Hound Dog Taylor & The Houserockers - Hound Dog Taylor and the Houserockers (1971)

Hound Dog Taylor and the Houserockers leveren met hun gelijknamige album een ongekende rauwe en vuige bluesplaat af. Heerlijke bluesnaam ook: Hound Dog Taylor. Zoals gezegd is dit blues van de meest rauwe en vuige kant. De stem van Hound Dog Taylor is grof en korrelig, en zijn gitaarspel klinkt gemeen en smerig. Een cleane toon is aan deze man niet besteed. Toch is dit allemaal verdomd aanstekelijk en swingt het als de neten. Op een vreemde soort manier is de muziek van Hound Dog doorspekt met soul. De plaat bevat een mengeling van instrumentale en nummers voorzien van zang. Een slowblues als "Held my Baby Last Night" klinkt nog intenser door die rauwheid. Ook de klassieker "It Hurts me Too" vind ik mooi. Vooral hoe Hound Dog stukken van de tekst weglaat en invult met zijn gitaar. "Hound Dog Taylor and The Houserockers" is geen plaat voor de tere zieltjes. Als je houdt van zuivere zang en heldere tonen dan is dit niet aan je besteedt, maar als je houdt van eerlijke en pure rauwheid met een portie soul dat swingt, dan ben je met Hound Dog aan het juiste adres.