The Mission - Children (1988)

Ik heb de geremasterde versie intens beluisterd de afgelopen dagen, goeie plaat vooral door het weergaloze Tower Of Strength, maar ook Beyond The Pale, Heaven On Earth , Kingdome Come & Heat zijn erg fraai.
Opvallende track vind ik het instrumentale Tadeusz, een erg mooi nummer maar wel een wat vreemde eend in de bijt.
Tower Of Strength reken ik zonder meer tot een van de mooiste popnummers ooit.

Tadeusz was dan ook eigenlijk de b-kant van de single Beyond The Pale. Maar verder wel een mooi klassiek aandoend nummer.

En... Tadeusz staat op de Cd-video van Tower of Stremgth... Al kan ik die niet meer afspelen omdat het formaat niet meer ondersteund wordt

is de geremasterde versie van deze veel beter van klank

Tadeusz, dat nummer zie ik niet staan?
Extra nummer?
Waarom dan niet even toevoegen?

ik ben er toch nog steeds benieuwd naar..

Dit album heb ik nog op een gekochte cassette. Als je boekje uitklapte had je een hele lange sliert tekst. Tsja..die had je toen nog en die kon ik tenminste op de kazerne draaien. Tower Of Strenght blijft natuurlijk werelds en hoort gewoon in de lange versie gedraaid te worden. Heb namelijk ook de gekorte versie op single.

Sterk album van the Mission en toch wel een (al is het een kleine) stap voorwaarts ten opzichte van God's own medicine.Mede verantwoordelijk hiervoor is producer John Paul Jones (Led zeppelin) die de band een wat krachtiger sound meegeeft.Daarnaast is Children rijk georkestreerd en kent een aantal erg sterke songs.
De bekendste hiervan is natuurlijk Tower of strength wat één van hun beste nummers is,maar ook de opener Beyond the pale,Kingdom come en de wat hardere nummers Child's play en Heat zijn erg goed.Zelfs de Aerosmith cover Dream on mag er wezen.
De rest,met name de wat rustigere als Black Mountain Mist en Fabienne vind ik een stuk minder.Vullers wil ik ze nog net niet noemen maar de scheidslijn tussen pathos en vals sentiment is wel erg dun.Ook komt in die nummers duidelijker naar voren dat Wayne Hussey niet één van de de allerbeste zangers is.
In zijn totaliteit is Children echter een goed album,misschien wel het beste van the Mission dat een mooie combinatie van Gothic,rock en new wave oplevert.

Mwah.. vind hem een soort Bono maar dan niet zo irritant.

Klopt.

Mijn eerste kennismaking met de band. Ik kwam deze cd samen met Carved In Sand tegen bij de plaatselijke kringloop á €1,50 en dat is geen miskoop geweest. Het doet mij bij vlagen denken aan Simple Minds meets The Cult.
Tweede helft van de 13 tracks tellende cd vind ik sterker dan de eerste helft, al vraag ik mij af wat de Aerosmith-cover Dream On hier doet.

Nu de opvolger nog beluisteren.

Dream On is een bonustrack, staat niet op de lp.
Was tevens b-kant van Tower Of Strenght.
Ze coverden ook al eerder Like A Hurricane van Neil Young, net als Dream On vind ik die geslaagd.

Live in Utrecht
Tower of Strength

Na een aantal veelbelovende singles waaronder de klassieker Temple Of Love, brengt The Sisters Of Mercy met het melodieuze gothic First and Last and Always debuut een droomstart tot stand. Vanwege het wispelturige onhandelbare karakter van Andrew Eldritch zijn de relaties binnen Sisters Of Mercy zodanig verziekt dat gitarist Wayne Hussey en bassist Craig Adams al snel opstappen. Net als Andrew Eldritch besluiten ze om een doorstart onder het Sisterhood vaandel te maken. Andrew Eldritch is ze voor en brengt schijnbaar te snel het matig ontvangen The Gift uit.

Hij besluit om weer onder de oude bekende Sisters Of Mercy naam albums uit te brengen. Wayne Hussey en Craig Adams dopen zich samen met gitarist Simon Hinkler en drummer Mick Brown tot The Mission om. Na de voorzichtig ontvangen Stay with Me single verschijnt het memorabele Wasteland. Er hangen mistige sprookjeswalmen rond het mystieke Wayne Hussey gezelschap die zelf de vrijgekomen positie van vocalist op zich neemt. The Sisters Of Mercy zetten tevens een prima stevige wedergeboorte in gang, met veel leer en de mysterieus ogende The Gun Club bassist Patricia Morrison in een glansrol.

Maar goed, ik richt mij dus op die tweede The Mission plaat Children; waar het Oosters getinte Tower Of Strenght opstaat, waarmee ze zelfs de Nederlandse hitlijsten halen. Uiteraard verwijst de Children albumtitel tevens naar The SIsterhood. De vrouw als krachtig wezen, welke haar nageslacht baart. Children opent met het geluid van spelende kinderen wat al snel in het krachtige Beyond The Pale overgaat. Het schept bij mij het treurige beeld van een buitenstaander, een voyeur die zich onzichtbaar van de buitenwereld afgesloten op de achtergrond opstelt.

De muziek van The Mission leent zich er perfect voor om je eigen beelden bij te creëren, iets wat Wayne Hussey zelf ook goed doorheeft. Beyond The Pale bezit fabelachtige mythologische verwijzingen en benoemt dan ook Neptunus, heerser van de zee. Maakt The Mission een knieval voor de commerce en beslissen ze om zich door de mainstream golven te laten verleiden, of varen ze hun eigen koers. The Mission kiest voor dat laatste. Met de van All About Eve afkomstige Julianne Regan, die in het karakterpersonage van Moeder Aarde kruipt, zetten ze een belachelijk sterke openingstrack neer.

De wijde gewaden van Wayne Hussey hebben wat zigeunerachtigs. Iets waar hij bij de tekst van het stevig door hem gezongen Wing and a Prayer gretig gebruik van maakt . Als men het toestaat dat Bono en Jim Kerr zich als een Messias etaleren, dan zal het publiek het zeker accepteren als Wayne Hussey dat voorbeeld opvolgt. Ook hier de verwijzingen naar dat Goddelijke, al koppelt de frontman het aan de zwakte van de duivel. De titel van het God’s Own Medicine debuut verwijst dus niet direct naar de liefde, maar naar de verlokkingen van drugs en andere genotsmiddelen.

Ondanks dat de Fabienne met het erin hakkende rock intro niet op elke Children release terug te vinden is, leggen ze met dit nummer wel de link naar de tedere onschuldige kwetsbaarheid van een kind. Voor mij de sleuteltrack die deze pure zachtheid een plek geeft. Vergeet niet dat Wayne Hussey later in het schrijnende Amelia over kindermisbruik zingt en dit traumatische thema ook in Keep It in the Family terugkeert. In Fabienne hoor je overduidelijk het spanwerk van producer John Paul Jones terug. Er zit heel veel Led Zeppelin IV folkrock in Children, dat voelt deze Led Zeppelin bassist perfect aan. Hij is hier dan ook de juiste persoon op de juiste plek.

Het vredelievende Heaven On Earth ligt stilistisch in het verlengde van Beyond The Pale en schept een perfecte toekomstvisie. Net enkel wereldwijd gericht, maar ook dichter bij huis. Romanticus Wayne Hussey visualiseert dit beeld met een complete gezinssamenstelling. De geboorte van zijn dochter Hannah vindt ook tijdens het opnameproces van Children plaats. Dit heeft tevens een uitwerking op de liedjes van deze plaats, die hoe dan ook stukken serieuzer, gevoelig sentimenteel en volwassener klinken.

Het zachtere percussieritme van Heaven On Earth sluit naadloos op het harde krachtige Power Of Strenght aan. Wat een meestersong is dat toch! Laten we hierbij tevens stellen dat dochterlief Hannah de krachtbron is die hem door deze moeilijke tijden heen helpt. Die trouwe verbondenheid is onbreekbaar en de verantwoordelijkheid als vader zijnde zorgt ervoor dat hij aardig op het goede pad blijft. Oorspronkelijk bedoelt als loflied voor The Eskimo’s, hun meest toegewijde fans, gaandeweg het schrijfproces wordt het dus meer persoonlijker.

De Children B-kant opent met Kingdom Come, waar vooral gitarist Simon Hinkler zoveel emotionele beladenheid in zijn spel legt. Voor Wayne Hussey de ultieme basis om zijn overstuurde huilerige ontremde zang op los te laten. Is de toekomst veilig en beschermend genoeg om zijn dochter in op te laten groeien, of is dit paradijs een afbrokkelende fata morgana die in onze schijnbeleving intact wordt gehouden. Er zit dus heel veel liefde en bezorgdheid in deze plaat. En dan is het prachtige korte Breathe vervolgens tot het spannende moment dat een baby na de geboorte begint te ademen, te herleiden. Hoe opgelucht kan je als ouder zijn, als je kind dan begint te huilen.

Het zwaar rockende Child’s Play beschouw ik als voorzichtig voorwerk van de volgende The Mission plaat Carved In Sand en ligt meer in de lijn van het daarvan afkomstige Deliverance. Het instrumentale Shamera Kye introduceert het benevelende folky Black Mountain Mist. Ook nu weer een glansrol voor gastzangeres Julianne Regan. Black Mountain Mist sluit meer op haar All About Eve geluid aan. De Indiase harpist Skaila Kanga zorgt voor de klassieke bijna middeleeuwse benadering en wordt door de bijna akoestische intieme setting gedragen.

De Dream On cover is mijn eerste kennismaking met dat nummer. Pas later ontdek ik dat dit een Aerosmith klassieker is. Dream On staat net als Fabienne niet op de vinylversie, maar omdat ik de Tower of Strength maxisingle ook gelijktijdig heb aangeschaft, ben ik er wel al direct bekend mee. Een aangename toevoeging, zeker net voor de stevige duistere Heat paringsdans en het vervormde trashy Hymn (For America) hardrock krachtspel. De titel van Hymn (For America) geeft het al aan, net als U2, Simple Minds en The Cult richt ook The Mission zich op die Amerikaanse markt, daar zijn nog de nodige zieltjes te winnen. Ook nu ben ik van mening dat daarmee het verval ingezet wordt. Zo goed als Children zal het nooit meer worden.