Jack Poels - Blauwe Vear (2020)

Jack op de solo toer, benieuwd wat dit heeft opgeleverd.

Elf oaver elf klinkt alvast prima, "Nebraska"-achtig.

Stiekem altijd al gehoopt op een solo-album van Jack. Hij heeft volgens mij zoveel moois in de pen. Elf oaver elf klinkt alvast veelbelovend. Hoor idd flarden Springsteen en Dylan, maar tis ook Jack's kalmerende stem die het liedje draagt. Mooi.

Werkelijk een prachtig album van Jack Poels.
12 Liedjes in m'n eigen taal met teksten o zo herkenbaar.
Hartverwarmend in deze bizarre tijd.

Jack Poels als 'Le Penseur'. En waarom niet? Voor mij is Jack Poels Rowwen Hèze en in het rond vliegend bier op de polka's als 'Bestel Màr'. Muziek met vele, vele fans, maar niet voor mij.

Met Blauwe Vear komt Poels met zijn eerste solo album en zoals dat, vind ik, hoort, komt hij met een totaal ander werk dat hij met zijn band doet. (Zover ik weet, dan.) Op het album komt hij met gedachten, inzichten en gedeelde overpeinzingen. Dus 'Le Penseur' is een terechte opmerking gebaseerd op de foto op de hoes en de inhoud.

Heb geduld, ren niet weg, maar ik ga met deur in huis vallen. Blauwe Vear is geen groot en ook geen groots album. Poels houdt het bewust heel klein en schept daarmee een breuk met de muziek van zijn band. Ook heeft Poels geen uitzonderlijk bijzonder album gemaakt. Voor hem persoonlijk wel, maar niet in algemene zin. Dat klinkt negatief, maar dat ga ik hier nu ombuigen.

Wat Jack Poels voor elkaar heeft gekregen, is het maken van een bescheiden album dat boeit van begin tot eind. De zacht gezongen liedjes vertellen allemaal een verhaaltje dat mooi is om te volgen, terwijl op de achtergrond de akoestische gitaren van Poels en B.J. Baartmans samen vlechten, uit elkaar vloeien, om weer samen te komen. Dit subtiele spel gaat een plaat lang door zonder een moment te vervelen.

Het Limburgse accent, dat mij (sorry mensen) niet altijd bekoord, is een deel van het product. Het klinkt volkomen natuurlijk en maakt Blauwe Vear juist iets meer bijzonder. De gezongen verhaaltjes juist iets authentieker. Je ziet Poels in zijn achtertuin zitten, op café gaan en de volgende ochtend aan zijn keukentafel overpeinzend dat die actie toch niet zo'n goed idee was, achteraf. De avond en nacht zelf waren vast te leuk.

Tekst en muziek passen dus goed bij elkaar. In de teksten blijft Poels heel dicht bij huis. Het is totaal voorstelbaar dat hij het allemaal heeft gevoeld én beleefd. Dat is heel iets anders dan het betere gooi en smijtwerk, waar hij voornamelijk om bekend staat.

Blauwe Vear is een album om naar te luisteren, te ondergaan en in onder te dompelen. Wie dat doet, komt in het ritme van de plaat en de verhalen die worden bezongen. Doe dat en er is direct sprake van een luisterervaring.

De recensie staat ook op mijn WoNoBloG.

De kleine, ingetogen en meer persoonlijke liedjes van Poels stonden toch ook al op menig Rowwen Hèze album? Van wat ik tot nu toe gehoord heb zijn de nummers op dit album nog wat meer ingetogen, maar toch...

Met de neus naar benee ...

Heel fijne soloplaat van Jack Poels. Perfecte soundtrack voor de Corona lockdown periode voor mij. Fijne gitaarpingel muziek met de prettige stem van Jack die je in elk liedje meeneemt in een mooi verhaal. Lekker de tijd voor nemen en 's avonds met een biertje en een kaasje erbij even rustig genieten. Van mij hoeft het niet bij 1 solo plaat te blijven. Rowwen Hèze en het Zesde Metaal zijn mijn 'Nederlandstalige' bands, maar van dit solo materiaal word ik erg blij!

Wow! Dit is thuis komen. Wat een diep gevoel en levenskennis weet Jack Poels op dit album te vertolken. Heimwee en nostalgie maken zich meester van mij.

Album twee keer beluisterd nu. Wat opvalt is dat ik er heerlijk rustig van wordt. Dat is de winst gelijk al. Dit ga ik op zeker tijdens wandelingen vaak luisteren. 4*

Het klinkt fraai, met een heerlijke sfeer. Ik versta er alleen geen ruk van en aangezien hij redelijk binnensmonds zingt, wordt dat op een gegeven moment irritant. Of eigenlijk frustrerend, want je wil horen waarover hij zingt.

Ach dat is een kwestie van geduld. Rustig wachten op de dag dat ook jij Limburgs lult .

Ik ben een veenkoloniale Drent en kan het allemaal heel goed volgen. Misschien klopt Poles Apart's opmerking over geduld want ik luister al meer dan 20 jaar naar Rowwen Heze. Heb ook nooit veel moeite gehad met het Achterhoeks van de mannen van Normaal, maar het kan natuurlijk omdat Gronings, Drents, Veenkoloniaal Drents, Twents en Achterhoeks allemaal onder Nedersaksisch vallen. Meer overeenkomsten.
Bij Rowwen Heze en Jack Poels moest ik wel eens het tekstboekje erbij pakken. Dat is dan maar zo.

Is origineel van Gregory Alan Isakov (Virginia May)