Lacuna Coil - Black Anima (2019)

Single 'Layers of Time' klinkt echt fantastisch! Hier kijk ik naar uit.

Eerste single klinkt weer erg fijn, ben benieuwd hoe het album uitpakt.
Ze schijnen trouwens op 17 november in tivoli te spelen. En 10 november in Antwerpen.

ook "reckless' is weer een verwijzing naar het vroegere werk en dat belooft dus veel goeds voor het hele album. ben reuze benieuwd.

Het vorige album vond ik erg sterk. Het accent van de zanger stoorde voor het eerst een stuk minder maar als ik hier de nieuwe singles hoor dan moet het hier toch weer helemaal van de zangeres komen.
Ben nog niet helemaal overtuigd maar moet het album ook een eerlijke kans geven.

Reckless is wel echt een heerlijk nummer zeg. Voor mij direct een van hun betere nummers. Het album ondertussen in de bestelling gezet, ben hier erg benieuwd naar.

Vorige week binnengekregen. Voor mij niets bruikbaar.

Zwart beest? Vast wel. Na meer dan tien jaar weer eens aan gewaagd. Zo'n nieuwe plaat is niet niets natuurlijk. Maar het gebrek aan kwaliteit is dermate dat hier geen loftrompet kan geblazen worden. Jammer. Dat ene nummer ( Reckless) is wel leuk. Voor alle duidelijkheid: moesten hier nostalgische fans voor opduiken mogen die óók rekenen op mijn begrip. U bent niet per se uit het slechte hout gesneden... Drie sterren nog veel gezien mijn oordeel? Zolang het vrouwtje niet zingt..

De keuze voor een steeds harder geluid heeft als nadeel dat het vooral als een geluidsmuur gaat klinken. Jammer want dat gaat ten koste van de details en de zang terwijl dat laatste een van hun sterkste punten is. Tegelijkertijd proberen ze hier wat meer te experimenteren, maar door de geluidsmuur komt het niet over. Nummers als Reckless en Veneficium nestelen zich ondertussen wel in mijn gehoor. Maar over de gehele linie wil het (nog) niet echt pakken.

De single 'Layers of Time' beviel me erg goed, maar als geheel vind ik het album niet meer dan degelijk. Erg veel korte nummers zonder echte uitschieters. Vooral veel van hetzelfde met inderdaad een geluidsmuur-productie. Vooral de zang van Christina Scabbia vind ik weinig bijzonder hier, terwijl ze toch een enorm goede zangeres is gebleken op andere releases. Eigenlijk komen alleen de grunts er goed uit, maar daar blijven de songs te weinig bijzonder voor om daarmee de hele plaat te kunnen dragen.

Deze Italiaanse band is de afgelopen jaren goed op dreef en levert het ene na het andere uitstekende album op. Ook dit is weer een topper, met unaniem sterke, stevige tracks met veel dynamiek en heerlijk zwaar gitaarwerk. De ruige mannelijke grunts van Andrea Ferro en de melodieze zangpartijen van Christina Scabbia zijn wederom eersteklas. Op deze manier gaat men nog wel een tijdje mee, zou ik zeggen.

Aardig, maar een paar matige nummers die de score niet hoger tillen dan een voldoende. Vooral The End is all I can see is gewoon een slecht nummer.