1
geplaatst: 20 september 2020, 01:31 uur
.com/kill is een project van Adrian Hates en Gaun:A beide vooral bekend als de zanger en gitarist van Dark Wave band Diary of Dreams uit Düsseldorf.
Het .com gedeelte van de bandnaam verwijst naar de toenemende macht van het internet en de netwerkmaatschappij. Elk individu kan zijn mening op het internet verkondigen en als absolute waarheid verkopen. Populisme en luiheid worden in de hand gewerkt. Het Kill gedeelte van de bandnaam verwijst naar hersendood worden door (en afhankelijk zijn) van het internet.
Waar Diary of Dreams vooral een introverte en melancholische band is, die inzet op sfeer, is bij .com/kill een extravert karakter voelbaar en wordt er gekozen voor een agressiever en vooral mechanisch geluid. In plaats van zielenpijn is er meer ruimte voor een punkattitude en politieke boodschap. Dit gevoel wordt nog eens extra gevoed omdat Gaun A hier vaker de zang voor zijn rekening neemt dan Adrian Hates. Gaun A is verre van een subtiele zanger maar zijn oerkreten passen prima bij het repeterende mechanische karakter van de muziek.
Verder valt op dat alle songs behoorlijk ver van Diary of Dreams af staan. Gitaren zijn nergens te bekennen en elektronische geluiden staan volledig op de voorgrond. De plaat bestaat uit een verzameling songs die Adrian Hates vanaf het uitkomen van Diary of Dreams - End of Flowers (1995) tot en met Diary of Dreams - Ego:X (2011) verzameld heeft. Na dit album was er kortstondig een creatieve impasse voor Hates en wilde hij het over een andere boeg gooien door zijn verzamelde materiaal uit te brengen op dit .com/kill album.
Ik heb de plaat nu ongeveer twee jaar in huis en moest zeker in begin flink wennen aan het hoge dansbare en mechanische gehalte maar eens in de zoveel maanden kan ik het repeterende karakter en ook de agressie van de muziek erg waarderen. Dit titelloze debuut is een echte groeiplaat en een aangename afwisseling op het werk van Diary of Dreams.
Adrian Hates en Gaun A wilde een keer wat anders en daar zijn ze met dit project zeker in geslaagd. Muzikaal staat het als een huis en de plaat functioneert in zijn geheel uitstekend. De nummers die er voor mij in positieve zin uitspringen, zijn het agressieve titelnummer en ook Monster Divine vind ik erg lekker met bijbehorende absurde videoclip. Maar eerlijk is eerlijk een zwak nummer staat er niet op.
Tenslotte vind ik het nog relevant om te melden dat alle platen die Adrian Hates hierna met Diary of Dreams gemaakt heeft wat harder en bombastischer zijn uitgevallen en zeker tot mijn favorieten van Diary of Dreams behoren. Alleen daarom al is het goed geweest dat Adrian Hates deze .com/kill plaat gemaakt heeft.
Zeker geschikt voor fans van Diary of Dreams of Dark Wave in zijn algemeenheid.
Lekker tussendoortje dat van mij best een vervolg mag krijgen.
P.s.
Voor liefhebbers is de plaat nauwelijks nog te verkrijgen via de reguliere verkoopkanalen maar op de website van Diary of Dreams wordt hij nog altijd voor een zacht prijsje aangeboden.
Het .com gedeelte van de bandnaam verwijst naar de toenemende macht van het internet en de netwerkmaatschappij. Elk individu kan zijn mening op het internet verkondigen en als absolute waarheid verkopen. Populisme en luiheid worden in de hand gewerkt. Het Kill gedeelte van de bandnaam verwijst naar hersendood worden door (en afhankelijk zijn) van het internet.
Waar Diary of Dreams vooral een introverte en melancholische band is, die inzet op sfeer, is bij .com/kill een extravert karakter voelbaar en wordt er gekozen voor een agressiever en vooral mechanisch geluid. In plaats van zielenpijn is er meer ruimte voor een punkattitude en politieke boodschap. Dit gevoel wordt nog eens extra gevoed omdat Gaun A hier vaker de zang voor zijn rekening neemt dan Adrian Hates. Gaun A is verre van een subtiele zanger maar zijn oerkreten passen prima bij het repeterende mechanische karakter van de muziek.
Verder valt op dat alle songs behoorlijk ver van Diary of Dreams af staan. Gitaren zijn nergens te bekennen en elektronische geluiden staan volledig op de voorgrond. De plaat bestaat uit een verzameling songs die Adrian Hates vanaf het uitkomen van Diary of Dreams - End of Flowers (1995) tot en met Diary of Dreams - Ego:X (2011) verzameld heeft. Na dit album was er kortstondig een creatieve impasse voor Hates en wilde hij het over een andere boeg gooien door zijn verzamelde materiaal uit te brengen op dit .com/kill album.
Ik heb de plaat nu ongeveer twee jaar in huis en moest zeker in begin flink wennen aan het hoge dansbare en mechanische gehalte maar eens in de zoveel maanden kan ik het repeterende karakter en ook de agressie van de muziek erg waarderen. Dit titelloze debuut is een echte groeiplaat en een aangename afwisseling op het werk van Diary of Dreams.
Adrian Hates en Gaun A wilde een keer wat anders en daar zijn ze met dit project zeker in geslaagd. Muzikaal staat het als een huis en de plaat functioneert in zijn geheel uitstekend. De nummers die er voor mij in positieve zin uitspringen, zijn het agressieve titelnummer en ook Monster Divine vind ik erg lekker met bijbehorende absurde videoclip. Maar eerlijk is eerlijk een zwak nummer staat er niet op.
Tenslotte vind ik het nog relevant om te melden dat alle platen die Adrian Hates hierna met Diary of Dreams gemaakt heeft wat harder en bombastischer zijn uitgevallen en zeker tot mijn favorieten van Diary of Dreams behoren. Alleen daarom al is het goed geweest dat Adrian Hates deze .com/kill plaat gemaakt heeft.
Zeker geschikt voor fans van Diary of Dreams of Dark Wave in zijn algemeenheid.
Lekker tussendoortje dat van mij best een vervolg mag krijgen.
P.s.
Voor liefhebbers is de plaat nauwelijks nog te verkrijgen via de reguliere verkoopkanalen maar op de website van Diary of Dreams wordt hij nog altijd voor een zacht prijsje aangeboden.
* denotes required fields.
* denotes required fields.