Mano Negra - King of Bongo (1991)

Een vreemde muzikale mix, met invloeden van Red Hot Chili Peppers, Motorhead (ja echt), Talking Heads, The Clash en Franse chansons.
Hierop staat de oer versie van Bongo Bong, waar Manu Chao later nog mee wist te scoren.
Alleen is Manu Chao muziek voor op het strand in Ibiza, en Mano Negra voor in de jungle van Brazilië.

Na de aangename kennismaking met de platen Clandestino en met Esperanza van Manu Chao, ben ik me ook gaan verdiepen in het oeuvre van Mano Negra. Ik dacht dat de muziek van deze formatie rondom Manu Chao mij ook wel zou aanspreken. Achteraf een goede keuze, want ik vind het werk van Mano Negra minstens zo interessant en dat geldt vooral voor dit album King of Bongo.

De band laat op haar derde album een smaakvolle mix van rock, chansons, folk, punk, ska en wereldmuziek horen. Heel bijzonder om in zo'n muzikaal allegaartje toch nog herkenbaar en origineel te klinken, maar het is Mano Negra hier zeker gelukt. Dit album is nog gevarieerder dan de twee voorgaande platen van de band en is minstens zo sterk als de platen van Manu Chao. Het is daarom erg jammer dat King of Bongo op MusicMeter zo ondergewaardeerd wordt.

Neem bijvoorbeeld het melancholische Out of Time Man, een prachtig nummer met een eigentijdse melodie dat voor mij na al die jaren nog moeiteloos overeind blijft. Ik lees hier een vergelijking met Golden Brown en daar deed het mij ook wel een beetje aan denken. Op het al net zo sterke titelnummer worden Afrikaanse ritmes overtuigend gecombineerd met de Mano Negra-sound en met Letter to the Censors begeeft de band zich op het hardrockpad. Ik hoor hier duidelijk Ace of Spades in van Motorhead, maar toch is dit nummer origineel genoeg om te blijven boeien.

Ook het grappig klinkende Madame Oscar, het aanstekelijke Don't Want You No More en de mooie chanson Paris La Nuit zijn aanraders op dit veelzijdige album, dat tekort komt voor een maximale score maar daar toch niet ver van verwijderd is: 4,5.