Dawn of Solace - Waves (2020)

Als ik de online review mag geloven wordt dit de eerste metalklapper van het jaar ( die deze straat mag passeren). De eerder vrijgegeven tracks ( nummers 1 en 2) bevestigen dat ook. De gothic zangstijl van dit Finse project over de melancholische niet al te zware doomy riffs en leadgitaren zal niet iedere metalfan betamen. Het is ook vrij kalm allemaal. Voor luisteraars die vorig kalenderjaar Disillusion of Lacrimas Profundere wel konden waarderen maar dan met nog meer ruimte voor uitgekiende gitaarsolo's.
De oprichter is dezelfde als van Before the Dawn.

Heerlijke melancholische metal op basis van lekkere trage gitaar riffs aangevuld met piano; stuk voor stuk sterke melodieen. De afsluiter is qua instrumentatie het meest rustig, maar daardoor zeker niet minder mooi; sterker nog: misschien wel een hoogtepunt...

De fin Tuomas Saukkonen heeft het druk deze maand, aangezien ook het nieuwe album van zijn band Wolfheart in april uitkomt. Met dit soloproject doet hij het wat rustiger aan, met een overwegend ingetogen geluid waarin grunts geen plaats hebben. Qua sfeer gaat het meer richting een band als Katatonia. Het klinkt in ieder geval allemaal erg fraai en meeslepend, al is de zang van Saukkonen net iets te vlak om echt indruk te maken. Het kan er mee door, maar echt onderscheidend wil het niet worden. Jammer, want de meeste tracks zijn wel echt goed.

Melancholisch aandoende plaat, met aandoenlijke (maar inderdaad wat vlakke) vocalen, en vooral enkele meeslepende gitaarriffs. De refreinen zijn behoorlijk aanstekelijk, en nodigen uit tot meezingen (of, in mijn geval, een poging ondernemen tot). Ook de piano mag 'ns opdraven, in de afsluiter klinkt dat behoorlijk mooi, moet ik zeggen.

3,5 sterren