Gare du Nord - Sex 'n' Jazz (2007)

Dit is de eerste cd uit een Love-trilogie door het Nederlands-Belgisch collectief Gare Du Nord . Maf dat de cd niet bij de releasedata was vermeld, vast tussendoor geglipt...

Ik heb de CD eenmaal beluisterd en voor mij heeft het de classificatie lekkere achtergrondmuziek. Niet onaardig, maar er is beter te vinden in dit genre. En de verwijzingen naar sex, ik vat dat niet helemaal bij het beluisteren van deze cd, eerder Love n Jazz.

Had behoorlijk negatieve recensies, maar ik vind het een hele lekkere cd voor 's avonds laat of einde van je werkdag met een drankje.

Toen ik de voorkant van het nieuwe Gare Du Nord-album zag, en die geweldige titel zag dacht ik: Kopen! Nu!
Ik was al helemaal overtuigd toen ik Marvin & Miles uit mijn speakers hoorde. Maar om eerlijk te zijn valt de rest me een beetje tegen. Ride On vond ik echt een minder nummer. En "I Want Love" vond ik zelfs verschrikkelijk. Jammer, maar de rest was wel aardig.

2,5*

Hahaha, lessons learned;
Koop nooit een cd op basis van een mooie hoes en een titel.
Overigens is het prima achtergrondmuziek cdtje.

Een fraaie hoes en titel kunnen niet verbloemen dat dit een mislukt product is. Het verkrachten van een MarvinGaye song is het dieptepunt. Marvin & Miles en Beautiful Day zijn de enige songs die iets van diepgang hebben; het blijft te weinig. Van oudere CD's weten we dat ze wel degelijk weten hoe je een commerceel aanvaardbare Jazz-CD maakt. Maar hier worden alle grenzen negatief overschreden, door dat opzichtig zinloos gehijg.

Door dat opzichtig zinloos gehijg krijgt deze hele cd juist een écht sex 'n jazz karakter over zich heen. Daarom 4,5 sterren voor dit album. Inderdaad is het wel achtergrond muziek

Tja, wel lekkere achtergrondmuziek bij een feestje of op een zonnige dag, maar niet iets waar ik echt actief naar zou gaan luisteren. Juist hierom vind ik gebrek aan creativiteit of vernieuwendheid niet erg.

Dit was een impulsieve aankoop van me, en het is me erg meegevallen. Na mijn aankoop had ik de recensies hier gecheckt, en die waren best negatief. Wel opvallend dat dit het best geclassificeerde album van Gare Du Nord is op deze site, ondanks de recensies. Ik ben het dan ook meer eens met de stemmen dan de berichten.

Gebrek aan creativiteit e.d. ben ik het dan ook niet mee eens. Oké, de muziek is misschien niet wereldvernieuwend, maar klinkt erg goed en die teksten zijn ook gewoon grappig. 'Hey Babe. What do you want me to do? I got something in my mouth... that belongs to you' Schitterende tekst toch? En dat gehijg stoor ik me ook niet aan, zo overheersend is dat ook weer niet.

Lounge muziek op zijn best. Lekkere trompet geluiden, pakkende jazz deuntjes, een lekkere zwoele hijgende vrouwenstem en hier en daar een R&B uitschieter (lees Ride On). Naar mijn mening met uitstek de beste plaat van Gare du Nord en zelfs de beste jazz/lounge/electronic plaat van Nederlandse bodem. Deze plaat is uitstekend geschikt om tot rust te komen of om simpelweg te genieten van aangename en niet al te complexe jazz melodieën.

M'n ma heeft deze cd, dus ik heb 'm vanmiddag eens beluisterd. Ik had namelijk. al enkele goede recensies gelezen over deze groep.

Het viel uiteindelijk toch ietwat tegen. Vaak is de muziek meer jazzy, dan dat het echt jazz is. Er zit ook geregeld een soort dance beat onder, waar ik toch wat allergisch voor ben. De nummers met de zangeres behoren tot mijn minst favoriete. Niet dat zij niet kan zingen, maar dat is gewoon minder mijn ding denk ik. Het gehijg af en toe is daarnaast erg storend.

De bonustracks voegen ook niets toe.

Nu kom ik erg negatief over, maar dat valt ook wel weer mee. De cd heeft best z'n momenten, vooral als de saxofoon wat prominenter aanwezig is. Ook een leuke hoes trouwens.

nee... achterhaald en saai... sorry

Lekker plaatje!

Toch een halfje eraf, heb de plaat grijsgedraaid maar kan het nu even niet meer horen. Blijft wel goede muziek, vind ik. Ik ga ze volgend jaar februari live zien in Groningen.

Gare Du Nord produceert sublieme lounge muziek. Heerlijk om op te ontspannen of om op weg te dromen. Achtergrondmuziek is eigenlijk een term die ze iets te kort doet, maar het leent zich er wel perfect voor. Het is nergens echt verrassend of vernieuwend, maar het zit gewoon heel goed in elkaar. Het is een mooie combinatie van pop, jazz, funk en soul die gewoon heel goed in het gehoor ligt. Maar daar blijft het ook wel een beetje bij. Het is niet dermate spannend dat je op het puntje van je stoel zit of dat je nog eens op de repeat toets drukt. ”Sex ’n’ Jazz” is een hele fijne ontspannende plaat en eentje die bijzonder genietbaar is. Maar memorabel vind ik hem nergens. Dat hoeft overigens wat mij betreft ook niet. Uiteindelijk is dit een heerlijk album om even de hectiek van alle dag te ontvluchten.

Uitgekristalliseerde achtergrondmuziek, die sterk aan de gloriedagen van Moby doet denken.

Fijne muziek, nog andere suggesties binnen dit genre die beter zijn?

Aardig inderdaad...meer niet.