Portico Quartet - Memory Streams (2019)

Geen uiterst mooie hoes, maar ik ben wel echt benieuwd naar deze nieuwe plaat.

Een nieuwe stroming moderne jazz uit Engeland biedt momenteel veel gave bands (GoGo Penguin, Mammal Hands, Portico Quartet, Greg Foat), en ik volg ze allemaal op de voet.

Het wordt een mooie herfst, want volgens mij komt GoGo Penguin ook met nieuw spul.

Ik kan niet zeggen dat ik uiterst enthousiast wordt van deze plaat.
Misschien komt het omdat de concurrentie in dit subgenre zo groot is, en bijvoorbeeld GoGo Penguin zoń fenomenale EP heeft afgeleverd.

Portico Quartet maakt sombere, mid- en lowtempo grooves en maakt veelvuldig gebruik van electronica en door effecten aangestuurde sax en hangdrum.

Na drie songs is het wel erg heel veel van hetzelfde. Er is weinig experiment, weinig diversiteit en uiteindelijk gewoon veel te weinig van alles om een plaat lang te boeien.

Ik ben het niet zo met je eens. Ik vind dat Portico als collectief of concept juist is gegroeid en zich verder heeft ontwikkeld. Ik beluister meer verhaal (ontwikkeling) in hun typische sound. Hier staan een aantal fraaie nummers op, zoals Gradient en daarna Ways of Seeing. Of Dissident Gardens en daarna Double Helix.

ohmusica

Dan zal ik het nog eens luisteren en dan specifiek de door jou aangehaalde songs.

Na Parkay Quarts weer een nieuw Parquet Courts album onder een andere naam?

Nee, Portico Quartet is een reeds lange tijd bestaande engelse jazz/electronica band.

Ik ben van origine niet echt een Jazz liefhebber. Al moet ik toegeven dat ik de laatste tijd met The Comet Is Coming, Alfa Mist, BADBADNOTGOOD & Adrian Younge steeds meer Jazz verwante projecten wel tof begin te vinden. Daarnaast ben ik een groot fan van Ryley Walker en natuurlijk ook van traditionele Hip/hop met jazz elementen. Alleen in het traditionele genre zijn er niet veel artiesten die mij kunnen bekoren.

Dit plaatje daarentegen vind ik een erg aangename listen. Zo voor tijdens werk op de achtergrond is het perfect. Lekker wegdromen af en toe. Doet me ook erg veel denken aan de laatste Mount Kimbie. Die plaat kwam in mijn top 10 dat jaar, dus dat is een positief ding.