Landmarq - Solitary Witness (1992)

Leuke CD, een van de weinige goede releases van het SI Music label. Killing Fields en Forever Young zijn echt gave nummers, de rest is wat minder maar worden door Wilson naar een hoger plan getild.

Niet onaardig , maar kent een wat matige produktie . Een tikkeltje aan de nette en vlakke kant . Had iets rauwer gemixt mogen worden .
De nummers steken aardig inelkaar en Forever Young , het boeiende Terracotta Army en het liefelijke Borders zijn hoogtepunten .
Heeft hier nog wat te weinig smoelwerk om als geheel te boeien , maar slecht is het geenszins .

Pas weer ontdekt op een cassettebandje, destijds voor mij opgenomen door een vriend die nooit te beroerd was om allerlei symfo-achtige ontdekkingen met mij te delen.
Geen wereldschokkende plaat, maar wel met uitstekende zang en dat hoorde je wel eens anders bij dit soort bands (of eigenlijk alles wat er op SI uitkwam)
Er staat nog een track van Damian Wilson als solo-artiest op een sampler van SI. Het nummer heet Homegrown en is eigenlijk veel leuker dan wat 'ie met Landmarq deed.

Heerlijke cd met leuke nummers. Op het nummer After I died somewhere staat een schitterende gitaarsolo in de stijl van Andy Latimer!!! Toch wel een ondergewaardeerde band.

Nu ik het album weer een keer goed beluister merk ik pas dat er een nummer miste (Foxing the Fox).

Verder een prima album dat een beetje lijdt onder de niet al te sterke productie, maar dat verder genoeg hoogtepunten kent, zoals de solo in Forever Young, en nummers als Terracotta Army, Suite St. Helens (glansrol voor Damian Wilson) en vooral Tippi Hedren. Halve * erbij, naar 4*.