menu

Mikal Cronin - Seeker (2019)

mijn stem
3,81 (13)
13 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Merge

  1. Shelter (3:48)
  2. Show Me (4:51)
  3. Feel It All (4:58)
  4. Fire (4:35)
  5. Sold (3:27)
  6. I’ve Got Reason (3:46)
  7. Caravan (2:05)
  8. Guardian Well (5:17)
  9. Lost a Year (5:07)
  10. On the Shelf (2:59)
totale tijdsduur: 40:53
zoeken in:
avatar van VladTheImpaler
4,0
geplaatst:
Naar een nieuw album van Mikal Cronin kijk ik altijd wel uit. Inmiddels zijn er al twee nummers uit;

Mikal Cronin: "Undertow" - YouTube

Mikal Cronin - Show Me (Official Music Video) - YouTube

"Show me" is een heel goeie single. Onderschat artiest toch als je dit hoort?

avatar van Michiel Cohen
3,5
Is inmiddels verkrijgbaar.

avatar van repelstefan
4,0
Wat een vette plaat is I've Got Reason zeg! nog 2 uurtjes wachten op de rest

avatar van koosknook
4,0
Wat een mooi album. Vooral zijn stem, zoals op Sold, is weer een tikkie beter geworden!

3,0
Behalve een paar uitzonderingen zoals I've Got Reason is dit een minder luidruchtige gitaarplaat dan zijn vorige maar daarom niet minder goed. Het geluid dat hij zich hier aanmeet is veel expansiever en wijdbeniger en tergelijkertijd emotioneel aangrijpender maar wat een plaat.

avatar van Michiel Cohen
3,5
Mooi album.

avatar van erwinz
4,0
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Mikal Cronin - Seeker - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Mikal Cronin - Seeker
Mikal Cronin keert terug na een periode vol misère en een writer’s block met een album dat zich fraai heeft laten inspireren door The Beatles’ White Album

Mikal Cronin kan al een aantal jaren rekenen op superlatieven van de critici, maar persoonlijk was ik niet zo onder de indruk van zijn muziek. Seeker, dat volgt op een zware periode en een stilte van vier jaar, is een stuk beter. Het is een album dat klinkt als een omgevallen platenkast en het is een platenkast waarin vooral het psychedelische werk van The Beatles prominent vertegenwoordigd is. Seeker is een album dat uitnodigt tot het noemen van namen uit het verleden, maar het is ook een eigentijds klinkend album vol uitstekende songs, waarmee Mikal Cronin mij in ieder geval heeft overtuigd.

Ik heb tot dusver een wat moeizame relatie met de muziek van de Amerikaanse muzikant Mikal Cronin. Zijn officiële debuut uit 2011, dat wereldwijd de hemel in werd geprezen, maakte op mij niet zo heel veel indruk, maar de twee jaar later verschenen opvolger MCII vond ik wel weer aardig.

Het in 2015 verschenen MCIII kon me vervolgens weer niet bekoren en ik had daarom geen duidelijke verwachtingen met betrekking tot het na een stilte van vier jaar verschenen Seeker. Seeker beviel me echter direct bij eerste beluistering heel goed en is sinds die eerste beluistering alleen maar beter geworden.

Seeker volgt op een periode van persoonlijke misère, liefdesverdriet en een langdurige writer’s block. Mikal Cronin was de afgelopen jaren vooral actief als producer, maar dook eind vorig jaar toch weer de studio in.

Seeker klinkt vergeleken met zijn voorgangers een stuk melodieuzer en dat bevalt me wel. De muziek van de Amerikaanse muzikant wilde de afgelopen jaren nog wel eens ruw ontsporen, maar neemt op Seeker afscheid van invloeden uit de garagerock.

De muziek van Mikal Cronin laat zich op Seeker beluisteren als de spreekwoordelijke omgevallen platenkast. Het is een met smaak gevulde platenkast, waarin klassiekers uit het verleden een belangrijke plaats in nemen. Seeker opent lekker vol en psychedelisch en bovendien met een vleugje Paul McCartney. Het is de eerste van meerdere grote namen die voorbij komen bij beluistering van het nieuwe album van de muzikant uit Los Angeles en het is wat mij betreft de naam die het vaakst voorbij komt.

Mikal Cronin heeft zich naar verluidt laten beïnvloeden door The White Album van The Beatles, wat verklaart dat Seeker vaak Beatlesque en psychedelisch klinkt. Naast Paul McCartney komen ook de andere leden van de Fab Four voorbij, maar als het gitaarwerk net wat zompiger en gruiziger klinkt hoor ik ook wat van Neil Young. Hier blijft het niet bij, want de omgevallen platenkast van Mikal Cronin citeert nadrukkelijk uit de klassiekers van met name de vroege jaren 70, al hoor ik hier en daar ook wat van onder andere Tom Petty en Ben Folds Five.

Het knappe is dat de muziek van de singer-songwriter uit Los Angeles meer dan eens herinnert aan grote platen uit een ver verleden, maar nergens als overbodige retro klinkt. Mikal Cronin verwerkt alle invloeden uit de omgevallen platenkast in eigentijds klinkende songs, die aansprekender zijn dan de songs die de Amerikaanse muzikant tot dusver maakte.

Het is misschien fijn associëren bij Seeker, maar het is ook een album vol uitstekende songs, die vol gevoel worden vertolkt. Mikal Cronin viel me tot dusver niet zo op als zanger, maar de zang op zijn nieuwe album is uitstekend, ook wanneer de instrumentatie zich beperkt tot een piano.

Ook de instrumentatie op Seeker is zeer smaakvol en bovendien zeer gevarieerd. Het ene moment klinkt het klankenpalet van Mikal Cronin rijk en psychedelisch, het volgende moment zeer sober. Zeker de psychedelisch aandoende songs op het album verleiden verrassend makkelijk en blijven lekker hangen, iets wat bij mij tot dusver niet zo goed lukte bij beluistering van de muziek van Mikal Cronin. Niet iedereen zal het met me eens zijn, maar zelf vind ik Seeker het meest geslaagde van de muzikant uit Los Angeles tot dusver. Erwin Zijleman

avatar van oftewel
4,5
Op de koptelefoon is dit een prachtplaat. Schitterende productie. Subtiele verflaagjes die bij elke luisterbeurt nieuwe dingen laten horen. Maar puur luisterend naar de songs is het op het eerste gehoor naar mijn smaak wel wat gezapig. Het mag wat feller, puntiger, harder maar vooral minder georchestreerd. Althans, dat is mijn eerste mening. Want opvallend genoeg blijf ik de plaat opzetten. En de plaat wordt bij elke luisterbeurt beter. Heel veel beter zelfs. Wat volgens mij een enorm compliment is voor de muzikant Mikal Cronin. Nee, het is geen nieuwe MCII. Verre van. Wat ergens jammer is. Maar het is wel degelijk een intrigerende plaat. Sterker nog, aan het eind van het jaar, wat niet ver meer weg is, zou deze plaat zomaar kunnen opduiken in mijn lijstje van platen die de komende jaren nog heel vaak gedraaid gaan worden. Ik moest even wennen maar deze plaat klopt van de eerste tot de laatste minuut. Erg knap!

Het lijkt erop dat Mikal Cronin mij steeds meer kwijt raakt in zijn zoektocht naar bevestiging. Leuk al die uitgesponnen arrangementen maar het echte goede liedje heeft hij bij MCI en MCII geschreven. En natuurlijk op Moonhearts.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:21 uur

geplaatst: vandaag om 11:21 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.