Heaven Shall Burn - Of Truth and Sacrifice (2020)
mijn stem
15 stemmen
Duitsland
Metal
Label: Century Media
-
March of Retribution (1:21)
-
Thoughts and Prayers (4:57)
-
Eradicate (4:31)
-
Protector (5:26)
-
Übermacht (5:24)
-
My Heart and the Ocean (5:50)
-
Expatriate (8:51)
-
What War Means (5:29)
-
Terminate the Unconcern (4:41)
-
The Ashes of My Enemies (2:02)
-
Children of a Lesser God (6:35)
-
La Résistance (5:05)
-
The Sorrows of Victory (8:24)
-
Stateless (3:48)
-
Tirpitz (5:54)
-
Truther (2:40)
-
Critical Mass (3:34)
-
Eagles Among Vultures (5:05)
-
Weakness Leaving My Heart (7:31)
0
geplaatst: 17 februari 2020, 02:46 uur
My Heart and the Ocean is wel een goei nummer. alleen van die clip word ik niet blij van.
0
geplaatst: 17 februari 2020, 19:26 uur
De drie vrijgegeven tracks: My Heart and the Ocean, Protector/Weakness Leaving My Heart. Vooral Weakness Leaving my Heart vond ik een erg mooie track: prachtige lange opbouw en doomy melancholische sfeer.
0
geplaatst: 25 maart 2020, 18:41 uur
Een dubbelalbum van Heaven Shall Burn, is dat niet te veel? De band staat er niet om bekend om in zijn oersolide metalcore met een goede scheut melodieuze deathmetal erg gevarieerd uit de hoek te komen.
Op plaat één (Truth) lijkt dat weer het geval te zijn. We krijgen hier gewoon een hele degelijke metalcoreplaat te horen waarbij de melodieuze deathmetalinvloeden wel iets meer zijn opgeschroefd. Stuk voor stuk sterke tracks met pakkende melodieën.
Het is op plaat twee (Sacrifice) dat ik best wel onder de indruk ben van wat Heaven Shall Burn neerzet. Daar waar de eerste plaat het vertrouwde biedt, gaat de tweede plaat voor HSB-begrippen best wel een experimentele kant op. Iedere track biedt een andere stijl en de dynamiek is sterk aanwezig. De band komt hier melancholischer en doomiër dan ooit uit de hoek, brengt een ronduit dansbare industrial metalknaller met La Résistance en gaat zelfs voluit Bolt Thrower-stijl deathmetal en thrasht erop los bij Critical Mass (een Nuclear Assault-cover). Het resulteert in misschien wel mijn favoriete plaat die ik van de band heb gehoord.
Op plaat één (Truth) lijkt dat weer het geval te zijn. We krijgen hier gewoon een hele degelijke metalcoreplaat te horen waarbij de melodieuze deathmetalinvloeden wel iets meer zijn opgeschroefd. Stuk voor stuk sterke tracks met pakkende melodieën.
Het is op plaat twee (Sacrifice) dat ik best wel onder de indruk ben van wat Heaven Shall Burn neerzet. Daar waar de eerste plaat het vertrouwde biedt, gaat de tweede plaat voor HSB-begrippen best wel een experimentele kant op. Iedere track biedt een andere stijl en de dynamiek is sterk aanwezig. De band komt hier melancholischer en doomiër dan ooit uit de hoek, brengt een ronduit dansbare industrial metalknaller met La Résistance en gaat zelfs voluit Bolt Thrower-stijl deathmetal en thrasht erop los bij Critical Mass (een Nuclear Assault-cover). Het resulteert in misschien wel mijn favoriete plaat die ik van de band heb gehoord.
0
geplaatst: 21 april 2020, 23:08 uur
Een concept-album kan muzikaal beperkend werken, maar hier lijkt het deze duitse band juist bevrijd te hebben. Niet zelden is het songmateriaal heerlijk afwisselend en avontuurlijk, des te verrassender omdat de metalcore van Heaven Shall Burn in het verleden vaak erg eentonig en eenvormig klonk. Dit dubbel-album is dan ook erg geslaagd en wat mij betreft het beste dat ik van de band gehoord heb. Het haast dansbare La Resistance is bijvoorbeeld een aangename verrassing, gevolgd door het meest afwisselende nummer van het album, het epische The Sorrows Of Victory.
* denotes required fields.
* denotes required fields.