Grateful Dead - Ready or Not (2019)

https://store.dead.net/music/ready-or-not.html

Spuuglelijke cover - al spant Grateful Dead - Go to Heaven (1980) nog steeds de kroon als je het mij vraagt - maar wel een interessante toevoeging in het oeuvre van de Dead. Het meest recente dat ik van de band in huis heb is het Bill Graham Memorial concert in San Francisco op 3 november 1991 (Fare Thee Well in 2015 niet meegerekend dan) dus mijn interesse is gewekt in ieder geval.

De Seaside Chat van David Lemieux is als gewoonlijk wel weer een lekkere opwarmer:
Grateful Dead - Seaside Chat: David Lemieux On Ready Or Not - YouTube

Inderdaad metalfist; die cover van Go To Heaven is echt verschirkkelijk

Ik was de afgelopen tijd nogal vaak naar een show uit 1993 aan het luisteren en het schoot me opeens te binnen dat ik die Ready or Not release van een aantal jaar geleden nog nooit deftig had beluisterd. Waarom die associatie? Omdat Ready or Not een album is dat volledig bestaat uit livetracks uit de jaren 90 en een beetje is opgezet als "wat als Jerry Garcia niet gestorven was en er een nieuw Grateful Dead studioalbum was uitgekomen". Daardoor is het echter wat vlees noch vis. Je voelt duidelijk die typische live-feel van de Grateful Dead waardoor je nu soms wat uit de flow wordt gehaald omdat een nummer van een andere show start, maar het is langs de andere kant wel interessant om te zien waar de Dead in deze periode mee bezig waren. Erg fijn dan ook dat David Lemieux en de zijnen ervoor hebben gekozen om Vince Welnick volledig te betrekken in deze opsomming. Zijn Samba in the Rain en Way to Go Home zijn fenomenaal goed en behoren voor mij tot de twee beste tracks op dit album. Verder een aantal nummers die ik reeds kende in één of andere live-uitvoering en het is vooral grappig om te horen hoe ze met So Many Roads hier een soort van Knockin' On Heaven's Door momentje hebben met die oeh oeh oehs. Eternity en Corrina (Ready or Not is trouwens een rechtstreekse verwijzing naar dat nummer) zijn minder mijn ding, maar ik ben wel erg gecharmeerd door Liberty. Een nummer dat ik voorheen nog niet kende en hoewel het even duurde vooraleer het kwartje viel, vind ik het nu wel een erg fijne opener. We zullen nooit weten hoe de band verder ging evolueren en hoewel ik het spijtig vind dat Lemieux gewoon erg weinig volledige shows van de jaren 90 uitbrengt, is dit achteraf gezien een leukere release dan ik in eerste instantie had gedacht.