Rod Stewart - You're in My Heart (2019)

Zijn grootste hits gedoopt in nieuwe arrangementen, It takes two in duet met Robbie Williams en 1 gloednieuw nummer : Stop Loving Her Today. Moeten we hier heel erg huiverig voor zijn, vrezen voor tandenknarsende taferelen of weet Rod samen met het het vermaarde orkest en producer Trevor Horn er toch iets heel boeiends, intens en meeslepend van te maken ?

Phew, gelukkig, wordt net op tijd voor Kerst uitgebracht...

En die bonus track 12, doen Ron Wood en Kenny Jones daarop mee?

Staat inderdaad Faces bij maar of Ron en Kenney ook daadwerkelijk te horen zijn op deze plaat weet ik ook niet. Wel hebben ze ruim een week geleden nog samen op het podium gestaan bij een liefdadigheid concert.

Ik neem aan dat deze plaat vergelijkbaar is met die van Elvis, Roy Orbison en the Beach Boys die hieraan voorafgingen - die bevatten de originele studio opnames van de nummers die vervolgens van 'nieuwe' overdubs (strijkers, percussie etc) voorzien zijn door het orkest.

Ik ga er dus van uit dat het de originele versie van "Stay with Me" is, dus met Jones, Wood en de rest van de originele Faces.

Verschil tussen Rod en de eerder genoemde artiesten/band is dat hij echter nog leeft en actief is, dus wie weet zitten er nieuwe vocale tracks tussen?

Nieuwe vocale tracks: sowieso It Takes Two wat eerst een duet was met Tina Turner en nu op deze plaat met Robbie Williams. Daarnaast ook het sluitstuk Stop Loving Her Today, een nieuw nummer wat volgens mijn bronnen door Simon Climme is geschreven.

Van dit album zijn al 2 nummers op Spotify en Youtube vrijgegeven. De bewerking van Sailing maakt op mij niet zoveel indruk, I don't want to talk about it is wel wonderschoon; een subtiel, prachtig intro en einde geeft dit nummer een extra tint, extra cachet. De vraag blijft wel staan of dit boeiend/spannend/afwisselend genoeg is voor een heel album.

Het derde nummer wat reeds is te beluisteren is It Takes Two, nu in duet met Robbie Williams. De door de wol geverfde heren die zelfspot/humor hoog in het vaandel hebben staan hebben het liedje een ironisch karakter meegegeven, het best is dat te horen aan het begin en helemaal op het einde. Gelukkig hebben ze de energie, de vaart van dit nummer weten te bewaren.

Ik had totaal geen hoge verwachtingen van deze plaat, zelfs een hoop argwaan. Toch kan ik niks anders concluderen dat het tot nu toe bijzonder meevalt. Alleen over Sailing heb ik geen goed gevoel en Maggie May is weliswaar smaakvol gedaan, maar ja je hebt wel over een in alle tonen opvallend liedje. Het duo met Robbie Williams is geestig en gelukkig met behoud van de juiste spirit, I Don't Want To Talk About is wonderschoon en de nieuwe song Stop Loving Her Today is prachtig, intens en staat symbool voor de Rod vanaf Time 2013. Kwetsbaarheid, plezier, humor en vakmanschap zijn mijn eerste bevindingen.

Stop Loving Her Today is helemaal geen opgewekt/vrolijk liefdesliedje, het gaat over de keerzijde, het niet los kunnen laten van.

Bovenaan mijn verlanglijstje. gisteren op YouTube de beschikbare nummers bekeken/beluisterd en ik vind het wederom te gek. ouwe Rod verkeert de laatste jaren in de vorm van zijn leven en dat horen we ook hier weer. laat deze man alsjeblieft op deze wijze 100 worden.

Als je 8 kinderen op het rechte pad probeert te houden, je keelkanker (en opnieuw moet leren zingen) en prostaatkanker hebt overwonnen moet je toch sterk in je (Sinterklaas) schoentjes staan. Tel daarbij op het overwinnen van een creatieve/schrijvers dip en je zou voor minder de boel de boel laten. Nee, nee moet Rod hebben gedacht, wil met verve en trots de wereld inkijken en mooie dingen achterlaten. Dat is hem, objectief bekeken, geweldig gelukt. Vanaf Time 2013 kwam de branie, de humor, de ondeugendheid, bevlogenheid en inspiratie weer bovendrijven. Met 3 prachtige platen en een autobiografie (alom geprezen en vol openhartige anekdotes) verscheen hij weer in de schijnwerpers. Daarnaast onafgebroken aan het touren of zijn leven ervan af hangt. En nu de samenwerking met Trevor Horn en The Royal Philharmonic Orchestra. Niet nieuw natuurlijk, wel bijzonder smaakvol aangepakt. Veel fijne finesses en fonkelende 'touch' momenten. Het enige nieuwe lied Stop Loving Her Today is in al zijn kwetsbaarheid een ankerpunt voor 7 bijzondere jaren. Jezusminna, wat een prachtige song als sluitstuk. Die komt er helaas voor iedereen en ja op zijn stem hoor je fases van sleet. Ik ervaar dat niet alleen als negatief, het heeft ook iets charmants en geeft het een lading met diepte.

De radio is voor mij iets magisch, aangewakkerd door de illustere Frits Spits. Met enige regelmaat laat ik buitenlandse stations voorbijkomen, zoals bijvoorbeeld BBC radio 2. Een dj aldaar Ken Bruce, toevallig ook een Schot, omschreef Stop Loving Her Today als; Doesn't get much better than this, daar kan ik mij absoluut in vinden.

Over ruim een maand bereikt Rod Stewart de gedenkwaardige leeftijd van 75, misschien wel een mooie aanleiding om eens 75 prachtige liedjes van hem op papier te zetten of daar zelfs een compilatie van te maken. Dit album heeft het hier in de lawine van releases moeilijk en menig volger van Time uit 2013 is op 1 of andere manier blijkbaar afgehaakt. Terwijl dit toch samen met zijn 70 jaren periode de meest vruchtbare is. De laatste 7 jaren heeft hij opmerkelijk veel mooie liedjes op de wereld gezet en of geschreven en Stop Loving Her Today van dit album is er zeker 1 van. Zie deze plaat meer als een feestelijk tintje, een cadeau aan zijn trouwe volgers en concert bezoekers. Dan blijft de vraag of je er met een jantje van leiden afmaakt of dat je er toch voor kiest om iets stijlvol te presenteren. Dat laatste is hier absoluut het geval, naast het door mij zeer bewonderde sluitstuk zijn ook Handbags and Gladrags en I Don't Want To Talk About It voorbeelden van een prachtige en natuurlijke symbiose tussen klassieke en rock componenten. Om het met de woorden van Permafrost te zeggen; Rod verkeert in de vorm zijn leven en ik als voetbal trainer en schrijver weet donders goed dat je dit moet koesteren, dat iets als vorm er zomaar kan zijn, ook zomaar kan verdwijnen om het nooit meer terug te vinden.

Deze nummers zijn toch niet opnieuw ingezongen op een enkeling na? Volgens mij zijn het de originele opnames met een orkest eronder toch?

Voor de duidelijkheid; Ja deze nummers zijn niet opnieuw ingezongen, behalve It Takes Two met Robbie Williams en Stop Loving Her Today, mijn favoriet van dit album. Als ik spreek over Rod in de vorm van zijn leven heb ik het over zijn laatste 7 jaren, waarin met Time - Another Country en Blood Red Roses (en dit album het sluitstuk) prachtige songs zijn voortgebracht. Tel daarbij op heel veel concerten en een autobiografie met een flinke dosis humor en zelfspot en dan trek ik daaruit die conclusie. Ik mis David Bowie, Elton John kapt met optreden, ben blij dat Rod ondanks ouderdomskwaaltjes nog wel springlevend is.

Ondanks het pokkenweer ben ik een beetje veel in feeststemming. Niet alleen omdat vandaag mijn boek De erfenis van Karlijn is verschenen bij uitgeverij Boekscout en de handbalsters de WK-finale hebben bereikt (maar dat terzijde), ook werd ik zojuist verrast door mijn dochter met 2 kaartjes voor het concert van Rod Stewart volgende week vrijdag in Londen. Ergens in de verte heb ik vernomen dat ook flarden van dit album voorbijkomen ( lijkt me bijzonder sfeervol ) al moet je dat altijd maar afwachten. Ik zou zelf dolgraag Stop loving her today voor de eerste maal live willen horen. Vond en vind het ook na een aantal weken een heel speciaal nummer....Keep always loving and laughing because optimisme is the best defence!

Ga vanavond met vrienden/vriendinnen proosten op mijn eerste boek. Niet alleen ik heb een buitengewoon mooie dag, dat gaat zeker ook op voor Rod en dit album. Vanaf vandaag nummer 1 in Ierland en Engeland, het is daar het tiende album wat de eerste plek haalt en opvallend genoeg 3 daarvan in de laatste 7 jaar ( Time - Blood Red Roses en nu dus You're in my heart ). Daarbij vestigt hij nog een record, Rod Stewart is nu de oudste levende solo-artiest ( was Paul Simon ) die met een album de nummer 1 positie haalt. Misschien heeft zijn huidige tournee door Schotland, Ierland en Engeland daar een steentje aan bijgedragen, vanavond in Birmingham met recht; Having a Party. Een nummer van zijn held Sam Cooke, wat heel vaak zijn set-list prijkt.

74 en dan nr. 1 in de albumlijst wat een held.

Met de in Engeland van prestige voorziene eerste plek op de albumlijst met Kerstmis ( trouwens ook in Amerika is deze plaat een bestseller, in Nederland juist niet) kan Rod het nieuwe jaar in, waarin sowieso een tour door Australie ( als dat maar goed gaat met die afschuwelijke bosbranden) op het programma staat. Wat mij van dit album het meest zal bijblijven is het slotnummer Stop Loving Her Today, zijn uitstraling, liefde/passie voor het maken van muziek (plus optreden) en die magische en majestueuze stem. Reuze knap dat hij die al '50' jaar meer dan overeind weet te houden.

Shame on me.....behalve de drie hier boven genoemde reden om deze plaat te blijven herinneren is er nog een vierde en zeker niet de minst belangrijke. Producer Trevor Horn is hier super op dreef, hij laat de up-tempo nummers ademen en zijn vaart behouden en in de meer rustige nummers laat Trevor deze niet uit de bocht vliegen, geen onnodige opsmuk, voegt er enkel smaakvolle elementen aan toe en laat rock en klassiek harmonieus in elkaar overvloeien.

Je mag en kan best veel kritiek hebben op deze zanger, je kan het helemaal niks (meer) vinden en het glas is vaak half leeg als het om critici gaat. Mijn glas is vaak half vol, levensgenieter, liefhebber van rauwe stem en optimist. Vandaag zelfs helemaal vol om te proosten op Rod, die niet alleen 75 jaar op deze aardbol rondloopt, ook al ruim 50 jaar als zanger/artiest/entertainer/liedjes schrijver ( dit laatste wordt gemakshalve nogal eens vergeten ) zeer actief was en nog/weer is. Deze plaat ademt en bevestigt zijn liefde voor de muziek, die begon als schriel manneke op trein stations, met een door zijn vader geschonken gitaar en hem al een halve eeuw leidt naar ontelbare podiums op deze aardbol. Dit jaar gaat hij in de geest van een beginneling en met de ervaring van een doorwinterde prof gewoon door met concerten, Australie ( hoop dat hij de ellende van de bosbranden een klein beetje figuurlijk kan wegspoelen en mensen daar vreugdedansjes schenkt ) en Noord-Amerika ( met Cheap Trick ) staan al op het programma.

Kort en bondig samengevat; oprechte liefde voor muziek, met Stop Loving Her Today als kroonjuweel, levert hier nauwelijks stemmen op, des te meer waardering op straat uitmondend in nummer 1 in Schotland, Ierland en Engeland. In een tijd dat er verschrikkelijke beelden passeren zorgen Ruby en Rod vandaag hopelijk voor enige verlichting, hoe minuscuul klein dan ook, door een live concert op Instagram. Even wat afleiding, even een eerbetoon aan de onvoorwaardelijke inzet van de hulpverleners.

Dit blijft een zeer aangenaam album met het beste van Unplugged verweven met klassieke en sfeervolle componenten van het Royal Philharmonic Orchestra. Het (gloed nieuwe) slotnummer Stop Loving Her Today is echt een heel, heel fijne song. Het lied heeft het in zich, om net als de meest speciale wijn, uit te groeien tot een delicatesse, een nummer dat past bij de climax-status en waarvan ik de neiging heb om deze na het wegvallen van het geluid opnieuw en opnieuw te luisteren. Tijdens de nu snel naderende donkere maanden zal deze plaat nogal eens een keer mijn gastheer zijn.

Met een klein clubje vrienden zojuist spontaan een live muziek avond/nacht afgesproken; Sam Cooke met Live The Harlem Square Club 1963, Bruce Springsteen and E Street Band Live 1975-85 en deze plaat gaan daarin ( met ongetwijfeld ook Beth Hart, Ina Forsman, Pearl Jam, The Stray Cats, Steve Harley en Winwood en Faces in de line-up) op zeker een plaatsje krijgen.

Dat moet met de geldende regels wel een klein clubje zijn inderdaad.

Het is een bekend recept de laatste paar jaar: The Royal Philharmonic met artiesten, al dan niet nog in leven, in fraaie concertregistratie. Prima, geen problemen mee, want het klinkt wel goed.

Artistiek voegt het niet zoveel toe. Geen nieuwe vergezichten. Ik vrees dat de artiest die op deze manier in het orkestrale badje wordt gestopt dit mag opvatten als eerbetoon voor bewezen diensten. En dan ben je al aardig op weg naar het einde

Mocht, de goden niet verzoeken, Stop Loving Her Today het echte einde betekenen dan zou ik daar uiteindelijk een heel speciaal en fijn gevoel bij hebben. Sowieso bij de periode 2013 tot 2020, nogmaals ingeluid door een charmante en humorvolle biografie met veel zelfspot, die Rod verloste van een figuurlijke winterslaap en writers-block.