T.C. Matic - Yé Yé (1985)
mijn stem
69 stemmen
0
geplaatst: 6 oktober 2008, 00:15 uur
YE YE 1985
Zal ik kort zijn? No No was een beter titel geweest.
Deze plaat wordt echt kapotgeneukt door de overproductie.
TC Matic staat te rocken, bluesier dan ooit, en dan gooit zo'n Howard Gray
roet in het eten door alle soulregisters open te trekken.
Hoe zou deze plaat (nu genadeloos naar de knoppen) geklonken
hebben met ouwe gouwe Jean-Marie Aerts achter de knoppen?
Alleen Elle Adore le Noir blijft, omwille van de ballad stijl, overeind.
En zo wordt dit album toch nog net van de definitieve ondergang gered.
Maar Elle Adore le Noir is al veel meer Arno dan TC Matic.
Chi Boem was het enige uptempo nummer met hitpotentie,
maar werd pas een single nav de allereeste best of compilatie.
Who's That Girl was de chronologsiche opvolger van Elle Adore le Noir.
Een goed visitekaartje voor het album, maar echt geen hit.
Laat me tenslotte nog het gekke Get Wet vermelden
dat funkend toch een beetje beter uit de soulverf komt.
Zal ik kort zijn? No No was een beter titel geweest.
Deze plaat wordt echt kapotgeneukt door de overproductie.
TC Matic staat te rocken, bluesier dan ooit, en dan gooit zo'n Howard Gray
roet in het eten door alle soulregisters open te trekken.
Hoe zou deze plaat (nu genadeloos naar de knoppen) geklonken
hebben met ouwe gouwe Jean-Marie Aerts achter de knoppen?
Alleen Elle Adore le Noir blijft, omwille van de ballad stijl, overeind.
En zo wordt dit album toch nog net van de definitieve ondergang gered.
Maar Elle Adore le Noir is al veel meer Arno dan TC Matic.
Chi Boem was het enige uptempo nummer met hitpotentie,
maar werd pas een single nav de allereeste best of compilatie.
Who's That Girl was de chronologsiche opvolger van Elle Adore le Noir.
Een goed visitekaartje voor het album, maar echt geen hit.
Laat me tenslotte nog het gekke Get Wet vermelden
dat funkend toch een beetje beter uit de soulverf komt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.