menu

John Moreland - LP5 (2020)

mijn stem
3,48 (42)
42 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Roots
Label: Thirty Tigers

  1. Harder Dreams (4:23)
  2. A Thought Is Just a Passing Train (5:24)
  3. East October (3:45)
  4. Learning How to Tell Myself the Truth (3:18)
  5. Two Stars (1:21)
  6. Terrestrial (4:19)
  7. In Times Between (3:18)
  8. When My Fever Breaks (3:41)
  9. I Always Let You Burn Me to the Ground (4:35)
  10. For Ichiro (1:42)
  11. Let Me Be Understood (5:11)
totale tijdsduur: 40:57
zoeken in:
avatar van heicro
3,5
Drie maanden voor het verschijnen van het album heb ik deze track al verscheidene malen beluisterd en ik krijg er geen genoeg van: East October - John Moreland

avatar van Zwaagje
3,5
Een album om naar uit te kijken.....

avatar van Lura
Zwaagje schreef:
Een album om naar uit te kijken.....

Prachtplaat!

avatar van Zwaagje
3,5
Lura schreef:
(quote)

Prachtplaat!

Dat is flauw Lura....ik moet nog een paar weken wachten.

avatar van Zwaagje
3,5
When my fever breaks is in ieder geval een mooi liedje en prachtig geproduceerd zeg......

avatar van LuukRamaker
3,5
Eerste nummers die inmiddels uit zijn, hadden van mij wat akoestischer gemogen (vindt het op het eerste gehoor maar vervelend, dat rare gepingpong op de achtergrond bij When My Fever Breaks), maar stem en tekst worden gelukkig niet volledig 'overruled' door de productie. Ben wel benieuwd hoe de rest klinkt, al ben ik bang dat het in het niet zal vallen bij In the Throes (maar het is natuurlijk haast oneerlijk om daarmee te vergelijken).

avatar van Lura
LuukRamaker schreef:
Ben wel benieuwd hoe de rest klinkt, al ben ik bang dat het in het niet zal vallen bij In the Throes (maar het is natuurlijk haast oneerlijk om daarmee te vergelijken).

Ik niet, het blijft natuurlijk altijd persoonlijk muziekbeleving, vind het een fraai album, zeker zo mooi als In the Throes, misschien nog wel mooier. De tijd zal het leren.

avatar van Lura
Al sinds zijn album In the Throes weet singer-songwriter en multi-instrumentalist John Moreland mij vaak te raken met zijn goudeerlijke liedjes. Ook op het podium weet hij volledig te overtuigen, geef hem een stoel, gitaar en mondharmonica en het publiek zal ademloos luisteren, meer heeft hij niet nodig.

Zijn vorige album Big Bad Luv produceerde Moreland nog zelf, nu laat hij dit over aan Matt Pence tevens drummer op LP5. Het is zijn drumspel wat me meteen opvalt in opener Harder Dreams. Wat me verder direct opviel is dat er wat meer geëxperimenteerd wordt met geluid.

Johns toelichting hierover : “I’m hesitant to talk about it because I know people don’t want to hear some dude complaining that his dream of being a successful musician came true, but there are things about it that you don’t expect that can mess you up. One of the results of that was I really didn’t want to write songs for a couple of years.

One of the ways I got back into liking music again was to let go of the idea that every time I’d go mess around with an instrument, I’d have to be writing a really good song. I just gave myself the freedom to go into my little music room every day and mess around with different instruments and different sounds. It doesn’t have to be anything. It doesn’t have to result in anything.”.

Moreland voelde zich door deze ontdekking totaal bevrijd en hervond zijn plezier in het schrijven van songs, deze keer zonder enkele druk. Moreland ging ook in de weer met een mellotron en een drum machine. Het zorgt hier en daar voor een enigszins ander geluid.

Tekstueel is het vaak weer erg persoonlijk, zoals de ontboezemingen in Harder Dreams en Terrestrial. Laatstgenoemde gaat over dat je niet te hard voor jezelf moet zijn. Een van de hoogtepunten op het album is het prachtige eerbetoon In the Times Between aan zijn in 2016 bij een verkeersongeluk overleden goede vriend Chris Porter. Moreland schreef het twee weken na diens verscheiden toen het verdriet nog groot was.

Wat voeten in aarde had When My Fever Breaks, geschreven voor zijn vrouw. Hij begon eraan toen ze elkaar pas leerden kennen en maakte het pas drie jaar later af : “The track is a tribute to the trust and comfort that come with being loved well. It took me a long time to write it. It was hard to figure out, how do I write the kind of love song that I am comfortable with?”, aldus Moreland.

Net als op de vorige twee albums is weer een belangrijke rol weggelegd voor John Calvin Abney , die gitaar, piano en synthesizer speelt. Het herwonnen plezier in het schrijven van songs heeft geleid dat LP5 zijn meest fraaie uit zijn oeuvre is geworden.

avatar van Lambchop
Zin in

avatar van Gladius
sterke woorden Lura! Z'n vorige album stelde me een klein beetje teleur. Liever terug iets meer tearjerkers dan uptempo countrypop-nummers.

avatar van Zwaagje
3,5
LuukRamaker schreef:
Eerste nummers die inmiddels uit zijn, hadden van mij wat akoestischer gemogen (vindt het op het eerste gehoor maar vervelend, dat rare gepingpong op de achtergrond bij When My Fever Breaks).

Ik herken wat je zegt; ben aan de eerste luisterbeurt bezig en een nummer als "a thought is just a passing train" zit vol met bliepjes en zelfs stem vervorming. Dat heeft hij niet nodig en past niet echt bij zíjn muziek vind ik. In alle nummers zit wel iets van een toevoeging die wat overbodig lijkt. Jammer......maar misschien went het en leer ik er de meerwaarde van.

avatar van heicro
3,5
Na de eerste luisterbeurt is er geen enkele track die de al eerder uitgebrachte nummers 'East October' en 'Harder Dreams' overtreft. 'Let Me Be Understood', 'Terrestrial', 'A Thought is Just a Passing Train' en 'I’m Learning How to Tell Myself the Truth' komen wel in de buurt en zijn erg sterk.
En ik ook heb moeite met die bliepjes en dat gepingpong. 'For Ichiro' vind ik dan ook het dieptepunt van het album. Ik zou wel eens willen weten wat hem heeft doen besluiten om dat toe te voegen.

Eerste indruk: 4 sterren, maar mijn eindoordeel komt later.

avatar van wexxel99
Ik keek ontzettend uit naar dit album, maar wat een (voorlopige) deceptie. Het lukt mij niet om het album in zijn geheel te beluisteren. Moet dit nog een flink aantal luisterbeurten geven om tot een oordeel te komen

avatar van Zwaagje
3,5
Nogmaals eens beluisterd met koptelefoon en dan onderscheiden de instrumenten meer. Alles valt wat beter op zijn plek. Ik word al wat enthousiaster; het moet blijkbaar landen.

avatar van wvv89
3,5
Ben er nog niet heel enthousiast over. Mis een Cherokee, Sad Baptist Rain of Heart's Too Heavy. Jammer, maar misschien doen meerdere luisterbeurten wonderen.

avatar van Zwaagje
3,5
Het album begint langzaam te landen. Fijn plaatje en alhoewel ik niet altijd de meerwaarde van de bliepjes ervaar worden ze wel minder storend. Ik waardeer het met 3.5* en wie weet gaat het nog verder groeien.

avatar van Hendrik68
3,0
Het zit hem wat mij betreft niet in de bliepjes of hoe je het ook wilt noemen. Ik vind Moreland vooral erg vermoeid overkomen. Met de meeste nummers is niet zo heel veel mis, hoewel er ook geen enkele echt uitspringt. Ik vind A thought is just a passing train echt een gemiste kans bijvoorbeeld. Dat nummer kan je echt meeslepen als het kristalhelder klinkt. Maar het is vaag en moeizaam. Dat werkt eigenlijk de rest van het album een beetje door. High on Tulsa Heat was de voorlaatste stap naar de absolute top. Dat was in 2015. Wat mij betreft heeft hij die laatste stap nog altijd niet weten te zetten. Met dit album zeker niet. Jammer.

avatar van wvv89
3,5
Na een paar luisterbeurten toch iets meer positief. Nummers zoals Learning How to Tell Myself the Truth, When My Fever Breaks, East October en Harder Dreams komen beter door. Maar wat Hendrik zegt, Moreland klinkt vermoeid en dat brengt het niveau van deze plaat niet op dezelfde niveau als In the Throes en High On Tulsa Heat. Ook begrijp ik die instrumentals (Two Stars en For Ichiro) niet. Altijd jammer zoiets.

Misschien zal het minder reizen hem goed doen. Door zijn fysieke gesteldheid reist hij voorlopig niet meer met het vliegtuig. We zullen hem even niet meer in Europa zien.

avatar van frolunda
3,5
geplaatst:
Heb deze nu een aantal dagen op de draaitafel liggen,en ik moet zeggen de nieuwe John Moreland valt me helemaal niet tegen,zeker gezien de nu niet bepaald overenthousiaste reacties die ik hier boven zo nu en dan tegen kom.Er zit toch een zekere schwung in LP5,die misschien niet energiek is maar het album wel echt als een geheel laat klinken en je een fijne ontspannen en wat lome luisterervaring oplevert.
En als je dan zelf ook nog in een soortgelijke gemoedstoestand bent komt de plaat van Moreland toch wel erg lekker binnen.Van de andere kant betekent dat ook dat er niet al te veel variatie in zit en dat kan dan soms weer tegen het album gaan werken.
Hoe dan ook songs als Harder Dreams,East October en Terrestrial bevallen me toch wel erg goed en ik denk dat er ook nog wel wat rek in LP5 zit.
Hou het het voor nu op 3,5 sterren maar dat zou in de toekomst nog best weleens kunnen gaan stijgen.

avatar van AOVV
3,5
geplaatst:
Dit is mijn eerste kennismaking met John Moreland, wat mijn mening over de plaat wellicht op een andere manier inkleurt dan die van de mensen die hem al sinds zijn debuut volgen. Ik vind het best goed klinken, niet al te veel franjes en tierlantijntjes, voor het merendeel beheerst. Het doet me een beetje denken aan artiesten als Bruce Springsteen en John Mellencamp op hun meest ingetogen platen.

Een cijfer kan ik er nog niet op vastpinnen, maar negatief zal het niet uitdraaien, vermoed ik.

avatar van AOVV
3,5
geplaatst:
Dit album ligt makkelijk in het gehoor, en doet wat denken aan zijn landgenoten Bruce Springsteen en John Mellencamp, zoals reeds eerder gezegd. Soms klinkt het misschien net wat té rustig, maar Moreland is een meer dan degelijke songsmid; zijn beschouwende teksten mogen er ook wel zijn. In zowel de lyrics als de muziek zelf bespeur ik een zweem van nostalgie, wat dit album een rustiek karakter geeft.

Fijne artiest dus, die John Moreland.

3,5 sterren

avatar van Wickerman
3,0
geplaatst:
Luistert aardig weg en objectief gezien kan ik weinig hebben tegen deze rustige Americana plaat, maar het klinkt mij in de oren als Bruce Springsteen op het tempo van Mark Knopfler. Het doet me niet zoveel.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:17 uur

geplaatst: vandaag om 00:17 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.