menu

Matt Elliott - Farewell to All We Know (2020)

mijn stem
3,95 (51)
51 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Folk
Label: Ici d'Ailleurs

  1. What Once Was Hope (1:38)
  2. Farewell to All We Know (6:17)
  3. The Day After That (4:12)
  4. Guidance Is Internal (3:20)
  5. Bye Now (6:01)
  6. Hating the Player, Hating the Game (4:48)
  7. Can't Find Undo (2:54)
  8. Aboulia (5:10)
  9. Crisis Apparition (4:03)
  10. The Worst Is Over (4:45)
totale tijdsduur: 43:08
zoeken in:
avatar van Rarara
the day after that.. wow! wat wordt dit voor een album?

avatar van willymeuf
4,0
Vandaag nog the broken man geluisterd en kwam er zo achter dat dit album aanstaande is! Enorm veel zin in!

avatar van muziekobsessie
4,5
Schitterende plaat! Matt blijf alsjeblieft doen wat je al albums lang doet: je eigen genre verfijnen en gewoon steeds beter worden in iets wat niemand kan en verdomd origineel is in de wereld van de na-aperij en ontelbare navolgelingen. Echt werkelijk waar schitterende vondsten van mini zeeën van koortjes die net zo makkelijk verdwijnen als komen. Ik wordt elk album van matt elliott helemaal meegezogen in zijn muziek. Is dat niet het mooiste wat muziek kan doen? Gek genoeg lijkt het dezelfde koers die hij vaart maar een die-hard luisteraar als ik hoor toch telkens geniale nieuwe vondsten en benaderingen en bizarre aanslagen van gitaar of piano. Verdomme als ' t moet betaal ik voor de huur van 'n zaal als rotown om hem in gods naam n keer live te zien!!!!

avatar van koosknook
4,0
Veel titels omvatten de actualiteit. Ben benieuwd!

avatar van brt
4,0
brt
koosknook schreef:
Veel titels omvatten de actualiteit. Ben benieuwd!


En het laatste nummer dan weer over stoppen met vlees eten

(sorry )

avatar van Renoir
4,0
De cd/lp-release is uitgesteld tot 22 mei. De download komt op 27 maart wel beschikbaar op Bandcamp.

avatar van koosknook
4,0
Album staat nu wel gewoon op spotify!

avatar van musicfriek
4,0
Dan wacht ik nog even op bandcamp, nog niet online.. Holy griebels, wat komen er een hoop albums uit vandaag, kom oren tekort

Zo benieuwd naar deze nieuwe Matt.

avatar van Shffl
5,0
Bandcamp nu online! Geweldig album. Past goed bij een pandemie.

avatar van Broem
4,0
Nieuw album van hr. Droeftoeter himself. Die kunst (droeftoeteren) heeft ie tot in de finesses verheven. Die markante, sonore stem die je zintuigen op scherp zet en meteen weer in de rustmodus...’t is Matt maar. Oef. Inhoudelijk weer een fantastisch album van een singer-songwriter met een gouden keel, scherpe pen en die goed heeft opgelet tijdens zijn gitaarles. Knap gedaan.

avatar van Zwaagje
Broem schreef:
Nieuw album van hr. Droeftoeter himself. Die kunst (droeftoeteren) heeft ie tot in de finesses verheven. Die markante, sonore stem die je zintuigen op scherp zet en meteen weer in de rustmodus

Wat een stem met een mens kan doen.....ik raak er juist uitermate geïrriteerd van; zijn stem werkt enorm op mijn zenuwen.....brrrr niks voor mij.

avatar van spoon
4,0
Beetje creepy idd..

avatar van Barney Rubble
4,5
Matt is een echte brompeer, maar wel een die heel mooie verzwelgende folkmuziek creëert. Depressief en grauw, maar ook erg mooi. Muziek voor de schemermomenten van het leven.

avatar van AOVV
4,0
Treffend omschreven, Barney Rubble. Elliott is één van die muzikanten die een genre op zich zijn, vind ik. Ook dit album klinkt weer als Matt Elliott en niets anders, maar toch ook weer met enkele subtiele accentwijzigingen ten opzichte van eerder werk.

De wazige albumhoes dekt de lading: spookachtig!

avatar van henkiev
5,0
Prachtplaat alweer!

avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Matt Elliott - Farewell To All We Know - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Matt Elliott - Farewell To All We Know
Als de soundtrack van dit moment gemaakt zou moeten worden, zou hij waarschijnlijk klinken als Farewell To All We Know van Matt Elliott

De Britse muzikant Matt Elliott maakt al heel lang muziek en de muziek die ik ken is nogal donker getint. Het geldt ook weer voor het deze week verschenen Farewell To All We Know, dat zich laat beluisteren als de soundtrack van de bijzondere tijd waarin we momenteel leven. Matt Elliott heeft een album gemaakt vol stemmige klanken van strijkers, piano en vooral akoestische gitaar en het zijn klanken die fraai kleuren bij zijn fluisterzachte en vaak bijna gesproken zang, die, of je het nu wilt of niet, aan Leonard Cohen doet denken. Het levert een prachtige metgezel in deze donkere en angstige tijden op.

De Britse muzikant Matt Elliott draait al heel wat jaren mee in de muziek. In eerste instantie in illustere bands als Flying Saucer Attack, AMP en Movietone en vanaf de tweede helft van de jaren 90 als zijn alter ego The Third Eye Foundation. Vanaf het begin van het huidige millennium maakt Matt Elliott muziek onder zijn eigen naam en ook dat heeft inmiddels een stapeltje albums opgeleverd.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik de bands waarin Matt Elliott speelde niet ken en ook de muziek van The Third Eye Foundation ben ik volgens mij nooit tegengekomen. Zijn solowerk ken ik wel, zij het in beperkte mate. Ik was zo’n 15 jaar geleden zeer onder de indruk van Drinking Songs uit 2004 en opvolger Failing Songs uit 2006. Twee behoorlijk donkere albums met een vaak ingetogen, maar soms ook uitbundigere instrumentatie en naast veel ruimte voor melancholie ook ruimte voor drama.

Sindsdien ben ik de Britse en tegenwoordig vanuit Frankrijk opererende muzikant uit het oog verloren, totdat deze week Farewell To All We Know verscheen. Het is een titel die de wereld van het moment beschrijft en het album opent met bijpassende klanken. In de openingstrack horen we fraai maar ook wat weemoedig klinkend akoestisch gitaarspel en hiermee draagt Matt Elliott direct bij aan de soundtrack van het moment. De weemoedige klanken worden subtiel verder ingekleurd, maar de openingstrack moet het doen zonder zang.

Ook de tweede track op het album beperkt zich ruim twee minuten lang tot prachtig maar ook wat weemoedig akoestisch gitaarspel met hier en daar fraaie accenten van de piano, maar uiteindelijk valt de stem van Matt Elliott in. Met zijn zich langzaam voortslepende, fluisterzachte en bijna gesproken zang doet Matt Elliott wel wat aan Leonard Cohen denken aan, maar gelukkig heeft de Britse muzikant ook een duidelijk eigen geluid.

Wanneer de laatste noten van de tweede track na ruim 6 minuten wegsterven, is wel duidelijk dat Matt Elliott geen vrolijk album heeft gemaakt, maar dat zou ook misplaatst zijn op een album dat de huidige tijd probeert te schetsen. Net als op zijn werk van 15 jaar geleden heeft de Brit een voorkeur voor stemmige en wat donkere klanken, maar zo nu en dan voert hij het tempo op en zoekt hij het experiment.

Het levert een album op waarvoor je zeker in de stemming moet zijn, maar als je er voor in de stemming bent is Farewell To All We Know een album van een bijzondere schoonheid en intensiteit. Ik ken meer albums als het nieuwe album van Matt Elliott, maar de Britse muzikant baart continu opzien met een prachtige instrumentatie, waarin de akoestische gitaar steeds centraal staat, maar waarin ook strijkers en piano opduiken.

Het past allemaal prachtig bij de breekbare maar bijzonder fraaie vocalen van de Britse muzikant. Je moet als muzikant niet vergeleken willen worden met Leonard Cohen, maar Matt Elliott ontsnapt er niet aan. Zijn zang doet af en toe denken aan die van de oude meester, maar ook de opbouw van de songs en de instrumentatie van deze songs herinnert meer dan eens aan het werk van de Canadese singer-songwriter (luister maar eens naar The Day After That). Het zou me meestal in de weg zitten, maar bij beluistering van Farewell To All We Know zit het me niet in de weg.

Matt Elliott heeft de soundtrack van deze tijd gemaakt. Niet iets om vrolijk van te worden, al bieden de mooie klanken ook zeker troost in deze bijzondere dagen, net als de afsluitende song: The Worst Is Over. Erwin Zijleman

avatar van aerobag
4,0
brt schreef:
(quote)


En het laatste nummer dan weer over stoppen met vlees eten

(sorry )


Ik kan nu niet meer normaal naar dat nummer luisteren, bedankt

avatar van Abram Olsen
4,5
Aboulia...
Kippenvel, deze plaat!

avatar van Norrage
4,0
Prachtig weer O+

avatar van Rogyros
3,0
Ik heb het geprobeerd. Het is mij te ingetogen, teveel aan de zacht-brommende kant. Het gaat mij op een gegeven moment tegenstaan.

Ik zet hem op 3 sterren. Ik hoor ook best wel kwaliteit in de muziek, maar het is niet helemaal mijn kopje thee.

avatar van niels94
3,5
Erg sfeervolle plaat, en zo'n nummer als The Day After That: schitterend. Ik vind het het af en toe enkel een tikkie eentonig. Maar wat een goede en creatieve gitarist is dit eigenlijk. Wel wat anders dan het gemiddelde folkgetokkel.

avatar van AOVV
4,0
Spookachtig mooi alweer, deze nieuwe plaat van Matt Elliott. Zijn gitaargetokkel klinkt op het eerste gehoor simpel, maar is behoorlijk ingenieus als je er echt op gaat letten. Samen met zijn diepe stem het hoofdingrediënt, met smaakvolle toevoegingen op piano, cello en bas.

Bovenal is het de sfeer die Elliott wederom weet neer te zetten, die imponeert. Zoals erwinz reeds aanhaalt, klinkt dit als een corona-soundtrack, en niet enkel omwille van de albumtitel. Er is weinig hoop en plezier te bekennen in dit setje fraaie songs, en Elliott laat zijn stem soms zo laag klinken dat ze lijkt op te gaan in de door hemzelf opgeworpen nevelen.

Na al die zwaarmoedigheid klinkt The Worst Is Over bijna als een smakeloze grap, ware het niet dat een veel fijnzinniger gevoel van ironie me tijdens de beluistering bekruipt. De woorden zijn simpel, duidelijk maar toch ook niet; in de begeleidende muziek schemert zelfs een kiem van hoop door. In het neerzetten van zulk een tweespalt ligt wellicht Elliott's ware kracht.

4 sterren

Gast
geplaatst: vandaag om 18:50 uur

geplaatst: vandaag om 18:50 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.