Hit History '83 Volume 29 (1990)

Via deze serie ben ik destijds de vroege jaren 80 gaan ontdekken. Kwalitatief niet heel erg slecht. Veel nummers draai ik nog met groot plezier. Er waren 30 delen van deze serie tot 1984 (en nee, ik ga ze niet allemaal toevoegen ). Taco, Motels, Forrest en vooral Peabo Bryson & Roberta Flack zijn nog steeds prachtige nummers. 4*

Bij Radio Modern stond toen een zuil waar alle 30 delen van 1955 t/m 1984 in stonden. Als ik het mij goed herinner waren ze toen
fl. 19,95 of fl. 14,95 per CD. Het is heel gaaf dat je de popmuziek per jaar hoort veranderen.
Hoewel EMI aan deze serie meegewerkt heeft zijn er in deze serie geen Beatles aanwezig.
Later zag je deze CD's weer in de afprijsbakken voor prijsjes varierend van fl. 5- t/m fl. 10-.
Het zijn ideale CD's voor op een feestje in een CD-wisselaar te stoppen.
Het label EVA was een samenwerkingsverband tussen EMI, Virgin en (BMG) Ariola. Vandaar dat er vooral veel tracks van die labels aanwezig zijn.
De samensteller heeft niet alleen maar rekening gehouden met de Nederlandse hitlijsten. Er zitten nummers bij die bijvoorbeeld alleen een hit in Amerika waren, maar hier wel regelmatig op de radio gedraaid zijn.
Het Rhino label had begin jaren 90 ook zo'n goed samengestelde serie die per jaartal over de Billboard Top 100 ging.

Deze 1983 is prima samengesteld. Er staan een paar draken op die ik liever niet gehoord had. Taco was iemand die jaren 30 en 40 liedjes in een nieuw jasje stopte. Hij deed dat o.a. ook met Singing in the Rain en Cheek to Cheek.
En Forrest die een aantal disco-songs uit de jaren 70 coverde, later met Manon Thomas trouwde en weer uit elkaar ging.
Die cover (bekend van Allan Williams) van The Beat vind ik nog wel leuk gedaan. In de jaren 80 was er nog een beetje verwarring, omdat er ook een Amerikaanse band was met die naam.
De bijna acapella groep The Flying Pickets trad net zoals The Nylons toen vaak op in Nederland en hadden hun enige hit met de Yazoo-cover Only You. Ik vind die door Alison Moyet gezongen versie veel beter.

6, 8, 9, 11, 15, 17 en 18 zijn voor mij duidelijk de hoogtepunten.

Hadden ze nou echt niets beters kunnen vinden in de plaats van 2, 10, 13 en 16? Ik noem een Eurythmics, Nits, Bowie New Order...
Heeft waarschijnlijk iets met die platenmaatschappijen te maken...?

Deze serie moet natuurlijk een soort 'voor elk wat wils' zijn
Dat Spandau Ballet-nummer vind ik (hoewel grijsgedraaid op de radio) nog wel gaan.
Eurythmics zat bij RCA dat bij BMG hoort, dus die had best erop gekund.
Bowie zat in de 80's al bij EMI dus die ook.
New Order zat toen op het onafhankelijke label Factory records dat inmiddels failliet is. Ik weet niet welk label het toen distribueerde. Nu doet Warner Bros. het.
Blue Monday/On the Beach was toen alleen als 12 inch te krijgen. Ik 'm als zo'n grote floppy disc. Veel d.j.'s hadden een hekel aan zo'n lang dansnummer en kapten het af of draaiden het niet. De '88 versie is van compacter.
Ik miste bij de CD van '82 Avalon van Roxy Music. Hun Lennon-cover van Jealous Guy is wel op '81 aanwezig.

Men kan zeggen van track 2 wat ze willen, maar ik vind het een tamelijk briljante popsong. Later ook gebruikt voor de nummer 1 hit Ghetto Superstar. Vind dat ik zelf wel een redelijk brede smaak heb, vandaar dat ik bijna alle nummers hierop ook wel kan waarderen. Het nummer van What Fun heb ik persoonlijk helemaal niks mee, dat klinkt toch wel heel erg leeg en veel van hetzelfde, maar o zo typisch jaren 80. Niks mis met grote hits en dat bewijst deze verzamelaar wel.

Hmmm... wat True betreft snap ik het eigenlijk ook weer wel. Het is eerlijk gezegd wel bepaald een nummer dat in het tijdsbeeld van 1983 hoort.
Moet daarbij wel zeggen dat ik post-1982 Spandau Ballet niet trek.

Leo Sayer vind ik vaak té cheesy voor woorden, maar Orchard Road is echt een wonderschoon nummer!
Volgens mij is de liefde nooit mooier en aangrijpender verwoord.

Orchard Road is idd aalglad, maar heb er weinig moeite mee. Track 16 is ook mier en mierzoet, maar gewoonweg prachtig gezongen door 2 hele mooie stemmen.

Ik kan alleen de Spandau Ballet waarderen ten tijde van Chant No. 1, alles daarna trek ik nu niet meer..

Electric Avenue vind ik ook erg leuk, een van de betere hits uit die tijd. Wat mij betreft met 9, 12 (pas ontdekt, leuke skapop uit Haarlem, dacht ik) en 14 een van de uitschieters op deze verzamelaar.

Ik heb deze begin jaren '90 nog gekocht via Boek & Plaat. Ken je ze nog? Kocht deze omdat ik Moonlight Shadow persé op CD wilde hebben. En ondekte en passent die leuke hitjes van TheBeat, Bow Wow Wow, What Fun en Forrest.

Voor mij zijn de jaren 83-84-85 de beste hitjaren van de eighties. Als ik een top 100 zou samenstellen zou 75 % van de songs uit deze wonder years afkomstig zijn.