Earl Sweatshirt - FEET OF CLAY (2019)

Op EAST na allemaal prima Earl nummertjes, borduurt wel redelijk voort op de SRS sound.

Misschien moet ik dan nog wat wennen, want waar Some Rap Songs een van mijn meest gedraaide platen van vorig jaar is, vind ik dit EP'tje tot nu toe vooral erg saai. En EAST zelfs irritant.

WTF is dit zeg. Check die video voor EAST
Gast is 25j en ziet er uit als een 45-jarige stoner

Van geen enkele rapper ben ik dieper onder de indruk geweest dan van de jongvolwassen Earl Sweatshirt. Specifiek in de jaren 2013 tot 2016 waren zijn verzen keer op keer ronduit geniaal. Ik noem mezelf vrijwel nooit fan van iets of iemand, maar toentertijd was ik groot fan van de excentrieke, knorrig-zelfverzekerde taalvirtuoos met de strakke flows en het rotsvaste, diepe stemgeluid dat elke volzin als een profetie deed klinken. Het feit dat hij z'n verbijsterende tekstuele vondsten doorgaans wist te presenteren in een volmaakt dichtgetimmerd metrum vol alliteratie en multisyllabisch rijm wekte nog de diepste bewondering.

Vanaf 2017 begon het experimentele echter de overhand te krijgen. Sweatshirt ging extreem lo-fi instrumentaties gebruiken waar vaak nauwelijks een beat in te bespeuren was. Voor zover die er wel was, leek hij 'm te negeren. Hij rapte nu steevast traag, met ellenlange versregels en met keer op keer dezelfde beschonken aandoende cadans. Some Rap Songs stelde me teleur, maar was vanwege de teksten nog te pruimen.

Het eerste nummer dat ik van deze EP hoorde, was 'EL TORO COMBO MEAL' en m'n hart maakte een sprongetje: ik hoorde min of meer de oude Earl. Tot ik de nieuwe Earl 'm af hoorde lossen. Het bleek de gastartiest: Mavi.

Op dit schijfje vind ik alleen Mavi's bijdrage de moeite waard. Muzikaal is Earl meedogenloos gedegenereerd. En zijn teksten zijn tot overmaat van ramp zeer moeilijk verstaanbaar geworden. 'EAST' is zelfs pijnlijk slecht. De enige troost is dat die track een clip heeft waarvan de YouTube-berichtensectie gelijkstaat aan topcomedy. Maar ik kan me niet voorstellen dat Sweatshirt de intentie heeft niets meer dan vleesgeworden ironie te zijn. Een meme-rapper is op dit moment niettemin de hoogste eer die 'm toekomt.

Gelukkig zijn de oude opnames er nog.

EAST is echt een onvoorstelbaar ruknummer maar de 1ste comment onder de video is epic.

Hé, dit funeral doom metal album ken ik nog niet, wat jij Don Cappuccino?

Nu wel, en het mag er zeker zijn. Toch een tikkeltje onderschat hier? De afsluiter heeft een heerlijke mellow beat.

EAST Je moet er wel van houden, die beat. Geen banger. Heb 'm net live gezien en vind toch dat 't werkt.