menu

Jason Isbell and The 400 Unit - Reunions (2020)

mijn stem
3,95 (68)
68 stemmen

Verenigde Staten
Roots
Label: Southeastern

  1. What've I Done to Help (6:40)
  2. Dreamsicle (3:44)
  3. Only Children (3:57)
  4. Overseas (5:07)
  5. Running with Our Eyes Closed (3:42)
  6. River (3:22)
  7. Be Afraid (3:19)
  8. St. Peter's Autograph (4:10)
  9. It Gets Easier (3:47)
  10. Letting You Go (3:22)
totale tijdsduur: 41:10
zoeken in:
avatar van wvv89
4,5
Niet heel enthousiast over de eerste single Be Afraid. Ligt vooral in het verlengde van The Nashville Sound (Hope the High Road, Cumberland Gap). De vocals zijn dof en niet helder. Maar vooral als nummer niet heel bijzonder. Overseas wordt al een tijdje live gespeeld en ben ik meer enthousiast over. Toch zijn mijn verwachtingen bij deze plaat groot want het gehele oeuvre van Isbell is toch wel indrukwekkend en op elke plaat zijn wel pareltjes te vinden.

avatar van Wallie1985
4,0
Fijn nummer zeg! Over dat muzikanten zich maar wat meer moeten uitspreken over waar ze voor staan.

And we don't take requests; we won't shut up and sing.
Tell the truth enough you find it rhymes with everything.


We've been testing you and you failed, to see how long that you could hold it in before you screamed,
But you only exhaled.
I don't think you even recognize the sound of your voice when its blasting through the speakers in the sky.
And if your words add up to nothing then you're making a choice to sing a cover when we need a battle cry.

Be afraid, be very afraid, do it anyway, do it anyway.

avatar van heicro
3,5
Kan iemand mij uitleggen hoe het kan dat dit album al in diverse Amerikaanse hitlijsten staat, terwijl de release pas op 15 mei is? Tellen preorders misschien mee?

avatar van Zwaagje
4,0
heicro schreef:
Kan iemand mij uitleggen hoe het kan dat dit album al in diverse Amerikaanse hitlijsten staat, terwijl de release pas op 15 mei is? Tellen preorders misschien mee?

Wordt het album niet gewoon eerder uitgebracht in Amerika?

avatar van Zwaagje
4,0
Er staan inmiddels drie nummers op Spotify. Only children is een mooi gevoelig nummer. What've done to help heeft ook een mooie akoestische touch; hier valt het mooie basloopje op. Be afraid is een rocker; die vind ik op het eerste gehoor de minste van de drie. Het album zal in het verlengde liggen van de voorganger is de conclusie na het luisteren van deze drie nummers. Ben benieuwd.

avatar van wvv89
4,5
Zwaagje schreef:
(quote)

Wordt het album niet gewoon eerder uitgebracht in Amerika?


Even nagekeken en het heeft met airplay te maken. Dus hoe vaak de uitgebrachte nummers op de radio worden gedraaid.

avatar van wvv89
4,5
geplaatst:
Begin toch wel lichtelijk enthousiast te worden van deze nieuwe plaat. Het album is sinds afgelopen vrijdag te koop bij lokale platenzaken in Amerika en de reacties zijn louter positief.
Er is ook een interessant artikel gepubliceerd van de New York Times (hier te lezen) waar Isbell vertelt over het recente drankgebruik en de relatie met Amanda Shires die scheurtjes begint te vertonen.

avatar van Wallie1985
4,0
geplaatst:
Het album al 2 keer in zijn geheel geluisterd, hij flikt het weer, voor nu 4 sterren maar het kunnen er zo maar 5 worden.

Kan nog geen minder nummer ontdekken.

avatar van hendri
4,5
geplaatst:
Eerste draaibeurt gehad. Wederom een sterk album. Ik begin met een (voorzichtige) ****-score. Ik vermoed dat daar nog wel eens een halfje bij kan komen. Op het eerste gehoor is dit album wel iets beter dan de vorige.

Tot op heden deel ik de mening van Wallie1985 dat er geen 'minder' nummer te ontdekken valt.

avatar van Zwaagje
4,0
geplaatst:
Ik moet het nog even tijd geven; eerste vluchtige luister beurt er op zitten. Ik ga er in het weekend wat meer aandacht aan geven.
De Volkskrant is al wel overtuigd van de kwaliteit (voor wat het waard is)

Jason Isbell and the 400 Unit - Reunions - digitalekrant.volkskrant.nl

4,0
geplaatst:
Steengoede plaat!

avatar van steven
4,0
geplaatst:
Uitstekende plaat weer. Be afraid is een beetje een buitenbeentje en niet mijn favoriet . St Peter’s Autograph vind ik prachtig en ontroerend . Verder begint het album heerlijk met het redelijk uitgesponnen what have I done to help , de twee laatste nummers zijn ook erg mooi . Ga deze denk vaker luisteren dan de vorige met de 400 unit , zou zomaar in de buurt kunnen eindigen met southeastern en something more than free . Vinyltje isbellsteld

avatar van Zwaagje
4,0
geplaatst:
Ondanks de jubel berichten en recensies ben ik er nog niet uit. Is het mijn stemming, of is het meer van het zelfde? Ik heb geen idee, maar ik weet wel dat ik meer tijd nodig heb. In dat opzicht een kleine teleurstelling; ik keek echt uit naar het album. Misschien zijn het wel die hoge verwachtingen ; bij het laatste album van Frazey Ford was ik ook teleurgesteld en duurde het even.

avatar van erwinz
4,0
geplaatst:
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Jason Isbell & The 400 Unit - Reunions - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Jason Isbell & The 400 Unit - Reunions
Het is een tijdje stil geweest rond Jason Isbell, maar met Reunions laat de Amerikaanse muzikant horen dat hij nog altijd behoort tot de smaakmakers binnen de Amerikaans rootsmuziek (en daarbuiten)

Jason Isbell heeft inmiddels een mooi stapeltje albums op zijn naam staan en kan concluderen dat zijn carrière-switch van 2007 goed heeft uitgepakt. Op Reunions werkt de Amerikaanse muzikant met zijn vertrouwde band The 400 Unit en wederom met Nashville’s meest gevraagde producer Dave Cobb en beiden hebben vakwerk afgeleverd. Dat geldt ook weer voor Jason Isbell zelf, die een serie geweldige songs heeft gepend. De voorganger van Reunions vond ik net wat minder dan de andere albums van Jason Isbell, maar met zijn nieuwe album laat de Amerikaanse muzikant weer horen dat hij behoort tot de besten in de genres waarin hij opereert.

Jason Isbell zette in 2007 een onzekere stap toen hij de succesvolle Amerikaanse Southern rockband Drive-By Truckers verliet en zijn eigen weg ging. De solocarrière van de muzikant uit Nashville (oorspronkelijk Green Hill, Alabama) is echter zeer succesvol gebleken en gaat nog altijd minstens gelijk op met die van de band die hij dertien jaar geleden achter zich liet.

Het is voor muziekliefhebbers een win-win situatie, want een paar maanden na het prachtige laatste album van Drive-By Truckers is ook Jason Isbell terug met een nieuw album. Het is een album waar we relatief lang op hebben moeten wachten, want Reunions is de opvolger van het in 2017 verschenen The Nashville Sound.

Op de cover van The Nashville Sound prijkte voor het eerst in jaren weer de naam van de band van Jason Isbell, The 400 Unit, en deze naam staat ook op de cover van het nieuwe album. Reunions ligt sowieso in het verlengde van het vorige album, dat ik overigens net wat minder goed vond dan met name Southeastern uit 2013, maar dat wel liet horen dat Jason Isbell behoort tot de beste songwriters van het moment. Dat hoor je ook weer op Reunions, dat me overigens weer beter bevalt dan The Nashville Sound en niet onder doet voor de beste albums van de Amerikaanse muzikant.

Jason Isbell werkt op Reunions niet alleen opnieuw met zijn band The 400 Unit, maar heeft ook dit keer een beroep gedaan op topproducer Dave Cobb, die ook Reunions weer prachtig heeft ingekleurd. De muziek van Jason Isbell wordt nog altijd vooral in het hokje Amerikaanse rootsmuziek geduwd, maar het nieuwe album van de Amerikaanse muzikant beweegt zich zeker niet uitsluitend binnen de kaders van het genre en maakt ook op Reunions weer muziek die zeker niet alleen door liefhebbers van rootsmuziek gewaardeerd zal worden.

Producer Dave Cobb heeft zoals gezegd ook dit keer uitstekend werk geleverd met een wat voller geluid, maar ook de band van Jason Isbell steekt in een blakende vorm. Keyboards lijken dit keer net wat aanweziger dan in het verleden, maar het is toch vooral het geweldige gitaarwerk op het album dat de meeste aandacht opeist, al zijn de spaarzame vioolbijdragen van vrouwlief Amanda Shires ook niet te versmaden. Ik heb Jason Isbell nooit een heel groot zanger gevonden, maar zijn wat nasale zang komt altijd wel aan en voorziet zijn muziek bovendien van een aangenaam eigen geluid.

Ook met de songs zit het goed, want de Amerikaanse muzikant tekent ook dit keer voor lekker in het gehoor liggende maar ook aansprekende songs. Het zijn songs met mooie persoonlijke verhalen, met als een van de hoogtepunten een prachtig eerbetoon aan muzikant Neal Casal, maar ook het persoonlijk leven van de Amerikaanse muzikant heeft zijn sporen nagelaten.

Reunions is een typisch Jason Isbell album met een aantal net wat stevigere tracks vol vlammend gitaarwerk of bijna soulvolle klanken, maar het mooist vind ik toch de ingetogen en grotendeels akoestisch uitgevoerde songs met hier en daar wat prachtig elektrisch gitaarwerk. Het is het soort songs dat ik persoonlijk toch het liefst hoor van Jason Isbell en ze bevallen me dit keer extra goed door de mooie en net wat vollere inkleuring. Reunions is verder vooral een degelijk en bijzonder lekker klinkend album van de Amerikaanse muzikant, maar het niveau is ook dit keer weer veel hoger dan je bij oppervlakkige beluistering zal vermoeden. Erwin Zijleman

avatar van Tonio
4,0
geplaatst:
Inderdaad een prachtig album. Ik denk niet dat deze het niveau van Southeastern haalt (dat zal nog moeten blijken als er wat meer tijd voorbij gaat), maar hij is stukken beter dan de twee vorige albums.

Net als Wallie1985 kan ik ook geen enkel zwak nummer ontdekken. En ondanks het feit dat Overseas wel heel erg doet denken aan Neil Young's Like A Hurrycane vergeef ik Jason dat graag.

avatar van Bartjeking
4,5
geplaatst:
Buitencategorie; zowel introspectie als nummers over denkbeeldige moordenaars. Als je dat in je hebt; en de liedjes klinken ook nog als een klok, dan kun je wat. Doet mij soms denken aan een sombere versie van John Prine. Groter compliment kan ik iemand niet geven; al reageerde mijn vrouw anders toen ik haar zo noemde.

avatar van uppie
4,5
geplaatst:
heerlijk en vooral prachtig geproduceerd . helemaal tof. staat in de top tien voor 2020..en we zijn pas nog geen halfjaar ver

4,5
geplaatst:
Inderdaad een prachtig album. Ik zal me ook eens verdiepen in zijn andere albums. De Nashville Sound vind ik ook een prima album, de rest ken ik nog niet. Maar dat komt wel.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:17 uur

geplaatst: vandaag om 19:17 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.