Yelawolf - Ghetto Cowboy (2019)

Ik had redelijk lage verwachtingen mede door de wisselvalligheid in de discografie van Yela en, omdat hij dit jaar al eerder Trunk Muzik III had uitgebracht. Trunk Muzik III voelde als vanouds, omdat hij zich weer had gefocust op rappen. Bangers en hard flowen.

Maar wat de titel al deed vermoeden, gaat hij hier heer weer helemaal terug naar het overgeproduceerde gezang van hem over halve Country/Rock/Hip/Hop beats. Nu staan hier voor mij wel een aantal guilty pleasures op, maar is het album toch over het algemeen weer een stuk minder dan zijn voorganger. Met dieptepunten als "So Long" & "You & Me".

Yelawolf blijft een geweldige rapper met een sterk en unieke flow. Heb zijn twee albums Love Story en Trial by Fire dan ook dicht bij het hart staan met geweldige uitschieters die vaak op repeat staan. Ik ben een groot fan van de mix tussen Hip Hop en Country, vooral als de nummers wat gevoeliger zijn komt het goed tot zijn recht.

Helaas mis ik toch wat uitschieters op dit album waardoor het allemaal wat vlakker klinkt dan ik gehoopt had. Moet het album nog een aantal keren beluisteren voordat ik kom met een cijfer.

Pas vanaf Country Rich beginnen de type tracks die ik graag hoor van Yelawolf.. Vind de rest vrij matig tot redelijk maar word er niet warm of koud van. Een vrij veilig en mild album voor zijn doen. Luister dan nog liever een Trunk Muzik 3.

Een 7-tal maanden na (en in hetzelfde jaar als) zijn laatste en vierde studioalbum op Shady Records gaf Yelawolf zijn eerste album al dat enkel uitgebracht is via zijn eigen Slumerican Records.

Oorspronkelijk was ik teleurgesteld in Ghetto Cowboy omdat ik zo'n fan ben van Trunk Muzik 3. Dat laatste album is voornamelijk een lekker vuil en hard album dat de term "Dirty South" eer aan doet en vol staat met rappers die je kan vergelijken met hemzelf, hij levert met Ghetto Cowboy iets totaal anders af. De producties zijn relatief timide en springen nergens echt bovenuit voor mij, Yelawolf zelf rapt zoals we van hem gewoon zijn goed maar inhoudelijk is dit niet zo'n sterk en memorabel project.

De laatste tijd ben ik eerder voorzichtig positief over dit studioalbum maar het is een kleurloze plaat wat mij betreft. Het klinkt een beetje als Yelawolf op automatische piloot. Er staan geen slechte nummers op maar ook geen echte uitschieters zoals op voorgaande albums.
Tegen het einde krijgen we meer variatie omdat DJ Paul, Big Henri en Cub da CookUpBoss langskomen op Country Rich en Keep on Rollin'. De titeltrack op het einde ligt dan weer meer in het verlengde van Trunk Muzik 3 en heeft toch een heel andere sound dan de voorgaande 11 nummers (intro en interlude niet meegerekend).
Als onafhankelijk artiest is hij pas na dit album een stuk interessanter geworden, deze LP voelt een klein beetje als een valse start.

Als fan van Yelawolf kan ik dit wel pruimen maar hij heeft absoluut veel interessantere projecten dan Ghetto Cowboy. Voor mensen die niets met de beste man hebben of hem nog willen leren kennen is dit album eentje om moeilijk aan te raden.

Kleine 3,5*