The Psychedelic Furs - Made of Rain (2020)
mijn stem
21 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock / Pop
Label: Cooking Vinyl
-
The Boy That Invented Rock & Roll (3:36)
-
Don't Believe (3:45)
-
You'll Be Mine (4:47)
-
Wrong Train (4:12)
-
This'll Never Be Like Love (5:09)
-
Ash Wednesday (5:37)
-
Come All Ye Faithful (4:22)
-
No-One (4:22)
-
Tiny Hands (3:45)
-
Hide the Medicine (3:45)
-
Turn Your Back on Me (4:14)
-
Stars (3:56)
2
geplaatst: 31 juli 2020, 11:16 uur
The Psychedelic Furs daalden neer in het jaar 1977. Jeuj! Dat is alweer tig jaar geleden, zeg.
Ik vond het ensemble rond Richard Butler juist positief opvallen tussen de vele nieuwe bandjes die in de jaren zeventig het daglicht zagen. Vooral de 'zware shag' stem van Butler vond ik erg sexy. En die saxofoon ook! En de melodietjes waren gewoon prima, soms zelfs heel erg goed.
Na het album Mirror Moves uit 1984 ben ik de band echter uit het oog - beter uit het oor - verloren, net als trouwens de vele andere topbands uit de jaren eind zeventig, begin jaren tachtig. Daarom ga ik nu hét gokje met The Psychedelic Furs wagen. Eindelijk, hoor! Een dergelijke gok is een paar jaar geleden met de punk/post-punk formatie Wire ook heel goed gelukt, dus waarom nu niet. Ook al zijn beide bands muzikaal amper vergelijkbaar.
De stem van Richard Butler klinkt in ieder geval weer sexy, wellicht wat minder rokerig dan in de tijd waarin kroegen en discotheken nog langzaamaan blauw mochten kleuren. Maar je haalt zijn schuurpapieren stem er nog altijd overal tussenuit. En ja, die scheurende sax hoor ik ook weer. Díe hoort er gewoon bij. Hoe de composities op dit nieuwe album de tand van de resterende tijd nog zullen doorstaan zal nog moeten blijken. Maar ik vind Made of Rain toch zeker nu al een heel prettig album.
*schade inhalen gaat*
Ik vond het ensemble rond Richard Butler juist positief opvallen tussen de vele nieuwe bandjes die in de jaren zeventig het daglicht zagen. Vooral de 'zware shag' stem van Butler vond ik erg sexy. En die saxofoon ook! En de melodietjes waren gewoon prima, soms zelfs heel erg goed.
Na het album Mirror Moves uit 1984 ben ik de band echter uit het oog - beter uit het oor - verloren, net als trouwens de vele andere topbands uit de jaren eind zeventig, begin jaren tachtig. Daarom ga ik nu hét gokje met The Psychedelic Furs wagen. Eindelijk, hoor! Een dergelijke gok is een paar jaar geleden met de punk/post-punk formatie Wire ook heel goed gelukt, dus waarom nu niet. Ook al zijn beide bands muzikaal amper vergelijkbaar.
De stem van Richard Butler klinkt in ieder geval weer sexy, wellicht wat minder rokerig dan in de tijd waarin kroegen en discotheken nog langzaamaan blauw mochten kleuren. Maar je haalt zijn schuurpapieren stem er nog altijd overal tussenuit. En ja, die scheurende sax hoor ik ook weer. Díe hoort er gewoon bij. Hoe de composities op dit nieuwe album de tand van de resterende tijd nog zullen doorstaan zal nog moeten blijken. Maar ik vind Made of Rain toch zeker nu al een heel prettig album.
*schade inhalen gaat*
* denotes required fields.
* denotes required fields.