Jethro Tull - Life Is a Long Song (1971)

Voor zij die zich afvragen hoe je vandaag de dag nog in godsnaam aan Life Is a Long Song kunt geraken: koop het album Living in the Past! Dat is geen verzamelaar is met de nodige hits op, het is een verzamelaar met deze EP (tracks 15 tot en met 19) en nog een hoop materiaal dat nooit op CD was verschenen. Een EP die rond de periode van Aqualung (de EP is ook te vinden is als bonustracks op de 2011 & 2016 remix van Aqualung trouwens maar ik prefereer toch Living in the Past wegens een aantal andere interessante nummers plus het feit dat ik Aqualung al in een normale versie in bezit heb) is gemaakt en dat qua kwaliteit daar niet veel voor moet onderdoen. Opener Life Is a Long Song zullen sommigen onder ons wel herkennen - het nummer komt op een aantal verzamelaars voor - en verder is dit gewoon een kwartiertje genieten. Anderson is nog geweldig in vorm qua stem en die typische Jethro Tull sound is duidelijk aanwezig met Dr. Bogenbroom als hoogtepunt. Er is gewoon iets heerlijks aan die snijdende gitaar, die dwarsfluit en de manier waarop Anderson zingt maar ook het instrumentale From Later mag er zijn en ben ik de enige die bij het begin van afsluiter Nursie aan het begin van Thick as a Brick moet denken? In ieder geval een erg fijn tussendoortje waarbij ik me vooral afvraag waarom geen enkele van deze nummers uiteindelijk op een regulier album is beland. Past in ieder geval perfect bij de eerste platen van Tull, zo tussen Benefit en Thick as a Brick.

Prima beschouwing van mijn voorganger. Ruim 13 minuten Anderson en Tull op hun best, met liedjes waarvan de korte speelduur niet in verhouding staat tot de emotionele rijkdom van tekst en arrangementen, inclusief de confronterende slotregel van het titelnummer ("Life's a long song, but the tune ends too soon for us all") en de ontroerende slotregels van het laatste nummer: "Oh nursie dear, I'm glad you're here to brush away my pain" – gelukkig krijgt Anderson hier voor zichzelf een soort antwoord op de vraag die hij zichzelf stelde bij een bezoek aan het ziekenhuis van zijn vader in Cheap day return : "And you sadly wonder, does the nurse treat your old man the way she should?" Alleen het instrumentale From later stelt niet zo veel voor, maar dat wordt dan weer goedgemaakt door het wrange portret van de archetypische Engelse vakantiebestemming Blackpool in Up the 'pool met de politici "who've come to take the air / While posing for the daily press" en de "suntanned stranded starfish in a daze." Een mooie verzameling kleine juweeltjes van een band die het zich kon veroorloven om deze rijkdom op een EP te parkeren.

Een fantastische EP, die later in zijn geheel op Living in the Past verscheen, en dus eigenlijk al snel 'overbodig' raakte. Voor een verzamelaar wel leuk om te hebben, en duur is het niet.

De vijf songs zijn geschreven in de stijl van hun eerste hoogtepunt (Stand Up/Benefit/Aqualung).

Inmiddels zijn trouwens alle non-album singles, singles met non-album-b-kantjes en EP's overbodig door alle deluxe edities die er zijn uitgegeven. Ik denk dat er geen song meer te bedenken is, die alleen op single of EP staat en níet ergens anders te verkregen is.