. Maar door de korte duur en omdat Free eindigt met twee van dit soort nummers blijft bij mij een iets wat onbevredigend gevoel hangen. Uiteindelijk heeft de spoken words stijl alleen maar echte impact als deze worden opgevolgd door een echt nummer. Ik zie het altijd als een soort van extraatje (sfeervol en spannend) opstapje naar het volgend echte nummer. En dat blijft nu dus weg.
Verder nog iets te zeiken ? Eigenlijk niet. Want de spoken words stijl doen over het algemeen meer dan prima hun daad. De nummers die er op volgen zijn gewoon af. Cool gezongen, lekker gespeeld, heerlijk sfeervol en behoorlijk wat variatie. Het enige nummer dat iets wat uit uit de toon valt is Dirty Sanches (te schreeuwerig). En dan hebben we nog Page. Daar probeert Herr Iggy met een vibrato te zingen. Ik schiet iedere keer in de lach als dat nummer voorbij komt. Klinkt voor geen meter qua zang. Hij heeft deze stijl nou niet bepaald onder knie.
Iggy Pop 2019 10 12 ARTE Concert Festival, Paris, France 720p - YouTube

Prachtige en intrigerende plaat van Iggy Pop. Het enige grote bezwaar dat ik heb is de wel heel korte speelduur. Sinds de LP weer in opmars is moet het helaas vaak weer op 1 lp passen.

geen last van, ik heb regelmatig 2 of 3 elpees in 1 hoes. De zgn dubbel lp