Spanking Charlene - Find Me Out (2020)

CBGB's is al enkele jaren dicht. Het was een afzichtelijk soort gat in de muur in een van de minder goed aangeschreven buurten van New York City. De reputatie van het podium was gebaseerd op bands die daar rond 1975 speelden en daarna wereldwijd doorbraken of tenminste één plaat maakten die een reputatie voor het leven en wellicht voor daarna garandeert.

In het huidige New York loopt een band rond die door de Bowery is gaan zwerven om de laatste restjes inspiratie op te snuiven van de vieze, verbrokkelde straten en daar wonderwel in is geslaagd. Ik zou haast zeggen, waar anders dan op het Rum Bar label komt deze muziek met powerpop weer tot leven op zo'n geslaagde manier?

Spanking Charlene is een band rond zangeres Charlene McPherson, uitgebreid met producer/gitarist Eric 'Roscoe' Ambel. Het is hun derde plaat, maar de eerste sinds 2012. Dat is lang, maar als dat nodig was om tot dit resultaat te komen, was het het wachten voor de fans meer dan waard.

Opvallend vind ik de gelijkenis met onze Shocking Blue of beter de zang van Mariska Veres. Spanking Charlene is in de meeste nummers veel directer dan Shocking Blue vanaf 'Venus'. Meer geïnspireerd door The Knack en The Romantics qua vorm. Meer 'Send Me A Postcard' dan 'Blossom Lady' dus.

Dat levert een heerlijk directe plaat op met goede melodieën, met een vreemde eend, het meer jazzy tussenstuk genaamd 'Can't Let You Go'. Een nummer dat de plaat op het juiste moment even onderbreekt. De rest gaat lekker rechttoe rechtaan. Prima bandje dat Spanking Charlene.

Dit is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.

Een leuk, maar ook niet een verbluffend, album, met referenties van idd. Shocking Blue, maar ook Sue Saad & the Next en Blondie (.. ook bepaald geen onbekende in het CBGB- circuitje).