Ahmad Jamal - Ahmad Jamal at the Pershing : But Not for Me (1958)
mijn stem
26 stemmen
Verenigde Staten
Jazz
Label: Chess
-
But Not for Me (3:31)
-
Surrey with the Fringe on Top (2:35)
-
Moonlight in Vermont (3:09)
-
Music, Music, Music (2:56)
-
No Greater Love (3:26)
-
Poinciana (8:07)
-
Wood'yn You (3:40)
-
What's New (4:08)
0
EVANSHEWSON
geplaatst: 11 januari 2008, 18:07 uur
Prachtig jazzalbum, met het schitterende Poinciana en Moonlight in Vermont.
Trouwens van een goed jaar!
****
Trouwens van een goed jaar!
****
1
geplaatst: 20 februari 2013, 22:07 uur
Sta me toe mezelf even te citeren uit het topic jazz-album van de week:
Ik ga er nog een half sterretje bovenop gooien.
Ahmad Jamal staat over de hele wereld bekend als een van de Groten, maar wie nu speurt naar de meest baanbrekende jazz zou hem bijna over het hoofd zien. Hij heeft geen bijzonder dramatisch levensverhaal en is niet jong gestorven (hij leeft zelfs nog), noch zijn de platen waarmee hij beroemd werd onder de meest experimentele van hun tijd. Wel hoeft Jamal, met zijn briljante timing en harmonieuze maar spaarzame stijl, niet in de schaduw te staan van wlke jazzpianist dan ook.
At The Pershing: But Not For Me, een selectie van de liveopnames die zijn trio maakte op 16 januari 1958 in het Pershing Hotel in Chicago, is een uitstekend voorbeeld van het soort ongeziene klassieker dat ik hierboven bedoelde: met meer dan een miljoen verkochte exemplaren is het een van de meest succesvolle instrumentale jazzplaten ooit, en bijna in alle lijstjes van jazzcritici haalt deze de maximale score. Maar niet altijd en overal: een hele uitdagende plaat is het niet, en jazzmagazine Downbeat beschuldigde Jamal er indertijd van 'cocktail music' te maken. Zou kunnen, maar voor mij is deze plaat toch een bewijs dat het niet altijd heel moeilijk hoeft te zijn om je in vervoering te kunnen brengen.
At The Pershing: But Not For Me, een selectie van de liveopnames die zijn trio maakte op 16 januari 1958 in het Pershing Hotel in Chicago, is een uitstekend voorbeeld van het soort ongeziene klassieker dat ik hierboven bedoelde: met meer dan een miljoen verkochte exemplaren is het een van de meest succesvolle instrumentale jazzplaten ooit, en bijna in alle lijstjes van jazzcritici haalt deze de maximale score. Maar niet altijd en overal: een hele uitdagende plaat is het niet, en jazzmagazine Downbeat beschuldigde Jamal er indertijd van 'cocktail music' te maken. Zou kunnen, maar voor mij is deze plaat toch een bewijs dat het niet altijd heel moeilijk hoeft te zijn om je in vervoering te kunnen brengen.
Ik ga er nog een half sterretje bovenop gooien.
2
Soledad
geplaatst: 23 februari 2013, 13:09 uur
Exact wat ik verwachtte 
Ahmad Jamal blijft een unieke pianist. Ik ben een liefhebber van bijna alle jazz, dat gaat van ragtime tot zware avant-garde dus ook dit soort plaatjes weten mij te bekoren. In deze tijd lag Ahmad Jamal toch wel in de voorhoede van de pianisten. Stylistisch gezien natuurlijk totaal anders dan Monk of bijvoorbeeld Bud Powell, durf ik wel te stellen dat Bill Evans en Ahmad Jamal wel eens naar elkaar hebben geluisterd. Jamal is een beetje de wat innovatievere versie van Oscar Peterson.
Maar genoeg gezwemel over anderen. Ahmad Jamal is een eigenzinnige en uitstekende pianist. Het vliegt niet uit de bocht, maar voor mij is dat niet een criterium om iets te waarderen. Het trio is uitstekend. Drie muzikanten die duidelijk al langer samenwerkten en elkaar feilloos aanvoelen. Wederom een goede plaat in het topic!
Ahmad Jamal blijft een unieke pianist. Ik ben een liefhebber van bijna alle jazz, dat gaat van ragtime tot zware avant-garde dus ook dit soort plaatjes weten mij te bekoren. In deze tijd lag Ahmad Jamal toch wel in de voorhoede van de pianisten. Stylistisch gezien natuurlijk totaal anders dan Monk of bijvoorbeeld Bud Powell, durf ik wel te stellen dat Bill Evans en Ahmad Jamal wel eens naar elkaar hebben geluisterd. Jamal is een beetje de wat innovatievere versie van Oscar Peterson. Maar genoeg gezwemel over anderen. Ahmad Jamal is een eigenzinnige en uitstekende pianist. Het vliegt niet uit de bocht, maar voor mij is dat niet een criterium om iets te waarderen. Het trio is uitstekend. Drie muzikanten die duidelijk al langer samenwerkten en elkaar feilloos aanvoelen. Wederom een goede plaat in het topic!
0
geplaatst: 24 februari 2013, 15:01 uur
Gezellige jazz. Ik vind de drums niet zo interessant, maar over het algemeen vind ik dit prettig om naar te luisteren. Hij staat in mijn lijstje om ook na deze week nog gedraaid te worden.
0
geplaatst: 5 maart 2013, 18:13 uur
Dit grijpt mij niet aan, de drums zijn bij tijd en wijlen verschrikkelijk en de bas zit te ver op de achtergrond. Jamal zelf kan ik ook niet echt volgen, hij gaat overal en nergens heen en zijn "goede momenten" worden telkens in hetzelfde nummer wel weer de nek omgedraaid. Niet mijn album, of ik heb niets met pianotrio's m.u.v. Bill Evans.
0
geplaatst: 7 maart 2013, 21:17 uur
leuk en gezellig. Prima sfeertje, maar pakt me nergens. Heb betere platen gehoord uit die zelfde tijd periode en die het zelfde concept proberen na te streven.
3
geplaatst: 20 oktober 2021, 14:18 uur
Sandokan-veld schreef:
Jamal hoeft... met zijn briljante timing en harmonieuze maar spaarzame stijl, niet in de schaduw te staan van welke jazzpianist dan ook.... Voor mij is deze plaat toch een bewijs dat het niet altijd heel moeilijk hoeft te zijn om je in vervoering te kunnen brengen.
Jamal hoeft... met zijn briljante timing en harmonieuze maar spaarzame stijl, niet in de schaduw te staan van welke jazzpianist dan ook.... Voor mij is deze plaat toch een bewijs dat het niet altijd heel moeilijk hoeft te zijn om je in vervoering te kunnen brengen.
Heb deze plaat sinds kort in bezit en hem nu eindelijk wat intensiever beluisterd. Ik was aan het zoeken naar de juiste woorden om deze plaat te omschrijven, maar dat heeft Sander al voor me gedaan. Ik heb een beetje creatief gequote, maar volledig eens dus met bovenstaande treffende omschrijving van Jamal's stijl.
0
Mssr Renard
geplaatst: 22 oktober 2021, 12:20 uur
Ik vind deze essentiële jazzplaat wel erg fijn. Nu ben ik echt wel liefhebber van piano-trio's en als ik dan iets van Jamal in huis zou moeten halen, waarom dan niet deze?
Deze zal ik dan ook zonder aarzelen aanschaffen als ik hem zie liggen. Fijne sfeer en prima spel van alle drie de muzikanten.
Deze zal ik dan ook zonder aarzelen aanschaffen als ik hem zie liggen. Fijne sfeer en prima spel van alle drie de muzikanten.
0
geplaatst: 13 januari, 15:50 uur
Wat een prachtplaat is dit! En dan vond ik hier ook nog eens een originele Nederlandse persing uit 1964 van op het Chess label voor een schijntje.
0
geplaatst: 13 januari, 15:57 uur
korenbloem schreef:
leuk en gezellig. Prima sfeertje, maar pakt me nergens...
leuk en gezellig. Prima sfeertje, maar pakt me nergens...
Een avondje revue met Andre van Duin was leuk en gezellig. Ahmad Jamal speelde hier de jazz pannen van het dak. Luister anders nog eens naar het fraaie Poinciana?
1
geplaatst: afgelopen donderdag om 22:01 uur
west schreef:
Een avondje revue met Andre van Duin was leuk en gezellig. Ahmad Jamal speelde hier de jazz pannen van het dak. Luister anders nog eens naar het fraaie Poinciana?
(quote)
Een avondje revue met Andre van Duin was leuk en gezellig. Ahmad Jamal speelde hier de jazz pannen van het dak. Luister anders nog eens naar het fraaie Poinciana?
Juist door Poinciana kreeg deze nog 3*. Niet heel hoog, maar vind de plaat wel leuk genoeg om er toen en nu nogmaals een berichtje aan te wijden.
* denotes required fields.
* denotes required fields.