Novena - Eleventh Hour (2020)

Ik ga hier even op mijn eigen woorden terug komen. Er is wel een vergelijking met de eerste paar albums van Haken te maken. Maar deze voelt en klinkt een stuk concreter en samenhangender dan die. Nog steeds komen hier veel verschillende ideeën langs die soms wat teveel van het goede zijn. Maar over het algemeen is dit een stuk minder fragmentarisch.

Dan de muziek. Dat is echt puur genieten. Het heeft een groot theater gehalte en mixt daarbij logge metal met melodieuze symfonische rock. Dat in combinatie met de zang van Ross en de stevige grunts die elkaar fijn afwisselen is het een bijzonder lekker album geworden. Mijn grootste irritatie punt zijn de enkele spoken wordt gedeeltes. Deze halen me er aardig uit de beleving. Prison Walls is daarin wel een mooi voorbeeld. Hij bereikt daar een climax en haalt daar enorm veel kracht uit, maar de muziek komt pas later tot datzelfde bereik. Mijn inziens paste dit beter als de muziek daar ook echt in mee werkte. Nu komen de stukken vooral als vulling over. Het is een kleine smet op een verder heerlijk album.