MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

The Nonce - World Ultimate (1995)

mijn stem
3,91 (28)
28 stemmen

Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: American

  1. On the Air (4:00)
  2. Keep It On (4:13)
  3. Bus Stops (4:12)

    met Aceyalone

  4. The West Is... (4:25)

    met Butta B. en Meen Green

  5. Mix Tapes (3:30)
  6. Testing (0:42)
  7. World Ultimate (5:09)
  8. Good to Go (4:25)
  9. On the Road Again (5:01)

    met Figures of Speech

  10. Hoods Like to Play (3:58)
  11. J to the I (4:18)
  12. Eighty Five (2:45)
  13. Mix Tapes [1926 Sunday Night Remix] (4:48)
totale tijdsduur: 51:26
zoeken in:
avatar van P Jay
4,5
De Project Blowed-gerelateerde groep The Nonce was in '95 verantwoordelijk voor een erg sfeervol en sterk debuutalbum. Yusef Afoat en Nouka Basetype uit L.A. zijn echte b-boys: ze produceren hier alles en rappen afwisselend alle verzen vol.

Vooral productioneel vind ik het erg sterk, maar het is toch het totaalplaatje dat het hem hier doet. De combinatie van atmosferische, erg jazzy, dromerige en rustgevende muziek met de simpele, duidelijk gearticuleerde old school-achtige raps is een duidelijke winner. Old school raps op new school producties eigenlijk. Als echte crate diggers gooien ze de ene jazz-sample na de andere op de harde drums. Voor een niet-hiphopfan is dat vaak heiligschennis dat improvisatorische en zachte jazz in een keurslijf wordt gegotent door een hiphopbeat, maar voor boombapfans met een zwak voor blazers en bassjes is dat de perfecte combinatie. De nek beweegt heftig mee op het leuke ritme terwijl het hoofd verdwaast en wazig wordt meegesleurd naar een relaxerende, feeërieke droomwereld door de unieke sfeer hier. De MC's onderhouden de luisteraar meer dan behoorlijk en zijn werkelijk perfect geknipt voor het opluisteren van dergelijke atmosferische muziek.

Hoogtepunten zijn "On The Air", "Bus Stops" (heerlijke situatieschetsen hier over meisjes in de zomer in de stad), "Mix Tapes" (de "hit" van dit album met de pompende bas en beat), "World Ultimate" (één van de weinige nummers die wat meer uptempo zijn), "Good to Go" (loungy pianotonen in interactie met verspreide trompetuithalen), .... Eigenlijk zijn enkel "The West Is" en "Eighty Five" wat overbodige nummers voor mij. De rest is steengoed.

Simpel concept maar perfect en consequent uitgevoerd. Vergeet niet dat het erg moeilijk is om een coherente en leuke sfeer over te brengen op een album en meestal is dat net door simpele muziek en simpele teksten. Wel, dit album is daar een schoolvoorbeeld van.

4,5*

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 13:17 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 13:17 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.