Squirrel Flower - I Was Born Swimming (2020)

Op jeugdige leeftijd nam Ella O’Connor Williams de bijnaam Squirrel Flower aan. Een paar jaar later begon ze te zingen in het Boston Children’s Chorus. Tevens startte ze met muziektheorie te studeren en leerde zichzelf gitaar spelen.

Ze komt uit een zeer muzikale familie, haar grootouders waren klassieke muzikanten die vanaf de jaren vijftig deel uitmaakten van de Gate Hill Cooperative Community. Haar oma Vera kreeg echter vooral bekendheid als schrijfster van kinderboeken en werden haar boeken meermaals bekroond. De muzikale carrière van vader Jesse bestaat en bestond vooral uit het toeren met jazz- en bluesartiesten. Hij is te horen op bas op Ellas debuutalbum I Was Born Swimming.

Nog tijdens haar tienerjaren ontdekte ze de Boston DIY en folk muziekscenes en begon zelf liedjes te componeren. Haar grote vastberadenheid zorgde ervoor dat ze al snel zelf naam begon te maken in de door haar ontdekte muziekscenes. Ook begon ze te toeren met onder anderen Soccer Mommy en Adrienne Lenker (Big Thief).

Het album werd live opgenomen, nagenoeg zonder overdubs, in The Rare Book Room Studio in New York City met als producer Gabe Wax (Adrienne Lenker, Palehound, Cass McCombs). De muzikanten werden door Wax geselecteerd en spelen volledig in dienst van de liedjes. Haar repertoire bestaat uit zowel folk- als meer rock georiënteerde songs.

De muziek is, zoals het persbericht aangeeft, etherisch en omarmend, met tomeloze emotionele diepte die voor de luisteraar als een warm bad aanvoelt. De band houdt de begeleiding teder, altijd gecentreerd rond Williams’ gigantische, spookachtig vibrerende stem en soulvolle, melancholische gitaar. Het best komt haar stem tot zijn recht in de laatste twee tracks.

Ik verwacht dat ze live ook alleen gewapend met een gitaar volledig in staat is luisteraars te boeien. Begin volgende maand krijg ze als voorprogramma van Strand of Oaks de gelegenheid dat te bewijzen.

Squirrel Flower live, support act van Strand of Oaks:

04-02 DIKSMUIDE: Muziekclub 4AD (Uitverkocht)
05-02 NIJMEGEN: Doornroosje
06-02 BRUSSEL: AB
08-02 AMSTERDAM: Bitterzoet (Uitverkocht)

Mitski II

Aardig plaatje, al doet het me allemaal niet al te veel. De zang is, zeker door de veelal spaarzame begeleiding, een erg uitgesproken onderdeel van de muziek, en hoewel deze dame over een prima stemgeluid beschikt, weet ze bij mij geen gevoelige snaar te raken. Dat zal een kwestie van smaak zijn, wellicht, maar hierdoor blijven er geen liedjes hangen, en treedt verveling, hoewel het album maar een dik halfuur duurt, onderweg in.

3 sterren

Meestal zet ik Spotify direct af als ik klaar ben met een plaat. Maar, als ik die plaat verder nog niet ken, kan het voorkomen dat er een nummer in dezelfde stijl voorbij komt. En heel af en toe ontstaat er een prikkeling in mijn brein die zegt: opletten. Dat was het geval toen 'Red Shoulder' van Squirrel Flower voorbij kwam.

In de dagen daarna ben ik de plaat vaker gaan afspelen en inmiddels staat hij op de nominatie om aangeschaft te gaan worden. Wat mij aanspreekt is de enorme lading die de plaat meekrijgt door de sfeer. Deze plaat is zo enorm ruimtelijk opgenomen. Zelfs de grootste marmeren badkamer lijkt nog te klein te zijn voor dit geluid. Er zit zoveel reverb en delay op dat Ella O'Connor Williams, de artiest achter de naam Squirrel Flower, de hele wereld lijkt in te nemen. Dat resulteert in een droomachtige toestand. Voor de oudere lezer, special agent Cooper in de 'Red Room'. Zoiets.

Dat zou allemaal niet interessant zijn, als de muziek niet goed is. Nu, de meeste nummers zijn meer dan o.k. Sterker het intrigeert enorm. Dit alles komt wel met een waarschuwing. Wie niet echt naar I Was Born Swimming luistert, zal niets horen. Op een enkele, welkome, uitbarsting na, 'Honey, Oh Honey', van nog geen twee minuten, is het heel rustig. Dat vergt aandacht en dan komen vele details naar voren. Je wordt echt beloond voor je tijd.

Voor wie Squirrel Flower wil kunnen plaatsen. Ze toerde voor de opnames van deze plaat met Soccer Mommy en Adrienne Lenker, nam op met de producer van laatstgenoemde, Gaby Wax. Persoonlijk vind ik deze plaat beter dan die van de twee voornoemde zangeressen.

Op dit moment nog een voorzichtige 3,5*, want ik wil zien of het album nog kan groeien.

Het bovenstaande is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.