menu

Tamikrest - Tamotaït (2020)

mijn stem
4,00 (4)
4 stemmen

Mali
Wereld / Blues
Label: Glitterbeat

  1. Awnafin (4:06)
  2. Azawad (4:01)
  3. Amzagh (4:17)
  4. Amidinin Tad Adouniya (3:54)
  5. As Sastnan Hidjan (5:15)
  6. Timtarin (5:49)

    met Hindi Zahra

  7. Tihoussay (5:01)
  8. Anha Achal Wad Namda (3:36)
  9. Tabsit (5:15)
totale tijdsduur: 41:14
zoeken in:
avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Tamikrest - Tamotaït - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Tamikrest - Tamotaït
Tamikrest hypnotiseert en bezweert met wonderschoon en verrassend veelkleurig gitaarspel en volop klanken uit een andere wereld op dit geweldige "woestijnrock" album

De Malinese band Tamikrest stond altijd wat in de schaduw van landgenoten Tinariwen, maar de laatste jaren vind ik de albums van Tamikrest net wat beter dan die van de grotere broer. Het geldt ook weer voor Tamotaït, waarop het geluid van Tamikrest nog wat veelzijdiger en nog wat bezwerender is geworden. Het gitaarspel op het album is van een unieke schoonheid en past prachtig bij de invloeden uit de traditionele Afrikaanse muziek en de hypnotiserende zang. Het levert een album op waarmee je even kunt vluchten uit de werkelijkheid van het moment en direct kunt relativeren, want het lot van de Toeareg is een stuk schrijnender dan dat van ons.

Ik hou op zijn tijd wel van het genre dat wat oneerbiedig “woestijnrock” of “woestijnblues” wordt genoemd. Het is een genre dat een tijd lang is gedomineerd door de Malinese band Tinariwen, maar de afgelopen jaren laat ook de eveneens uit Mali afkomstige band Tamikrest nadrukkelijk van zich horen. De laatste twee albums van Tamikrest vond ik persoonlijk net wat beter dan die van Tinariwen, zodat ik met hooggespannen verwachtingen uitkeek naar het nieuwe album van de band, dat deze week is verschenen.

Tamotaït laat vanaf de eerste noten een bekend geluid horen en het is een geluid dat me zeer goed bevalt. Liefhebbers van het betere gitaarwerk kunnen ook bij beluistering van Tamotaït weer hun hart ophalen. Het gitaarwerk op het nieuwe album van Tamikrest is rauw en bluesy, maar ook zeer melodieus en bezwerend. Het is gitaarwerk dat niet had misstaan op een rockalbum uit de jaren 70, maar uiteindelijk klinkt Tinariwen totaal anders dan de gemiddelde rockband uit deze periode.

Bijzonder fraai gitaarwerk wordt ook op Tamotaït weer gecombineerd met Afrikaanse ritmes en met de bezwerende zang in de lokale taal van de Toeareg. Nieuw is het misschien niet, want de eerste kennismaking met dit soort muziek is alweer ruim 20 jaar oud, maar de wijze waarop een brug wordt geslagen tussen Westerse rockmuziek uit het verleden en traditionele Afrikaanse muziek spreekt nog steeds zeer tot de verbeelding.

We zitten hier momenteel in een crisis, maar voor de leden van de Toeareg stam is het inmiddels al vele decennia crisis. Ook op Tamotaït staat de band weer uitgebreid stil bij de lastige situatie waarin de Toeareg verzeild zijn geraakt. Leden van de stam zijn inmiddels al lange tijd verdreven van hun geboortegrond en verblijven in vluchtelingenkampen nabij de Algerijnse grens of in het noorden van Mali; allebei gebieden waar het door extremisme en terrorisme al lange tijd onveilig is.

De leden van Tamikrest (waarvan er overigens twee geen Toeareg maar een Europese achtergrond hebben) toeren inmiddels de wereld over en hebben hun leefsituatie daarom flink kunnen verbeteren, maar de band blijft onophoudelijk aandacht vragen voor de uitzichtloze situatie van de Toeareg. Het voorziet de muziek van Tamikrest van nog wat meer urgentie.

Op het eerste gehoor lijkt er misschien weinig ontwikkeling te zitten in de woestijnrock, maar als ik Tamotaït vergelijk met het vorige album van Tamikrest hoor ik een afwisselender geluid. Tamikrest is de afgelopen jaren in aanraking gekomen met muziek uit alle windstreken en verwerkt die op uiterst subtiele wijze in haar muziek. Aan de andere kant eert de Malinese band de tradities van de Toeareg en maakt het nog steeds muziek die aansluit bij de tradities van de stam.

Persoonlijk ben ik vooral zeer gecharmeerd van de psychedelische uitstapjes op het album, waarin het tempo net wat lager is en het gitaarwerk van een bijzondere schoonheid is. Het is gitaarwerk dat zich bijna hypnotiserend kan voortslepen, maar de Afrikaanse band schuwt ook de stevigere riffs niet. Tamotaït sleurt je 40 minuten lang mee naar een andere wereld en dat is in deze tijd van verplicht thuis zitten ook wel eens lekker. Ook voor een iedere die de muziek van de band uit Mali tot dusver links liet liggen. Erwin Zijleman

Gast
geplaatst: vandaag om 07:21 uur

geplaatst: vandaag om 07:21 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.