Journey - Captured (1981)

Prima live cd met veel sfeer en een uitskende Neal Schon op gitaar

En niet te vergeten een Steve Perry die de sterren van de hemel zingt! Ook van deze schijf wordt weleens gefluisterd dat een groot deel is de studio is bijgeschaafd. Doet overigens niets af aan de prima muziek. Voor de liefhebber van AOR met stevige gitaarsolo's van Neal Schon. Probeer ook "LIve In Houston 1981" . Een pakket met cd en dvd, verkrijgbaar bij de betere platenboer.

Goed live album, maar ook een beetje rommelig, met veel publiek tussen de nummers door gemixed. Ik heb de 20 bit SBM uitvoering van het album.

@special D. thanx, vervolg op Captured

Amerikaanse spierballen rock . Journey nog in de succesbezetting .
Ook live weet de band van wanten . Neil Schon is een topgitarist en dat is hier zeker goed te horen . Stevig spel en smaakvolle solo's .
Tja en Steve Perry is ook live een genot .
Ik vind niet alle nummers even sterk . Sommige songs zijn nogal clichematig , echt op de Amerikaanse leest gemaakt .
Lights blijft onveranderd fraai en het hitsige Lovin' Touchin' , Squeezin' is eveneens een alltime favorite .
Jammer van de wat rommelige mix . Maar dit is een lekker livedocument .

Mijn favoriete melodieuze rockband en dan uit hun beginperiode. Heerlijk live album vol muzikaal geweld van Neil Schon op gitaar en het machtige zangwerk van Steve Perry. Van stevig rockwerk tot rockballads met alles is de band op dreef. Favoriete nummers voor mij La Do Da met wat kort solowerk van alle muzikanten, Wheels in the Sky,Where Were You en de ballad Lights.

Idd een meer dan prima live album van deze rockband. Ik vind 1981, samen met het uitkomen van Escape, wel een omslagpunt voor de band. Waar de band begon als een hardrockband met snelle en vlijmscherpe composities met hier en daar een ballad gingen ze rondom Captured en Escape mee met de AOR (adult orientated rock) scène die ontstond. Het pop gehalte nam toe wat mij als fan van het eerste uur geen goed deed. Gelukkig staan er op deze cd voldoende oude nummers. De mix is idd niet echt top. Daar zit veel studio arbeid in. Ook een redelijk bekend fenomeen voor dat tijdperk.

2 jaar geleden LIVE gezien in de HMH. Met wederom Neil in topvorm!!. Ook die nieuwe zanger was niet verkeerd

Alleen songs van studio-albums 4 t/m 6 (1978-1980), deze passen qua stijl beter bij elkaar dan als ze ook tracks van de eerste 3 albums hadden gedaan, maar toch jammer, zou liever songs van alle albums horen. Misschien is er nog wel ergens een live opname met alleen songs van de eerste 3 albums?

Heb dit live album nu voor het eerst eens opgezet. Ben over het algemeen geen heel groot liefhebber van live albums dus daarom (denk ik) deze nog niet eerder een kans gegeven. Heb wel Greatest hits live van ze. en die vind ik fraai. Dit Captured stamt nog uit de tijd dat Rolie ook nog in de band zat. En laat ik dat nou net een sterke troef vinden. Niet dat hij beter is dan Perry (ja duh!) maar ik vind de wisselwerking tussen hen beide geweldig! Op het studioalbum Infinity komt dit prachtig tot uiting dus ik was benieuwd of dat live ook zo zou zijn. Ja dus! Het album begint geweldig met de eerste paar nummers. Live zorgt Schon met z'n fantastische spel voor de nodige extra pit in veel nummers. Is er dan niks te klagen? Jawel hoor, de vele fade ins en outs herinneren me er weer aan waarom ik live albums niet zo fijn vind. Ook het veel te luide publiek trek ik slecht. Maar ja, live hè Eén ding staat echter als een paal boven water voor mij; wat een klasbakken zijn hier aan het werk. Als een geoliede machine denderen ze door de nummers heen. Waarbij elk instrument ook nog eens geweldig uit de speakers knalt. Nog even een apart vermelding voor laatste track The party's over. Prima studionummer wat op deze manier, op dit album een beetje verzuipt heb ik het idee. Het had veel beter op een studioalbum kunnen staan.