Allen / Olzon - Worlds Apart (2020)

Voormalig Nightwish jongedame Anette Olzon slaat de handen ineen met Russel Allen van Symphony X. En van die laatst genoemde band rekende ik eigenlijk op nieuw werk maar volgens mij gloort er nog niks concreets aan de horizon. Annette had vorig jaar nog The Dark Element - Songs the Night Sings (2019) uitgebracht, zeer verdienstelijk, maar wel met een erg hoog Nightwish gehalte.
Afijn, de eerste single van Allen/Olzon " Worlds Apart" is inmiddels uit.

Zeer aangename luisterervaring en Allen is een van de zangers waarvan ik het meest geniet dus ik ben een tevreden mens in zoverre dat mogelijk is dezer dagen.

Ten tijde van Nightwish was ik totaal geen fan van Olzon, en ben haar daarna eigenlijk pas (door haar solo cd) echt gaan waarderen als zangeres. En zo wat een lekkere plaat is dit en wat passen de stemmen goed bij elkaar, hoop nu al dat dit een vervolg gaat krijgen. Voor mij een 4.

Ten tijde van Nightwish zong Olzon al erg goed op Imaginaerum en ook nu laat ze horen dat ze gewoon hoog niveau heeft. Samenzang met Allen, die ik ook erg sterk vind, zit goed in elkaar.

Raar dat dit album zo weinig in de spotlight staat.

Weer zo'n Magnus Karlsson project. Die zet bombastische symfo/powermetalplaatjes in elkaar zoals wij onbeduidende burgers op de dag na 2e Paasdag Ikeakastjes in elkaar zetten.

Kwalitatief is er helemaal niets mis mee. Vooral op vocaal gebied is behoorlijk wat vuurwerk te bewonderen. Tegelijkertijd is het ook allemaal een beetje zielloos formulewerk. De echte vonk wil bij mij dan ook opnieuw niet overspringen.

Datzelfde gevoel bekruipt mij ook een beetje. Sowieso is Frontiers een beetje een label dat vrij fomulaïsch dertien-in-een-dozijn albums uit blijft brengen en vrijwel alles is degelijk maar niet bijzonder. Moet deze nog wat vaker horen in de hoop dat deze wel land, maar ik vrees het ergste.

Vind het echt een heerlijke plaat moet ik toegeven, halfje erbij! Stop ze vaak in de cd-speler. Alleen die foto van Allen in het boekje... Nee