Yelawolf - Ghetto Cowboy (2019)
mijn stem
13 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Slumerican
-
Mama Wolf (1:27)
-
Unnatrual Born Killer (3:16)
-
Opie Taylor (3:52)
-
Box Chevy 7 (4:04)
-
Here I Am (3:52)
-
Still Ridin' (2:54)
-
Lightning (4:35)
-
Renegades (3:55)
-
So Long (3:55)
-
You and Me (4:02)
-
A Message from DJ Paul (0:53)
-
Country Rich (3:53)
met DJ Paul
-
Keep on Rollin (4:14)
met CookUpBoss en Big Henri
-
Ghetto Cowboy (5:25)
0
geplaatst: 5 april 2022, 13:47 uur
Een 7-tal maanden na (en in hetzelfde jaar als) zijn laatste en vierde studioalbum op Shady Records gaf Yelawolf zijn eerste album al dat enkel uitgebracht is via zijn eigen Slumerican Records.
Oorspronkelijk was ik teleurgesteld in Ghetto Cowboy omdat ik zo'n fan ben van Trunk Muzik 3. Dat laatste album is voornamelijk een lekker vuil en hard album dat de term "Dirty South" eer aan doet en vol staat met rappers die je kan vergelijken met hemzelf, hij levert met Ghetto Cowboy iets totaal anders af. De producties zijn relatief timide en springen nergens echt bovenuit voor mij, Yelawolf zelf rapt zoals we van hem gewoon zijn goed maar inhoudelijk is dit niet zo'n sterk en memorabel project.
De laatste tijd ben ik eerder voorzichtig positief over dit studioalbum maar het is een kleurloze plaat wat mij betreft. Het klinkt een beetje als Yelawolf op automatische piloot. Er staan geen slechte nummers op maar ook geen echte uitschieters zoals op voorgaande albums.
Tegen het einde krijgen we meer variatie omdat DJ Paul, Big Henri en Cub da CookUpBoss langskomen op Country Rich en Keep on Rollin'. De titeltrack op het einde ligt dan weer meer in het verlengde van Trunk Muzik 3 en heeft toch een heel andere sound dan de voorgaande 11 nummers (intro en interlude niet meegerekend).
Als onafhankelijk artiest is hij pas na dit album een stuk interessanter geworden, deze LP voelt een klein beetje als een valse start.
Als fan van Yelawolf kan ik dit wel pruimen maar hij heeft absoluut veel interessantere projecten dan Ghetto Cowboy. Voor mensen die niets met de beste man hebben of hem nog willen leren kennen is dit album eentje om moeilijk aan te raden.
Kleine 3,5*
Oorspronkelijk was ik teleurgesteld in Ghetto Cowboy omdat ik zo'n fan ben van Trunk Muzik 3. Dat laatste album is voornamelijk een lekker vuil en hard album dat de term "Dirty South" eer aan doet en vol staat met rappers die je kan vergelijken met hemzelf, hij levert met Ghetto Cowboy iets totaal anders af. De producties zijn relatief timide en springen nergens echt bovenuit voor mij, Yelawolf zelf rapt zoals we van hem gewoon zijn goed maar inhoudelijk is dit niet zo'n sterk en memorabel project.
De laatste tijd ben ik eerder voorzichtig positief over dit studioalbum maar het is een kleurloze plaat wat mij betreft. Het klinkt een beetje als Yelawolf op automatische piloot. Er staan geen slechte nummers op maar ook geen echte uitschieters zoals op voorgaande albums.
Tegen het einde krijgen we meer variatie omdat DJ Paul, Big Henri en Cub da CookUpBoss langskomen op Country Rich en Keep on Rollin'. De titeltrack op het einde ligt dan weer meer in het verlengde van Trunk Muzik 3 en heeft toch een heel andere sound dan de voorgaande 11 nummers (intro en interlude niet meegerekend).
Als onafhankelijk artiest is hij pas na dit album een stuk interessanter geworden, deze LP voelt een klein beetje als een valse start.
Als fan van Yelawolf kan ik dit wel pruimen maar hij heeft absoluut veel interessantere projecten dan Ghetto Cowboy. Voor mensen die niets met de beste man hebben of hem nog willen leren kennen is dit album eentje om moeilijk aan te raden.
Kleine 3,5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.