Colour Haze - We Are (2019)

Als de muziek net zo fantasieloos is als het artwork, ben ik zwaar teleurgesteld in deze stonerhelden. Zoveel goede dingen gedaan maar dit oogt al meteen gezapig. Artwork is een wezenlijk onderdeel van het product. Ga het toch maar eens proberen.

Ik vind de muziek hierop stukken beter dan het artwork. Niet zo moeilijk ook, maar de songs zijn wel echt goed. Enkel het akoestische en vocaal nogal ondermaatse Material Drive had misschien niet gehoeven.

Nooit fan geweest van dit Duitse orkest, alles lijkt op elkaar en het klinkt mij allemaal veel te saai en lijzig.
Waar is zanger gitarist Stefan Koglek in vredesnaam mee bezig op deze plaat? Die zang.... Serieus?
Ik moet het nog even laten indalen maar man man wat tenenkrommend slecht.

Ik weet dat ik in mijn post-kyuss dagen enkele jaren dolende was op zoek naar een waardige opvolger.
Toen ik de eerste klanken van Aquamaria van het album Tempel hoorde, wist ik even niet wat me overkam. Was flabbergasted dat er iets was dat zo in de buurt kwam van de door mij zo geliefde kyuss-sound. Dat bleek uiteindelijk nog wel mee te vallen, al was ik (en ben ik nog steeds) een sucker voor die lome stonerriffs.
Maar jurado, je hebt wel gelijk wat betreft inwisselbaarheid. Hoe meer je van deze sympathieke Duitse gasten hoort, hoe meer het allemaal op gaat lijken. En toch, er is genoeg kwaliteit te vinden als je maar keuze maakt. Los Sounds de Krauts, Colour Haze en het eerder genoemde Tempel zijn echt klassiekers in hun genre wat mij betreft. Op de latere albums slaat echter ook bij mij de verzadiging toe en beperk ik me liever tot de klassiekers die ik al in de kast heb staan.

Spotify staat aan.

Zanger is niet best inderdaad, maar Life is toch best een goed nummer, beetje Thin Lizzy achtig.
Dat het allemaal op elkaar lijkt ben ik het niet mee eens, dit is toch best afwisselend.