JPEGMAFIA - All My Heroes Are Cornballs (2019)

Dit gaat weer knallen jongens.

Nou en of! Beta Male Strategies en met name Jesus Forgive Me, I am a Thot zijn alvast erg tof.

Kan niet wachten!

I think I am going to be fairly disappointed..

Yes, zin in!

Damn Peggy

Broooo, wat een absurd album! Er gebeurt hier zo veel!! Hip/Hop / Noise / R&B / Beats / Samples.. Niet te labelen dit..

Je hoort wel dat hij z'n hele hebben en houwen hierin heeft gestopt. Love It!

De beatswitch op Kenan Vs. Kel is momenteel wel mijn favoriete moment op het album!!

Één van m'n favoriete releases dit jaar. Zelfs beter dan Veteran, wat al een fantastische plaat was.

Ik ben een groot liefhebber van hiphop van zoals het ooit bedoeld is, native tongue, boom bap.
Uiteraard ben ik niet vies van geëxperimenteer, integendeel zelfs.

Met frisse moed begon ik aan All My Heroes Are Cornballs.
Ik heb een tijdje de albumcover bekeken en ik kom er niet achter of het een artistieke keuze of een grap is, laat ik het maar op het laatste houden, ik kan er niet om lachen.
Wát een woest lelijke cover, onbegrijpelijk.

Beta Male Strategies geluisterd op YouTube, wel een fijne psychedelische beat, niet wereldschokkend.
Ik hoopte dat de rest van het album beter zou zijn, helaas kom ik niet verder dan; er gebeurt heel veel maar nergens wordt het spannend of heel speciaal.

Kenan vs Kel heeft nog wel een redelijk authentieke beat maar wordt verpest door autotune, grote bron van ergernis zijn dan ook de zanglijnen van JPEGMAFIA op de rest van de plaat.

Waarschijnlijk heeft meneer J.Peg een hoop plezier beleeft aan het produceren van zijn adhd beats maar jongens wat een pretentieuze en vooral saaie hipster onzin.

Hier en daar gebeurt er wel wat geinigs, Beta Males, Thot Tactics, Free The Frail maar ook echt veel bagger zoals Rap Grow.., PRONE!

Ik zal wel te oud zijn voor deze shit. ?
Nee dan hoor ik veel liever dit of deze plaat.

Ik vind de beats/instrumentals/samples van Peggy geniaal, dat barst van de creativiteit en innovatie

Wat me tegenhoudt om totaal op te gaan in de wereld van JPEGMAFIA zijn de off-key rapflows afgewisseld met zangteksten, wat toch een belangrijke steunpilaar is in zijn muziek. Elke track komen deze flows wel terug namelijk, maar ze weten mij helaas niet te raken.

Het maken van een zo lelijk mogelijke cover foto komt mij wat pretentieus over.

Dat muis pijltje op de cover. Woest origineel.

Ge-wél-dig. ?

Dat wel inderdaad.

Toch nog een halfje eraf, merk dat ik me af en toe stoor aan zijn manier van zingen..

Kijk, daar ga je al. Wedden dat je dit album over een jaar weer helemaal vergeten bent. ?

Ieder z'n smaak maar ik vind dit muziek met een uiterst beperkte houdbaarheid.

Haha, nou, "Veteran" is alleen maar gegroeid met de tijd. Ik durf niet te zeggen wat de houdbaarheid gaat zijn van deze plaat.. Toch is er voor mij persoonlijk ook nog wel genoeg te genieten! Daarnaast ook erg fan van zijn persoonlijkheid.. Tsja en dat mensen hem pretentieus vinden overkomen, ja ik snap wel dat mensen dat kunnen vinden. Ik zelf heb dat minder, maarja dat is ook altijd een persoonlijk ding.

Dit is ook wel het compleet andere uiterste van het hiphopgenre niet? Een beetje als U2 met AC/DC vergelijken omdat het allebei rock is.

JPEGMAFIA begeeft zich op de "bleeding edge" van hip hop, hij lijkt actief te proberen dingen te doen die nog niet eerder gedaan zijn. Soms gaan dat soort vernieuwers de geschiedenisboeken in als pioniers. Soms slaat het als een lul op een drumstel en is het binnen een paar jaar vergeten. Time will tell...

Ik vergelijk helemaal niets, alleen dat ik liever naar iets anders luister. ?

Ik kan me goed voorstellen dat de gemiddelde MuMe'er niet op één golflengte zit met Peggy, hij tapt immers ook wel diep uit een fringe cultuur die hier vrij weinig leeft - memes, noise rap en DIY soundcloud hiphop -, maar het komt op mij over alsof hij geheel zijn eigen ding doet, en het hem vrij weinig boeit wat anderen er voor betekenis aan geven. Dat lijkt me juist niet pretentieus.

Waarschijnlijk vroeg ik wel een beetje om dit soort reacties door dit album op de frontpage te zetten, en aan de andere kant is het ook juist wel weer gaaf dat het de aandacht heeft getrokken van mensen die hier niet zo één, twee, drie tegenaan zouden lopen.

Prima dat artiesten hun eigen ding doen, gelukkig maar, dat levert over het algemeen de mooiste muziek op.
In het geval van Peggy (?) pakt dat toch wel minder interessant uit wat mij betreft. Enfin, ik val in herhaling.

JPEGMAFIA stond een tijd als #1 trending artiest op Last FM, toch wel bijzonder voor een artiest die zulke compromisloze muziek maakt. Aan de andere kant sluit deze muziek perfect aan bij een internetgeneratie die compleet geen aandachtsspanne heeft. Ik vond Veteran degelijk, maar ik merk ook dat ik niet de neiging heb om het opnieuw op te zetten omdat er niks was dat me bijbleef, daardoor ook daar nog geen beoordeling. Ook bij ''experimentele'' muziek zouden er toch genoeg ''hooks'' moeten zijn. De plaat start dan ook uitstekend met Jesus Forgive Me, I am a Thot, dat ook echt als een volwaardige song luistert, maar wel met de eigenzinnige JPEGMAFIA-twist. Wanneer Peggy zijn enorme stroom aan ideeën kanaliseert in een echt nummer komen er echt fantastische resultaten uit. Jammer genoeg had ik tijdens de eerste luisterbeurt weer het gevoel naar een collage te luisteren waar af en toe hele mooie dingen naar voren kwamen, maar ook waanzinnig irritante passages de revue passeerden. Ik ga deze plaat zeker meer kansen geven.

Dit vind ik tot nu een stuk beter dan Veteran. De experimentele, chaotische sound blijft wat meer beperkt tot een soort interludes rondom de nummers, waardoor de rap-gedeeltes beter uit de verf komen.

Fair enough!

Ik hoorde hem voor het eerst op de laatste Flume, waar ik hem erg goed vond. Maar vooralsnog mis ik hier een beetje wat die mixtape wel had, pakkende "hooks" waar Don Capuccino het ook al over heeft. Maar ik ga het zeker nog wat meer kansen geven.

Picasso van de hiphop

BasicBitchTearGas.

Deze plaat wordt zeer goed beoordeeld. Zie o.a. NME, Sputnik, High Snobiety, Exclaim die hem allemaal 4,5* of hoger geven.

Maar het album gaat voor mij echt te veel heen en weer (ook in de kwaliteit), om echt goed of überhaupt luisterbaar te zijn. Dus hoewel ik zijn pogingen waardeer en er ook goede momenten op staan, geef ik dit toch een onvoldoende.

Ik kan het steeds niet opbrengen om dit album in zijn geheel te luisteren - dat zeg op zich al wat, denk ik zo - maar ik hoor Feel the Frail net voor het eerst en ben totaal verrast hoe heerlijk warm en melodieus de beat is. En die wonderschone melodie van de hook, geweldig gewoon!

Zoals eerder geschreven (ook bij Veteran) ga ik niet gemakkelijk een uurtje zitten voor JPEGMAFIA, maar met deze track, Jesus Forgive Me, Baby I'm Bleeding, en 1593 N. Calvert heeft hij toch vier van de meest toegankelijke, lekkere, en tegelijkertijd vooruitstrevende hiphopsingles uitgebracht van de laatste twee jaar.

Jpegmafia die rapt over hoe het is om populair te worden hit eigenlijk wel.