Billy Idol - Whiplash Smile (1986)

Verbazingwekkend lage score eigenlijk. Ja, het album is minder rockerig dan Rebel Yell, maar bevat toch beduidend beter songmateriaal dan het debuut en heeft een flinke hoop te genieten materiaal! Absolute prijswinnaar is Don't Need A Gun ("YOU CAN DRIVE ME THROUGH THAT RED STOP LIGHT WITH A WHIPLASH SMILE, WHAAAAAAAARGH!), welke oprecht een van mijn favoriete Idol-tracks ooit is. Stoere sfeer, fantastische zang en wederom Stevens die een futuristische solo ten gehore brengt. Sweet Sixteen gaat er ook niet vandoor met de beste ballad prijs, dat is Beyond Belief waarbij de gotischere romantiek weer sterker naar voren komt. Op songs als All Summer Single en Sweet Sixteen is het allemaal behoorlijk zoetsappig, maar Idol komt er voor mij wel mee weg.

Het rockt gelukkig op een flink aantal songs ook nog goed. Don't Need A Gun, World Forgotten Boy en Soul Standing By zijn fantastisch (vooral zoals altijd door Stevens gitaarwerk) en het afsluitende One Night, One Chance is een mooi opbouwende, bijna dreigende track. To Be A Lover is me net te minimalistisch en Sweet Sixteen is me ook te zoet, maar de rest van het songmateriaal blijft me bevallen. Bij vlagen lijkt Idol hier nog meer volwassen te worden, maar dan met zijn sexy Fatal Charm. Minder dan Rebel Yell, maar nog steeds erg fijn!

Tussenstand:
1. Rebel Yell
2. Whiplash Smile
3. Billy Idol

Don't Need A Gun is inderdaad wel het beste nummer van dit album, maar ik ga er verder geen jubeltirade over houden. Whiplash Smile is een wat vreemd album eigenlijk. Heb er ook een paar keer naar moeten luisteren om er nog iets van te begrijpen. Waar Billy Idol altijd wel met pakkende songs kwam op de eerste twee albums, is hij hier nogal afstandelijk. Billy zoekt meer de sfeer op. Het prachtige gitaarwerk is ook opvallend ver naar achteren gedrongen in de mix. Het album is niet zo pakkend als de vorige platen, maar het is wel een stuk beter dan het debuut.


Tussenstand:
1. Rebel Yell
2. Whiplash Smile
3. Billy Idol