...And Oceans - Cosmic World Mother (2020)

Deze band was in hun eerste leven volledig aan me voorbij gegaan, en op basis van de beoordelingen van de albums alhier lijkt het ook geen noodzaak de vroege catalogus van deze band te ontdekken. Wat …And Oceans op hun comebackalbum laat horen klinktechter bijzonder aangenaam en sterk. Strak uitgevoerde black metal met een licht symfonisch tintje dankzij de keyboards die op de achtergrond het geluid van de band opvullen, ondersteund door sterk drumwerk. Een goede productie waarin alles duidelijk te onderscheiden is maakt het luisterplezier volledig. Enig minpuntje is wellicht dat de nummers veel op een tempo doordenderen. Maar als het tempo dan even naar beneden gaat, zoals in het refrein van Oscillator Epitaph, dan klinkt het wel gelijk grandioos. Heerlijk album!

Deze finse band keert na achttien jaar afwezigheid overtuigend terug, al kan ik weinig met de bak volledig dichtgesmeerde herrie. In de geluidsmuur is weinig melodie en detail te herkennen. Zoek niet naar lekkere gitaarriffs of enige afwisseling- hier wordt uitsluitend bot en stug doorgeramd tot de luisteraar volledig murw is. Vooruit, het klinkt allemaal behoorlijk bruut en dreigend, maar door de wat matte produktie komt het songmateriaal net niet vet genoeg uit de verf. Ik kan er in ieder geval weinig mee.

Best lekkere black metal met een dikke symfonische saus. Jammer dat het tempo constant erg hoog licht en dat alles in de productie zo dichtgesmeerd is dat heel veel onopgemerkt langs me heen gaat. Wanneer het werkt, werkt het echter zeer goed. De eerste drie nummers en afsluiter 'The Flickering Lights' bijvoorbeeld.