Fvneral Fvkk - Carnal Confessions (2019)

Bij de bandnaam moest ik aanvankelijk ook erg denken aan een afgeleide van Sadistik Execution. Ik had bij de promo van de eerste EP ook al wel gelezen dat het een traditionele doomband betrof. Ik vermoed dat het een afgeleide is van Funeral Fog van Mayhem. Dat marketingelul is voor anderen zullen we maar zeggen. Je moet je er ook niet door laten leiden want Carnal Confessions is toch wel een fraai werkstukje geworden.

Fvneral Fvkk drijft een beetje op wat Solitude Aeturnus vroeger deed. Beukende riffs die als vehikel dienen voor de gedragen zang van iemand die wel heel vaak naar Papa Emeritus heeft geluisterd. Het voordeel is dat deze predikant wel wat krachtiger uit de hoek komt dan zijn illustere voorbeeld.

De liturgische inslag geeft een aparte draai aan het concept van deze doomband. Zo worden we eens niet overstelpt met vallende herfstblaadjes of vage beloften van een geschifte tovenaar maar krijgen we te maken met een krankzinnige pastoor die een stapel sneren klaar heeft liggen voor de eigen parochie.

De teksten zijn wat puberaal. Eens. De wijze van voordracht vind ik wel heel geslaagd. Het levert een stapel mooie tracks op die hiermee ook die diepte geven die doom zo interessant maakt. Carnal Confessions is meer dan waardige opvolger op The Lecherous Liturgies, het apetijtelijke voorproefje uit 2017.