Brian Fallon - Local Honey (2020)

Altijd leuk een nieuwe Brian Fallon, wel een erg korte speelduur dit keer.

Vandaag voor de eerste keer beluisterd. Een kort album, maar het klonk zeer goed. 21 Days is voorlopig de uitschieter voor mij.

Wijkt dit erg af van The Gaslight Anthem?

De solo albums van Brian volgen de koers van American Slang. Dit specifieke album klinkt erg rustig, zijn andere solo albums kennen meer uptempo. Ik vind een nummer als Etta James uit zijn solo werk erg sterk en zo zijn er wel meer sterke solo nummers, al blijven de liedjes erg binnen de lijntjes. Een soort Springsteen anno 1990-1992. Of zoals Brian in zijn samenwerkingsverband Horrible Crows.
Dit album ken ik nog niet goed genoeg.

Oké thanks American slang vind ik één van de beste album van The Gaslight Anthem. Ik heb 21 Days geluisterd inmiddels. Niet slecht maar ik veer ook geen enkele keer op. Het kabbelt voor mijn gevoel iets teveel voort. Wellicht dat zijn eerdere solo albums me dan beter bevallen.

Tussen 'The Gaslight Anthem', de vroegere band van Brian Fallon, en mij is het eigenlijk nooit iets geworden. Was het een teveel aan punk attitude, een teveel aan schurende gitaren, een teveel aan Bruce Springsteen verwijzingen? Het zou niet mogen, maar toch, ik hield het nooit langer dan 1 à 2 songs per plaat vol, mijn fout. Intussen is Brian Fallon al een tijdje solo en heeft hij zijn derde album 'Local Honey' uit. Belangrijke vaststelling, Brian is intussen 'Married With Children' en dat hoor je. Het lijkt wel alsof Fallon de volledige plaat heeft geschreven tijdens deze quarantaine-dagen want de teksten kijken vaak niet veel verder dan de eigen Corona-biotoop: huisje, tuintje en keuken. Maar allemachtig, wat is dit een hartverwarmend mooi plaatje! Brian geeft levenslessen aan zijn kinderen ('When You're Ready'), bericht ons van zijn strijd tegen de sigaret ('21 Days') en over zijn (dag)dromen over samen de wijde nacht intrekken op mooie paarden ('Horses'). Alle songs zijn akoestische ballads en Brian zelf klinkt dezer dagen meer als Brandon Flowers (The Killers) dan als The Boss, niks mis mee. Mooiste nummer voor mij: de murder ballad 'Vincent'. Aangename verrassing dit korte schijfje (8 nummers, dik 30 minuten)! Morgen zet ik 'em weer op, dan voor het hele gezin. En misschien geef ik daarna 'The Gaslight Anthem' nog een kans. 4*

Om het met het laatste nummer van de plaat te zeggen: you have not stolen my heart. Mij klinkt het in de oren als brave saaie middle of the road. Hap, slik, en richting uitgang. Wel oppassen dat je niet in slaap valt achter het stuur wanneer je dit oplegt.

Dit is het eerste album dat ik ken van van Brian Fallon. Er staat mooie, gevoelige muziek op deze plaat. k zal binnenkort zijn andere albums ook eens gaan beluisteren. Dat zelfde geldt voor The Gaslight Anthem, waarvan ik alleen het album The Sound of '59 ken.

The Horrible Crowes zou ik dan ook zeker proberen!

Dank je, ik heb jouw advies inmiddels opgevolgd en The Horrible Crowes op YouTube opgezocht. Daar zal ik eerst maar eens naar luisteren voor een eerste kennismaking.

Daar is een goede tip. Voor mij is het album Elsie meet The Horrible Crowes absoluut het beste wat Britten Fallon heeft uitgebracht.

Deze moet ik nog gaan luisteren. Ben benieuwd.

Van Brian Fallon solo kende ik niets en van Gaslight Anthem ben ik enkel bekend met hun eerste 2 albums. "Here's Lookin' At You, Kid" vind ik echter één van de beste nummers ooit geschreven, dus ik was eigenlijk wel heel benieuwd naar dit album dat werd beschreven als een rustig, akoestisch solo-album.

Bij het eerste gehoor viel meteen op dat het geluid zeker in lijn ligt met mijn favoriete Gaslight Anthem-nummer. Maar echt heel enthousiast werd ik er niet van.

We zijn nu een paar luisterbeurten verder en dat gevoel is nog steeds hetzelfde. Ik hou van het geluid, ik hou van de stem van Brian Fallon, maar het niveau van de nummers is voor mij eigenlijk toch iets te laag om echt te kunnen boeien. Zoals hierboven al aangehaald: het kabbelt allemaal een beetje voort en klinkt wat middle of the road.

Er staat ook niet echt een nummer op dit album waar ik echt warm van word. Uiteindelijk heb ik de opener en afsluiter als favorieten aangevinkt. 21 Days was misschien ook een optie.

De kans lijkt me momenteel klein dat dit album hier fysiek aangeschaft zal worden en dat zegt eigenlijk genoeg over wat ik er van vind.

3*

Oke, hoe is het om een platenspeler in je auto te hebben?

De eerste keer dat ik dit album hoorde vond ik het maar een saaie bedoening maar nu ik meerdere luisterbeurten verder ben is dit album onder m'n huid gaan zitten en vind ik het een hele mooie en intense plaat die me zelfs emotioneel raakt. Erg mooi!

21 Days is een van de nummers die me het meeste emotioneel raakt. Brian Fallon blijkt helaas een zeer ondergewaardeerde artiest te zijn, ook met zijn band The Gaslight Anthem. Hij verdient zoveel meer. Mooie stem, goede songwriter!