Lamb of God - Lamb of God (2020)

Chuck Billy is er maar druk mee met al dat gezing. Het korte maar furieuze Routes krijgt zo wel een lekker thrash sfeertje.

Solide album, maar wel een beetje op veilig spelend en weinig afwisselend. De meeste tracks zijn midtempo; pas bij nummer acht gaat het gas erop. En het duurt tot het afsluitende On The Hook voordat men helemaal losgaat. Toch is het allemaal wel weer erg goed gedaan, zonder slechte songs. En productioneel is het album ook eersteklas.

Dit album begint langzaam te groeien voor mij. Ik moet zeggen dat ik eigenlijk relatief weinig tijd en interesse heb gestoken in de laatste twee albums van LOG, maar dit kan wel weer eens groeiertje worden. Lyrisch gezien is er genoeg om over te schreeuwen in ieder geval, en ook de hooks en riffs en de algehele productie klinkt goed.

Na 5 jaar brengt Lamb Of God weer een knaller van een plaat uit, van begin tot eind goed en geen enkel minder of slechte song, een band die nog steeds plezier heeft in wat ze doen, kan niet van vele andere bands gezegd worden.

Prima album van Lamb of God, niet baanbrekend maar ik moet het met staf123 eens zijn, het klinkt alsof de band er nog steeds veel plezier in heeft en de kwaliteit is zeker aanwezig. Ik vind wel de nummers met de gastartiesten het meest fris klinken. Verder zie ik niet echt heel veel reden om deze plaat op te zetten boven mijn favorieten Ashes of the Wake, Sacrament en in mindere mate Wrath.